Aşk ile ilgili o kadar fazla tasvir okumuştum ki,her türlü kelimeyi onun için betimleyebilirdim. Her türlü sözcüğü ona bakarak güzelleştirebilirdim ama şu an öyle bir durumdaydım ki,ne betimleyebiliyor, ne de buna uygun bir kelime bulabiliyordum.
Karşımda öyle güzel ve zarefetli duruyordu ki,hayatımda yaptığım en iyi karar ona aşık olmak olabilirdi. Hoşlanmayı geçen ve artık aşk olarak adlandırdığım bir sevgi. Kesinlikle en iyi doğrum olabilirdi.
Bana bakarak gülümsediğinde mutluluktan ağlamak istedim işte o an,benim için yanımdaydı. İşi olmamasına rağmen bunu yapıyordu, bana gülümsüyordu.
Kendimi değerli hissettiriyordu, sanki dünyada diğer insanlardan beni sevgisiyle üstün hissettiriyordu. Ayaklarımı yerden kesiyordu. Gözlerim parlıyordu ona bakınca.
Tüm gün onu düşünmem, her yerde onu görmem,onun beni düşünmesi, her zaman yanımda olması...güzel bir çift tablosu gibiydi.
Küçük dünyamın merkezi oluvermişti,hayatımın giderek mahvolacağını düşünürken hayatımı güzelleştirmişti. Öyle bir nokta da girmişti ki hayatıma, onsuz yaşayamaz olmuştum o an.
Aynı sınıflarda olmamız büyük bir şanstı,arkadaş olmamız,benim korumam olması...hepsi ayarlanmışçasına önüme serilen kader parçalarının tesadüfüydu sanki. O her gülümsediğinde yüzüme bir gülüş konuyordu ister istemez. Ha işte o an düşünmeden edemiyordum. Gülüşüm olan bu adamı ne ara bu kadar kalbime sığdırmıştım?
Herkesten saklamak istiyordum onu. Belki klişe gelecekti ama benim olsun istiyordum işte. Kimse bakmasın,kimse görmesin,gözü sadece benim üzerimde olsun. Biraz bencilce geliyordu kulağa ama aşık olduktan sonra düşüncelerde değişiyordu işte.
Onu sevgimden boğmaktan korkuyordum. Bu nasıl mümkün olurdu bilmiyorum ama aşkından içim içime sığmıyordu.
Beni düşünerek annemin adına ağaç dikmeyi teklif ettiği ormandaydık,kimse yoktu. Kocaman ormadan ben ve o. O bana gülümsüyordu parıldayan gözlerle, aynı şekilde bende ona karşılık veriyordum öyle. Hayatım hep böyle geçse olmaz mıydı?
Onunla geçen bir hayat istiyordum, yaşlanana kadar yanımda kalsın. Belki beraber huzur evinde yaşardık, orada ki nenelerle, dedelerle takma ağızla dalga geçerdik. Yaşlı esprisi yapardık.
Tabi daha bu konuları düşünmeden önce onunla sevgili olmam gereken bir takım konular vardı ancak olacağımızı sanmıyordum. Küçük bir mucize olabilirdi ama yinede emin değildim işte. Ortalık güzel kız kaynıyordu,benim gibi engeli olmayan sürüyle güzel olan bir sürü kız.
Ama işte bana bakarak gülümsediğinde ise tüm bu düşüncelerimden arınıyordum. Bana böyle bakarak gülümsüyorsa hala aramızda bir şans var demek olabilir miydi?
Bilmiyordum ancak bu içimde ki umudu körüklüyordu. Onunla olabilme umudu yerleşiyordu içime.
En çokta bazen korktuğum buydu, kendi kendime olaylardan kendime pay çıkararak umut ediniyordum.
Saçmaydı ancak tutunabileceğim tek dalım buydu.
İlk çiçeği gömdüğüm an istemsizce alkışladım. Siftahı benim açmamı isteyen Jungkook,ilk çiçeği benim gömmeme yardım etmişti. İyi kalpliydi görene ve ben onun her halini görmüş biri olarak özellikle bu huyunu seviyordum.
Nazik ve iyimser yanını.
Sonuçta bana yardım etmeyebilirdi fakat bu seçeneği bana sunan da oydu,yardım eden de. Düşüyordum işte bu hareketlerine.
Diğer çiçeği de gömmek için toprağı kazıdığında elimi toprağa sürterek çıkan çamuru onun burnuna sürdüm. Dudakları kıvrıldı ve omuzları sarsıldı. Sesini duyamıyordum ancak sanırım kıkırdıyordu.
En çokta onun gülen sesini duymak isterdim.
Tekrar parmağımı burnuna sürteceğim an elimi tuttu ve sinsi bir ifadeyle gülümsedi. Ne yapacağını anlamadığım için bön bön bakıyordum ancak bir anda o da benim gibi çamuru burnuma sürünce bende gülmeden edememiştim.
Yağmur dindikten yarım saat sonra, mezarlığa en yakın ormana gelmiştik. Açıkçası bunu kararlaştırdığımız gibi yarın gelebilirdik ancak benim ısrarımla gelmiştik. Çünkü 20 yıl beni bekleyen annemi daha fazla bekletmek istememiştim.
Her yer yağmurdan dolayı çamurdu ancak ikimizde şikayetçi değildik. Yani bence öyleydi. Elimizde ki kazmayla toprağı eşeliyor ve çiçek tohumunu koyuyorduk, zaten yağmur yağan toprağa su koymaya gerek olmadığı için şimdilik işlemler bu kadardı.
Yerinde duramayan Jungkook,anlıma da çamur bulaştırınca bende karşılıksız kalmamak adına elimi komple çamura batırdım ve yüzüne sürdüm. Eh...intikam böyle alınırdı işte.
Yüzü,gözü her yeri çamur olmuştu. Hatta biraz da saçına bulaşmıştı. Ben ona gülmeye devam ederken o bana sinirli bir şekilde bakıyordu. Umrunda mıydı? Gram değildi.
Benim gibi elini çamura sürteceği an elini tuttum,suratıma çamur yiyecek kadar deli yürek yememiştim. Ancak o zekalı bir birey olduğu için diğer elini hızlıca çamura sürmüş ardından yüzüme sürmüştü. Evet...sıçana dönmüştüm bir kaç saniyede.
Sinirle ona döndüğümde aklımda onu komple çamura atmak vardı, gözümde ki çamuru elimle silerek bittin sen der gibi ona baktım. Çiçek dikmeye diye gelmiştik,çamur savaşı yapıyorduk.
Ve o beklemediği bir anda tüm bedenimin ağırlığını üzerine verdim. Tam da beklediğim gibi anlık olarak sarsılan Jungkook, çamura düştü. Ancak tek bir sorun vardı.
Beraberinde beni de tutmuştu ve ikimiz birden pis çamura düşmüştük.
Kesinlikle çok sakindim.
Ona bağırmak istedim ama ağzımdan çıkmayacak sesi bildiğim için sinirle solumakla kaldım. O gülerek bana baktığında çamura bulanmış saçlarıma üzgünce bakıyordum.
Bu iş burada bitemezdi,bende Ae Cha isem bunu ona yedirecektim.
Çamura boylu boyuna uzanmış bedeninin üzerine çıktım. Şaşırdığı için pörtlek gözlerle bana bakıyordu.
Popomu tam karnının üzerine koydum,bu bölgenin üzerinde zıplarsam ağrıdan ölürdü heralde.
Elleriyle bana ne yaptığımı sorsa da onu umursamadan kafasını çamura gömdüm. Iteklemeye çalışsa da benden kaçış yoktu. Saçlarımı pisletmeyecekti, oh canıma değsin.
Her yerine bulaştırdığıma emin olduktan sonra üzerinden kalkacaktım. Bir kaç saniye içinde hemen üzerinden kalkmayı planlıyordum ki yüzünü tutan elimi tuttu, çamur olmuş gözlerini gözlerime dikti. Şu an bile gözüme güzel gözükmesi büyük haksızlıktı.
Dışarıdan bakınca durum kesinlikle fena gözüküyordu. Bir erkeğin üzerine çıkan kız ve o erkeğin kızın elini tutması...tamamiyle yanlış anlaşılmaya müsaitti.
Bilek kısmından sertçe tuttu,onu gömdüğüm çamura serdi boylu boyunca bedenimi ve ellerini kafamın iki yanına koydu. Ayakları ise dizlerimin yanında yer edinince beni kapana sıkıştırmış gibiydi.
Ne yapıyorsun der gibi ona baktığımda o beni hiç umursuyormuş gibi değildi. Üzerimde yatıyor sayılırdı,benim üzerimde,üstelik aramızda ki mesafe çok yakındı.
Gözlerimiz birbirine kitlendi, bakışlarımız kendimiz hariç bir yeri görmüyordu. İrislerinin içinde kaybolduğumu hissediyordum, derin bakıyordu. Özel hissettirecek kadar derin bakıyordu bana. Anlam çıkarmak istemedim ama çok güzel bakıyordu be.
Ve tam ona akılıp gidecek iken ne ara kazığa doldurduğunu bilmediğim çamur yığınını üzerime döktü.
Her yerimiz çamur olmuş olabilirdi ama şu an mutluydum,hem de çok.
Gülerek birbirimize baktığımızda sanki daha deminki olay olmamış gibi ağaç dikmeye devam ettik. Kesinlikle delinin teki olmalıydık.
Tam 7 tane beyaz gül diktik toprağa,onun için kocaman bir orman yaptırmak isterdim ama şimdilik elimden geleni buydu. Zaten babamdan yaptırması adına isteyecektim.
Daha tohum olan çiçeklerin başına geçip dua etmeye başladım. Annem gibi birine layık olmasa da o en güzel solmayan bir çiçekti.
Beraber ayağa kalktığımızda üzerimize baktık. Tek bir sorun vardı şimdi. Biz bu halle nasıl arabaya binecektik?
Çok fazla yumus yumuslar lan çok güzeller boyle bir iliski istiyorum. Allah'ım duy sesimi, böyle bir şey istiyorum.
Aga tam feeslik, ortamin agzina sicicam diye korkuyorum mk
Şşşt güzel kız buraya kadar okuduysan bi vote vermeden geçme bea
Eee bu arada bu çiftimizi nasıl buluyorsunuz? Ay ilk defa bu kadar romantik yazıyorum hdhwhdnshkw genelde hepsinde öyle pek romantizim olmaz, obstacle okuyanlari olarak sansliniz haaa
Verdirteyim mi moments?
Çalayim mi kalbinizi?
Öldürteyim mi sizi?
Mahvedeyim mi ha dnehdbwbsbd
BSHWKDBWSHHS AQ KAFAMA EDEYIM BSHWKSBWNSBS
IÇIMDE KI ŞEYTANI TARAF AYAGA KALKTI HER AN PISLIK YAPABILECEK BIR MODDAYIM O YÜZDEN DAHA FAZLA UZATMAYAYIM
Bir sonra ki bölümde görüşürük aşkolar<3
Sizleri seviyorum♡