POV Harry
"Harry, wie is de gelukkige"
"Harry, wanneer maak je hem bekend?"
"Hebben jullie echt een relatie?"
"Wat is zijn naam?!" Ik loop door de menigte met paparazzi en ga snel naar binnen waar mijn vrienden op me wachten. Niemand heeft een antwoord gekregen op hun vraag, dat komt ooit wel, denk ik.
"Hee Hazz" Zegt Sarah, ik geef ieder een knuffel en neem plaats op de bank.
"Dus.. Waar is die kleine?" Ik laat een zucht uit en vertel de situatie.
"Hmm, ik begrijp hem wel. Hij moet erg geschrokken zijn" Zegt Adam, ik knik.
"Yeah, he did.. Ik heb zoveel spijt dat ik het op deze manier heb aangepakt. Ik moest het hem gewoon zelf vertellen"
"Misschien was hij dan net zo geschrokken als nu, dat weet je niet van te voren" Stelt Mitch me gerust
"Dat is waar, maar hij kon het beter van mij horen denk ik"
"Dat arme ding, heb je nog iets van hem gehoord?" Vraagt Charlotte
"Sinds ik hem naar zijn ouders heb gebracht niet meer. Is hij echt niet boos?"
"Wel nee, hij heeft je verteld dat hij niet boos op je is. Daar zal hij nooit over liegen" Zegt Sarah overtuigend. Misschien heeft ze wel gelijk, Louis liegt niet.
De rest van de middag hebben we gepraat, daarna was het tijd om de studio in te gaan. Het gaf me wat rust, waar ik echt aan toe was. Later op de dag ben ik naar huis gegaan.
POV Louis
Na het werk ben ik langs Mitch en Sarah gegaan. Geen idee naar wie ik toe moet gaan en aangezien Harry goed bevriend met ze is, dacht ik dat zij me het 1 en ander konden uitleggen.
"Lou, hij zal er alles aan doen om je veilig te houden. Harry heeft zelfs gezegd dat hij zo min mogelijk verandering in je leven wil brengen. Tuurlijk veranderd het maar het hoeft niet volledig anders te zijn" Verteld Sarah en neemt me in een knuffel.
"Ik hou van hem Sarah.."
"Ik weet het, en hij van jou. Je bent alles voor hem, hij is nog nooit zo gelukkig geweest als nu" We laten elkaar los en kruisen onze blikken.
"Hoe gaat het met hem?" Ze is even stil en zucht.
"Je kunt je beter richten op jou"
"Sarah?"
"Okeej.. Hij vind het lastig, hij was best emotioneel vanmidd-"
"Hij was hier?" Ze knikt
"Je weet hoe graag hij bij je is, hij is zo eigenwijs!" Grinnikt ze.
"Echt? Hoe komt dat?" Vraag ik met een fronsende wenkbrauw
"Hij kan het niet hebben dat iedereen met je praat behalve hij zelf. Harry mist je, Lou" Ik glimlach lichtjes maar corrigeer me direct.
"Heb je weleens zijn twitter account gezien?" Vraagt ze en pakt haar telefoon erbij. Ik schud mijn hoofd en kijk op haar scherm. Er staan heel wat tweets, Sarah geeft haar telefoon aan mij en loopt weg om me ruimte te geven. Blijkbaar gaan al deze tweets over mij.
-"Say hii" Is de allereerste die hij plaatste over mij, dat was toen we elkaar voor het eerst zagen. Op de achterkant van mijn shirt stond 'say hii'.
-"I'm currently eating a donut opposite of you.
Never seen anyone with this BIG obsession
for donuts.. Until now! 🍩" Ik krijg een grijns op mijn gezicht bij het lezen van deze.
-"Got you're number written on my hand.
Had a great day! Goodnight love, H"
-"Just let me adore you"
-"I'm so sorry, you'll always be her big brother" Het lukt me niet om mijn tranen in te houden, ze laten banen achter op mijn wang. Deze tweet had Harry geplaatst op de avond dat ik hem verteld heb over Fizzy, mijn overleden zusje. Ik veeg de tranen weg en schud mijn hoofd met gesloten ogen.
-"CHEARS! I'm so proud" Doelend op mijn nieuwe baan.
-"Please keep calling me like that. Love, Hazz" Ahw, hij tweet zelfs over zijn bijnaam dat ik hem gaf
-"U're cute, can't help it"
-"Lying in bed all day. You'll always have my back, i'll support you, little one. I'm so sorry for you're loss. Love, Hazz" Ik heb het gevoel dat ik een emotioneel wrak ben op het moment, het gaat van een glimlach naar blozen tot aan tranen. Op deze dag was het precies een jaar geleden dat Fizzy overleed.
-"You are perfect to me" Oh my, dat was DE avond toen we voor het eerst sex hadden.
-"Haven't had such a good shower in a long time" Oh, oh, oh.. Hij is me er 1, dit fluisterde hij in mijn oor toen we samen zaten te douchen.
-"Yours"
-"They adore you, just like i do"
-"Strawberry <3 Chocolate and Mango" So cute, de smaken van Harry, Gemma en mijn ijsje. Tussen de smaak van Harry en mij staat een hartje.
-"It's you, always"
-"all these little things"
-"You got me, Sexy" Dat ga je niet menen, heeft hij dat echt getweet?! Ik grinnik en schud mijn hoofd. We waren in de achtertuin met mijn gezin toen ik Harry perongeluk opgewonden maakte.. Hij noemde me 'sexy' en moest onopvallend naar binnen lopen om zijn probleempje op te lossen.
-"You and i"
-"Love how you care about every single person around you, you're the sweetest"
-"You've got so much space but you choose to lay on me. I don't mind.. i actually find this even better, little one"
-"Call me stubborn, i don't care. Just missing the one i love most.." Daar had Sarah het net over, Harry is de laatste 2 dagen zo eigenwijs. Het is mijn schuld, ik ben de reden van al dit. Ik zucht en leg haar telefoon naast me neer.
-
POV Harry
Ik kijk voor de zoveelste keer op mijn telefoon maar er veranderd niets, in elk geval niet iets wat ik wil zien. De tijd gaat zo sloom deze dagen.. Het is inmiddels 6 dagen nadat Louis het te weten is gekomen. Ed was vaak bij me zodat ik niet alleen was, of omdat hij dacht dat ik rare dingen zou doen. Geen idee maar het was wel fijn om iemand om me heen te hebben, het was dan geen Louis maar ik was in elk geval niet alleen. Soms was ik zo chagrijnig en eigenwijs dat Ed op het punt stond om naar huis te gaan, maar hij bleef, voor mij. Na mijn buien voelde ik me zo schuldig dat mijn ogen vulden met tranen. Ik liet het niet merken maar dat was ook niet nodig aangezien Ed het allang al door had. Hij weet dat ik hem mis.
Vanmiddag ben ik naar de winkel geweest om boodschappen te halen, overal was paparazzi met flitsende camera's. Normaal ga ik er goed mee om maar de afgelopen dagen vind ik het minder prettig. Ik weet van mezelf dat ik er niet uit zie, vandaar de zonnebril op mijn neus om de wallen en rode ogen te verbergen. Het slechte slapen en vele tranen was duidelijk te zien aan mijn gezicht. Er werden zoveel vragen gesteld over Louis en mij. Opgegeven moment waren er zoveel mensen voor de winkel aan het wachten dat ik via achter ben gegaan. No way dat ik daar tussen door kwam zonder beveiliging.
En daar zit ik weer, alleen. Nog altijd wachtend op Louis' keuze. Hij krijgt alle tijd die hij nodig is, ook al ben ik er kapot van. Waarom kan ik nog geen week zonder hem.. Misschien komt het ook omdat er een grote kans is dat hij nee gaat zeggen. Dat maakt me zo zenuwachtig, ik krijg die gedachte maar niet uit mijn hoofd.
Ik ben zo moe van de afgelopen dagen dat ik vroeg ben gaan slapen. Geen diepe slaap maar ik sliep in elk geval. Vaak pakte ik snachts maar een paar uurtjes, overdag sliep ik verder op de bank. Het bed is te groot voor mij alleen, Louis en ik gebruikten maar 1 matras in totaal. We kropen dan tegen elkaar aan om van de warmte en elkaar te genieten. Louis sliep dan ook veel beter, zou hij nu wel kunnen slapen?