Erkan Amca dik dik gözlerime bakıyordu sadece öyle durdum hayat yine göstermişti bana insanların yaptığı iyiliklerden bir karşılık beklediğini ve Erkan Amca da yaptığı iyiliğin karşılığını bekliyordu ne kadar kızmak istesem de kızamadım ona sustum hiç bir şey demeden öylece baktım gözlerinin içine kendi çocuklarının canı için beni feda ediyordu.
'' Eğer yapmazsam ne olur eğer çekip gidersem ne olur '' dedim
acı acı baktı gözlerime sinirli pişman yorgun bir sesle
'' Yapacaksın eğer yapmazsan bu zamana kadar sana yaptığım iyiliklerin bedelini ailen öder. Buna mecburum Deniz bakma öyle dik dik gözlerime iki evladımı da kaybedemem'' çaresizlik sesinden akıyordu.Selma Teyze ayaklarıma kapandı bense Erkan Amcanın gözlerine kilitlenmiştim.
'' Lütfen Deniz lütfen evlatlarımın canı için lütfen kızım ''
Selma Teyzeye baktığımda yıkılmış bir anne gördüm ayaklarıma sarılmıştı ne yapabilirdim ki Ömer ve Zeynep'in hayatı söz konusuydu eğildim Selma Teyzeyi yerden kaldırdım gözlerinde ki yaşları sildim odadaki herkes ağzımdan çıkıcak olan sözlere kilitlenmiş durumdaydı Erkan amcanın gözlerine baktım
'' Tamam yapıcam ama bil ki Erkan Bey senin tehditlerin yüzünden değil sadece bir annenin gözyaşları yüzünden. Tamam kabul ediyorum ama sen beni öldü bil Erkan Bey beni sen öldürdün hem de gözünü bile kırpmadan mutlu ol Erkan Bey çocuklarına bir şey olmayacak.''
Selma Teyze hala ağlıyordu hıçkırıkları arasından bana döndü ve
'' Allah senden razı olsun kızım ''
Dayanamadım ona hala hıçkırarak ağlıyordu.
'' Ağlama artık Selma Teyze ağlama lütfen '' dedim
İçime ağlıyordum ben içime akıyordu gözyaşlarım. Ah be babam sen olsaydın böyle mi olurdu neden gittin baba neden...
BİR KAÇ SAAT SONRA
Aşağıda isteme merasimi için hazırlık yapıyorlardı. Erkan amca beni onlara evlatlık verdiği kızı olarak tanıttı Zeynep'in sözlü olduğunu söyleyince karşı taraf beni istemek zorunda kaldı. Odamdaydım Zeynep hazırlanmama yardım ediyordu üstüme yeşil dizlerde bir elbise giydim saçlarımı sabah evden çıkarken örmüştüm örgüyü çözdüm saçımda hafif dalgalar oluşmuştu öylece bıraktım saçlarımı Zeynep yüzüme bir kaç bir şey sürdü aynaya baktığımda gözlerime siyah buğulu bir makyaj yaptığını gördüm ben aynada öyle kendimi inceleyince Zeynep açıklama gereği hissetti;
'' Gözlerin yüzün çok yorgun gözüküyor o yüzden böyle bir makyaj yapma gereği duydum ama istemezsen silerim'' dedi korkak bir sesle
''Gerek yok '' dedim ses tonum sertti
''Özür dilerim Deniz '' dedi ve ağlamaya başladı Zeynep
'' Senin bir suçun yok. Bu kararı sindirmem için bana biraz zaman tanı sadece lütfen '' dedim
''Tamam '' diyebildi Zeynep o da üzgündü bir şey diyemedim ona bunu hak etmiyordu. Peki dedim kendi kendime ben bunu hak ettim mi?
Kapı çaldı çaldı gelen Nurgül'dü
'' Ağalar geldi Selma hanım aşağı gelsinler dedi '' deyip çıktı odadan
''Tamam '' dedi Zeynep
Evet işte başlıyorduk. Oturduğum yerden kalktım aynada son kez baktım yüzüme Zeynep iyi iş çıkarmıştı düzgün bir makyajla bütün yorgunluk izlerini silmişti. Yavaş yavaş kapıya yürüdüm Zeynep de arkamdan geliyordu kapıyı açtım ve merdivenlere yürüdüm hala vazgeçme şansım vardı Zeynep aklımdan geçenleri okumuştu sanki kulağıma eğildi ve fısıldayarak
'' Bunu yapmak zorunda değilsin '' dedi sesi ağlamaklıydı.
Bir şey demedim Zeynep'e merdivenlerden inmeye başladım merdivenlerin sonuna geldiğimde Selma Teyze yanıma geldi. Onunda ağlamaktan gözleri şişmişti.
'' Gel kızım mutfağa geçelim'' dedi.
Mutfağa girdik Berfin kahveleri hazır etmişti Selma Teyze gözümün içine baktı ve
'' Sana iki can borçluyum affet beni kızım '' dedi.
Bir şey demedim.Kahveleri önce kimlere vereceğimi anlattı. Kahve tepsisini elime aldım yavaş adımlarla salona yürüdüm salona girdiğimde bütün gözler bana çevrildi bense aksine başımı önüme eğip yürüdüm kahveleri sırayla dağıttım en son evleneceğim ağaya getirdim ve tepsiyi uzattım arkamdan herkes bir şeyler söylüyordu kimi beğenmişti kimi iğneleyici laflar söylüyordu ağa denen o adam inatla kahvesini almıyordu, gözümün içine bakıyordu bense hala ona bakmamakta direniyordum en son herkesin sesinin kesildiğini ve bizi seyrettiğini fark ettim başımı kaldırıp yüzüne baktım o da bunu bekliyordu belli ki kahveyi almak için uzandı gözümden engel olamadığım bir yaş süzüldü onun elinin üstüne düştü hiç bir şey söylemedi ben de tepsiyi alıp kenara çekildim. Ayaklarım titriyordu kulaklarım uğuldamaya başladı odadaki sesleri birbirinden ayırt edemiyordum bayılmamak için kendimle savaş veriyordum resmen. Odada ki insanlarsa düğün tarihi belirliyorlardı yarın alışverişe çıkılacak ertesi gün kına öbür gün düğün bu kadardı işte hayatımı bitirmek için planlar yapılmıştı en son ağanın annesi bana döndü
'' Bu kız pek ağır kanlı bize torun verebilecek mi acaba '' dedi.
Başımdan kaynar sular döküldü hiç bir şey diyemedim sadece gözümden biraz daha yaş aktı önüme bakıyordum artık ayakta durmak benim için daha zordu bacaklarım iyice titremeye başladı Selma Teyze fark etmiş olacak ki hızlıca yanıma geldi
'' Deniz iyi misin ?'' diye sordu telaşlı bir sesle
Sesler çok boğuktu artık ayakta duracak gücüm yoktu.
'' Beni buradan çıkar'' dedim fısıltıyla
Selma Teyze koluma girdi adım atmaya gücüm yoktu olduğum yere yığıldım etrafta bana çağıran insanlar vardı fakat hiçbirine cevap verecek gücüm yoktu. Ömer'in sesini duydum
'' Deniz güzelim aç gözünü ''
Ahh be Ömer bütün bunların suçlusu sensin sonra bir an havaladım iki el beni havada tutuyordu ve sert bir ses
'' odası nerede'' diye bağırdı.
Bu ses tanıdıktı evet telefonda duyduğum sesti bu evleneceğim ağanın sesiydi beni biraz daha göğsüne bastırdı ve yürümeye devam etti sonra bir kapı açıldı beni içeri soktu ve yatağımın üzerine bıraktı sonra kapı kapandı gitmişti. Artık seste yoktu uyumuştum.
Mirza' dan
Şımarık kız belli el bebek gül bebek büyütmüşler bunu iki dakika dayanamadı aşağıda hemen düştü bayıldı şimdiyse karşımda uyuyordu Erkan Bey'in kızı olduğuna inanmamıştım vardı bu işte bir şey ama sesimi çıkarmadım sonuçta Diyar'ın hayatı söz konusuydu onun canına kıyamazdım ben kimsenin canına kıyamazdım.Garip bir kızdı kahveleri getirirken hep başı öndeydi en son bana getirdi kahveyi yine başı önündeydi yüzüme baksın diye bekledim ne kadar inatçıydı bakmamıştı yüzüme en son herkesin bizi izlediğini fark edince kaldırdı başını ve yüzüme baktı eğer bir insanı bakışlarınızla öldürebilseydiniz eminim bu kız beni oracıkta öldürürdü kahveyi alırken elime bir damla yaş düştü. O an içimde tam kalbimde bir acı hissettim benimle zorla evleniyordu. Sonra kendimi topladım töreydi bu sonuçta kimse karşı gelemezdi bu kızda itaat etmeyi öğrenecekti. Şu an karşımda uyuyordu gün ışımak üzereydi ve bu gün alışverişe çıkılacaktı oturduğum koltukta yorgunluktan uyumuştum...
( resimde ki Mirza...)