If the day comes na MABABASA mo ito. Sana napatawad muna ako sa pang iiwan ko Sayo. Dahil habang Buhay ko dadalhin na Hindi kona mahawakan pa Ang mga kamay mo.
Na sana may Isang pagkakataon pa. Na sana Isa pa. Na sana pwede pa. Dahil kahit kelan Hindi ka nawala, mahal na mahal na mahal pa Rin kita.
Alamkong sa pagbitaw ko Sayo ay mas maaalagaan ka nya. Ay dinarasal kolang ay Ang kaligayahan mo. Palagi mong tandaan na Hindi ko bibitawan Ang pangako nating kundiman.
Kundiman tayo Hanggang dulo.
Andito lang ako.
LAGING umaalalay, Hindi ako lalayo.
YOU ARE READING
Kundiman
PoetryPangakong binitawan, mapapanindigan nga ba ng habangbuhay. Ano nga ba ang hangganan ng salitang walang iwanan?
