Saat gecenin üçüydü. Rüyamın kaçıncı evresinde olduğum konusunda hiç bir fikrim yoktu. Ama ısrarla çalan telefonum beni uyanmaya zorluyordu. Zor bela komidinin üzerinde duran telefonuma uzandım. Gözlerimi kesinlikle açmamakta ısrarcıydım.
Güçlükle kavradığım telefonu kaşlarımı çatarak kulağıma götürdüm. Lanet olası zil sesi durmaksızın çalmaya devam ediyordu. Son bir gayretle parmağımı rastgele telefon ekranın da gezdirdim. Nihayet kulağımı sağır etmeye yeminli gibi çalan melodi susmuştu. Sanırım kötüsü bitmişti. En kötüsü şimdi başlıyordu...
"Kizum hau bokiyen telefona neçun bakmayisun? " Annemin sesini duymamla hızla gözlerim açıldı. Gecenin bu saatin de, ne olmuştu da arıyordu ? Annemin panik ve öfkeli sesi yataktan zıplamama sebep oldu. İçine düştüğüm panik dalga dalga iliklerime kadar işlemişti. Yüksek çıkmasına engel olamadığım sesimle,
"Ne oldu anne gecenin bu saatinde, sabahı bekleyemedin mi ? Birine bir şey mi..." dememe kalmadan annem lafa girdi.
"Zıkkımın kökü oldu Asel. Baban delirdu hemen her şeyi bırakup Trabzon'a döneyisun konuşma bitmiştur"
Ağzımı açacakken gelen dıt dıt sesiyle deliye dönmüştüm. Bir de yetmezmiş gibi bacaklarıma dolanmış yorgan yüzünden olacak ki takılıp yere düştüm. Kalçamı sıvazlarken ne haltlar yediğimi düşünmeye çalışıyordum.
Ayaklandım ve yatağımda bıraktığım telefonu alarak içeri geçtim.Hemen kızları aramam gerekiyordu.
İlk sırada Gözde olduğu için direkt aradım nasıl olsa Aylayla beraber olduğunu biliyordum. Düşüncelerimle iç dünyamda boğuşurken telefonun diğer ucundan gelen Gözdenin sesiyle düşüncelerimden sıyrıldım. Yüksek bir sesle Gözde "Yine ne haltlar yedin de, bu saatte arıyorsun zilli?" diye bağırıyordu. Bu zaten beklediğim bir tepkiydi.
"Vallaha bu sefer bende ne halt ettiğimi bilmiyorum" dedim tedirgin bir şekilde.
Hızlıca annemle aramda geçenleri anlattım. Kızlarda olanları garip homurtular eşliğinde dinlerken, Ayla konuşmaya girdi.
"Biz en iyisi yarın gidip Zühre teyzeleri ziyaret edelim. Ne olduğunu anlayıp sana haber veririz"
Oflamaya başlayınca Gözde tedirgin olduğumu anlamış ve üzerimdeki bu tedirginliği almak üzerine oldukça olumlu konuşmuştu.
"Bu kadar dert etmene gerek yok. Ekrem amca seni özlemiştir.. Hem bir şey olsa bile, Hacer nene destek olur. Merak etme sen. Bilet ayarla bir an önce güzelim" dedi ve kapattık.
Şimdilik yapacak bir şeyim kalmamıştı. En iyisi gidip uymaktı. Ne de olsa sabah çözülürdü herşey.
Az önce benimle beraber yere yuvarlanan yorganımı alıp uyumaya çalıştım. Ama ne yaptıysam olmadı. Yatağımda boş boş oturup kötü karnesi yüzünden azarlanan bir çocuk gibi halının desenlerini izliyordum-ki gelen mesaj sesiyle irkilip gözlerimi telefonuma çevirdim.
Mesaj kızlarla olan gruptandı.
Grup Adı:HE TİRABZONLİYİM NE OLDİ
Ay kızım: fotoğraf
Sen bitmişsin güzelim geçmiş olsun.
Gözdemm: Sen şimdi naneyi yimedin mi ?
Gördüğüm fotoğrafla şok geçirmiştim o gerizekalı bunu nasıl yapardı hala aklım almıyordu. O gün bana zorla sarılmamış gibi bide utanmadan fotoğrafları aileme mi atmıştı? Cidden inanılacak gibi değildi! Düşüncelerimden sıyrılıp kızlara yazdım.
Ben: Kızlar o günü biliyorsunuz aşağılık Cenk bu. O gün acil konuşmam lazım deyip beni sahile çağırıp zorla sarılmıştı.O gün beni kabul etmemenin bir bedeli olacak demişti ama bu kadarını yapabileceğini bende düşünmemiştim.
Ay kızım: Problem değil güzelim. Ekrem amca gayet sakin mantıklı bir adam. Açıklaman olduğuna emin zaten bizde şahidiz.
Gözdemm: Ama yine de oradan açıklamak doğru olmaz. Buraya gel, hem bizde seni çok özledik.
Ben: Tamam kızçelerim bana yol gözüktü ilk uçakla orda olacağım merak etmeyin.
Telefonu gülümseyerek bir kenara bıraktım. Evet herşeye rağmen gülümsüyordum. Çünkü ailemi ve dostlarımı çok özlemiştim. Üstelik bu koca şehirden biraz uzaklaşmak çok iyi gelecekti.
Düşüncelere dalmışken telefonu elime geri alıp hangi gün gidebileceğime baktım. Şansıma bu geceye bir uçak vardı. Ama hızlı olmalıydım. Hızlıca odama gidip üç beş tane kıyafeti sırt çantama doldurdum.İşimle ilgili olan problemleri hallettim.
Ne zaman akşam olmuştu kahretsin!
Sabah topladığım çantayı aldım evi son kez kontrol ettikten sonra kapıyı kilitleyip çıktım.Kendi arabamı almayacaktım taksi çevirip hava alanına gittim. İçeriye girdiğimde bir adam dikkatimi çekmişti.
Waw dedim nerdeyse hobitler gibi ağzımdan salya akacaktı. Böylelerini Türkiye de, kırmızı halıyla sokmaları lazım vallaha.
Hay Maşallah!
Artık adamdan gözlerimi çekmem gerekiyordu. Zira böylelerini görünce evdekine ekmek veresi gelmiyor insanın.
Hızlıca bu düşüncelerden sıyrılıp uçağa doğru yol aldım içerde oturmam gereken koltuğa bakınırken 2. şokumu yaşadım. Adamla yan yana gidecektim resmen! İyi de bu adamın Trabzon da ne işi olurdu ki? Oturup adama karşı tatlı bir tebessüm yolladım. Oda bana bakıp gülümsüyordu.
Allahımmmmm sana geliyorum!
Yerime kurulup adamın yüzünü incelemeye başlamıştım. Nasıl olsa onu bir daha görmeyecektim. Ben onun yüzünü incelerken oda yanındaki adamla konuşmasını bitirmek üzereydi.
Fark etmeden gözlerine odaklanmıştım. Gözleri çok farklıydı. Normal mavi değildi sanki...okyanus gibi derin alıp götürüyordu uzak diyarlara.
Mırıldanarak "Vallahi böyle okyanusa can feda. Gerçi bir kaç saat sonra feda edebileceğim bir canım olmayacak. Ama olsun be.."ağzımdan kelimeler dökülürken gülüyordum. Benim gülmem gayet normaldi de, o niye gülüyordu? Onu daha anlayamamıştım. Uçak inmek üzereydi ona dönerek," Ah be yakışıklı bize ayrılan sürenin sonuna geldik. Beni senden ayıran kader utansın!" derken yine gülmeme engel olamamıştım. Oda kahkaha atıyordu. Acaba şarkı söylediğimi falan mı düşünüyordu? Kalkıp önümde durdu eşyalarını toplarken gülmeye devam ediyordu. Lafa girip "Sanki ne anlıyorsun da gülüyorsun zilli" dememle birlikte kahkahayı patlatmıştı. Son kez yüzüme döndü.
Ve galiba hayatımın en rezil anını yaşadım.
Bana dönüp,
"Güzelliğin dikkatimi dağıtıyor." deyip göz kırpmıştı.
Ula ben şimdi ne yapacağım? Asıl şimdi naneyi yimiştim!
..........
Yazardan Not✅
Evet bir karadenizli kızı olaraktan, size içinizi ısıtacak, içinizden bir aşk hikayesi getirdim. Bu yolda daha çok yeniyim. Hatalarım elbet ki olacaktır. Yanımda durup, bana destek olan herkese sonsuz teşekkür ederim. Umarım bizim uşakları seversiniz. Onların sizi seveceğine hiç şüphem yok. Neyse çok konuştum, artık susma zamanı.
İyi okumalar! Ve birşey daha elinizden geldiğince arkadaşlarınıza gösterip, okutturursanız çok daha çabuk yükseleceğiz inşallah. Uzun uzun yorumlarınızı bekliyor olacağım. Çok heyecanlıyım...
Tekrardan iyi okumalar❤
YOU ARE READING
Yazılı Kader✅
Romance"Sanki ne anlıyorsun da gülüyorsun zilli" dememle birlikte kahkahayı patlatmıştı. Son kez yüzüme döndü. Ve galiba hayatımın en rezil anını yaşadım. Bana dönüp, "Güzelliğin dikkatimi dağıtıyor." deyip göz kırpmıştı. .....
