Zerenin çökmüş gözlerinden belli ki sabaha kadar uyumamış kapıya yaslanmış ve tek eliyle sürekli kapıya vuruyordu.
"Abi çıkar beni!"
"Yeter uyutmadın bir uyu biraz."
"Uyumuycam!"
"Karnın mı acıktı senin?"
"Hayır! Beni çıkar!"
"Hayır."
"Madem bundan zevk alıyordun neden polis amiri oldun hapishane de görevli bir polis değil?"
"Sus!"
"Susmuycam. Duysun tüm dünya sesimi! ÇIKAR BENİ!"
Engin pat odaya dalar. Zereni saçlarından tutup odanın öbür ucuna kadar götürür. Zeren abisini iter.
"Ne istiyorsun sen gerizekalı ne!!?"
"Özgürlük istiyorum bir rahat bırak beni lan her akşam sinirini benden çıkarmandan bıktım! Ben senin kırıp kırıp yapıştırabileceğin bir eşya değilim anla bunu ENGİN!"
"Bıktın demek ha! Engin bir de! Ben senin abinim bundan sonra bu odadan çıkılmayacak anlaşıldı mı!?"
"Ben ve odamdan çıkmamak sıkıyorsa yap hadi!"
"Yaparım!"
Engin pencereyi ve kapıyı kilitleyip çıkar.
"Ben gidiyorum Zeren!"
"GİT!"
Kapının kapanma sesi geldiği an Zeren çekmecesine koştu ve sakladığı telefonunu çıkarıp Cihangir'i aradı.
"Cihangir dayanamıyorum! Offf"
"Zeren aşkım ne oldu yine?"
"Abim kafayı yedi yine beni odama kitleyip gitti."
"Zeren bir şey diycem ama kızma."
"De."
"Başka bir yerde yaşayalım mı? Sadece sen ve ben."
"Taşınmayı kastediyorsan olmaz hele vatan bu haldeyken hiç olmaz."
"Yine burada yaşayacağız kaçmayacağız çünkü biz korkmayız. Gelip seni alıcam şimdi anahtar evde dimi?"
"Öyle umut ediyorum."
"Tamam geliyorum."
Cihangir bir koşu Zeren'in evine gelir.
"Aşkım nerede anahtar?"
"Komidinin üzerindeki vazoda."
Vazodan anahtarı alıp kapıyı açar.
"Şimdi bizim eve gidelim tabii benim ablam da pek iyi değil ama abinden daha iyi."
"Tamam ama bize para lazım."
"Harbiden ya."
"Ve ben de var."
Dolaptan bir kese çıkarır.
"Zerencim ne var onun içinde?"
"Altın hem de bolca hem ev alırız hem silah alır orduya bağışlarız ve belki biz de orduya yazılırız?"
"İşte seni bu yüzden seviyorum sen diğerleri gibi değilsin her şeyi erkekten beklemiyorsun."
"Erkek napabilir ki anca dırdır ama bu sende yok."
Gülüşürler.
"Hadi gidelim abim bir kaç gündür işten erken geliyor."
"Tamam."
Cihangir'in evine giderler. Esin onları kapıda karşılar.
"Kim bu kız?"
"Arkadaşım."
"Eve arkadaş getirmen yasak."
"O zaman sevgiliyi deneyelim bir de."
"Siz siz şey yaptınız mı?"
"Hayır Esin ablacım."
"Sen kimsin ayol bana ablacım diyorsun. Bana sadece Esin abla de her kimsen."
"Eee girelim artık Esin abla izin verde."
"Çıkarın ayakkabılarınızı alın bunlarda terlikleriniz."
Üzerlerine sabahlık verir.
"Yıkanın sana kıyafet vereyim her kimsen."
"Zeren'im ben."
"İyi tamam Zeren."
Yıkanıp giyinirler.
"Of başıma iş açtınız bir de."
"Ne işi ablam ya?"
"Oda hazırlamam gerek şimdi."
"Lüzumu yok ablacım beraber yatarız biz."
"Olmaz öyle şey ağzından çıkmamış olsun. Okulunuz var mı bugün sizin."
"Hayır."
"İyi kalkın bakıyım yardım edeceksiniz bana giyinin şunları."
Muşamba giysilerden verir. Giyinirler.
"Halıları yıkıycam Cihangir ve Zeren siz halıları balkona götürün ben de temizlik malzemelerini kapıp geliyorum. Serdiğim şeylerin üzerine koyun yoksa döverim sizi. Pisler zaten daha da pis olmasınlar.
Zeren ve Cihangir halıları tek tek balkona taşırlar. Esin hepsinin eline birer halı silme şeyi (adını bilmiyorum halıyı cif yapıyorlar ya bir fırça var) verir. Halıları deterjan ve su ile abartısız 10 kere yıkarlar.
-Yeter Esin abla.
-Sus bakim sen. Evime gelip işime karışmak oh ne ala bir de evden kov istersen beni.
-Ben gidiyorum ya yoksa deterjandan ölücem. Öhöööö öhö.
-Sevgilim bekle.
-Ne oldu?
Al bunu.
-Silahım var sevgilim seninkine ihtiyacım yok.
-Ama evde kaldı.
-Ah evet. Ben bunu alıp evime gideyim silah ve bir miktar para ile geri dönerim. Bu deterjan kokmuş yerden de gideriz.
-Ablama karşı böyle konuşma bunun bir nedeni var.
-Neymiş o neden?
-Zeren, Cihangir. Ben buradayım!
-Neyse ben çıkayım artık.
Evden çıktım. Evime gittim. Silahımı ve cephanelik alıp çıktım. Kendimi kuyumcuya attım. Altınların ev (1+1) almamıza yetecek kadar bozdurup hızla yoluma devam ettim. Emlakçıya girdim. Evi sadece resimlerine bakarak alıp çıktım umarım doğru yapmışımdır.
Eve paldır küldür girdim.
-Aşkım toparlan gidiyoruz.
-Dur dur bakim. Sen benim kardeşimi götüremezsin pis insan.
-Of Esin abla taktın mı takıyorsun ama sus bir.
-Evimden çık! Çık evimden! Derhal!
-Abla dur ne oluyor ya.
-Bu adı her neyse. Seni götürecekmiş.
-Abla Zeren ile biz konuştuk ve böyle bir karara vardık. İzin verir misin?
-Hayır efendim vermem izin mizin vermem. Çok istiyorsan kaç ama unutma ablan seninle bir daha hiç konuşmayacak.
-Abla tamam ben gitmiyeceğim ama Zeren'e yardım gidebilir miyim?
-20:00 da evde ol.
-Tamam.
Zeren ve Cihangir evden çıktılar. Birbirlerine sarılmış halde yürüyorlardı.
-Sevgilim senin kıyafetin yok hiç.
-Ayyy offf unuttum ya ben onu gidip alalım beraber.
-Olur Zerenim
-Hadi o zaman Cihangirim.
İkiside kahkahalata boğulur.
-Bence biz yapmayalım.
Zeren'in evine gidip eşyalarını toplarlar. Sonra da Zeren'in tuttuğu eve giderler. Orada tam yerleşmeye başlayacakken bir gümbürtü koptu. Silah sesleri ve bağırış çağırışlar. İkisi de şok içinde dışarı çıktılar. Ellerindeki silahların tetiğini çekmeyi hazır haldelerdi. Bir Yunan subay olduklarını tahmin ettikleri adam Zeren'e yavaşça yaklaştı. Onun kibarcık bir hanım olduğunu düşünecek olsa gerek ki yavaşça çekti ama alamadı, daha hızlı çekti yine alamadı, daha da hızlı çekti ama yine de alamadı. En sonunda sinirine yenik düşmüş olmalı ki silahı öyle böyle değil çok hızlı çekti ama alamadı onun yerine Zeren'den dayak yemiş oldu. Niye tetiği çekmediğini kimse anlamadı. Niye o adama acımıştı. Acımasız zalim güçlü Zeren neden o tetiği çekmemişti de adamı dövmüştü yanındaki adamların onu tutuklayacağından mı korkmuştu yine gerçekleşebilirdi bu olay.
-Sevgilim Zeren bir şey soracağım neden öldürmedin onu?
-Ölmemek için cephede öldüreceğim sonuçta.
-Ne ne?
-Cephe de diyorum toprağa gömeceğim onu diyorum.
-Zeren kızlar asker olmuyor.
-Vay vay seni cinsiyetçi.
-Ne dur hayır ama ben cinsiyetçi değilim kızlar asker olamıyorsa bu benim suçum mu?
-Sen hiç haberleri takip etmez misin?
-Ne haberi?
-Kadın, erkek fark etmeden 15 yaşından büyük herkes askere yazılabilir.
-Nerede yazıyor bu?
Zeren telefonunu çıkarır ve bir haber sayfası açıp Cihangir'e verir ve içeri girer. Cihangir de peşinden içeri girer.
-Ya seni Tutuklarsa?
-Cesaret edemezler onların gücü ancak zayıflara yeter.
-Zayıflar?
-Senin gibiler.
Gülüşürler.
YOU ARE READING
Savaş
Historical FictionZeren'in abisi Engin, dayısı Avni, annesi Sevgi, babası Cevdet, dayısının yetimhaneden aldığı oğlu Erdim Cihangir'in üvey ablası Esin, babası Caner, annesi Asya, Zeren ve Cihangir sevgili Esin temizlik hastası Asya'yı Caner Sevgi ile aldatmış ve so...
