BATTLEFIELD OF LOVE [COMPLETED]

PROLOGUE

Prologue

Naghahalungkat siya sa mga gamit na nasa loob ng box kasama ang kanyang nobyo na sobrang clingy sa kanya. Binuksan niya ang mga ito at napangiti ngunit dahil hindi ito nakakapag pahayag ng nararamdaman at aakalain mong normal lang na expression ang ipinapakita niya.

"Oh, anong nginingiti ngiti mo diyan?" Tanong ng nobyo niya dahil hindi nakaligtas dito angpagsilay ng ngiti sa kanyang labi.

"I was just looking at our memories together, we've been through a lot." Saad niya habang hinawakan ang bawat litrato sa loob ng album.

"Yes, from proving to your dad na kaya kitang igalang, alagaan, mahalin kulang na lang siguro ay gawin kitang santo at sambahin araw araw." Saad nito at yumakap sa kanyang bewang habang ipinatong nito ang mukha sa kanyang balikat.

"Bakit... Hindi ba?" Tanong niya kaya naman sumilay ang malapad na ngiti ng kanyang nobyo at hinigpitan ang yakap nito.

"Oo nga pala sinasamba na kita dati pa lang." Sagot nito at hinalikan siya sa pisngi, marahan na tapik lamang ang kanya isinagot.

"Naalala mo ba nong una tayong magkita, sobrang angas ng dating mo at ang cold mo talaga kahit ngayon pero maliban sa akin at sa dad mo siguro hindi ka na magiging sweet at maalaga sa iba." Saad nito at tumawa ng mahina kaya naman pabiro niya itong kinurot at sinamaan ng tingin.

"Ay hindi pala, likas kang mabait sa mga mababait at genuine sayo. Pero bakit ako mabait at genuine din naman ako sa'yo bakit hindi mo ako pinapansin? Alam mo bang ilang ulit akong lalakad sa harap ng classroom niyo para mapansin mo lang ako. Itong mukhang ito? Hindi papansin? Aba kung titigan ka lang ng 2 seconds ang swerte mo na nga eh paano pa kaya ang magpapasin ang isang katulad ko?" Proud na pagkukwento nito. She just rolled her eyes and sighed at her boyfriend's attitude.

"Mi tahbe, hindi porket mahal kita—" Agad na naputol ang sasabihin niya nang bigla siya pinaikot paharap at nakangusong nakatingin sa kanya.

"Mi Cera nagbibiro lang naman ako." Saad niya at nagpapa awa.

"Joke lang yon promise, diba nga ako ang mi tahbe mo. Ang sabi mo pa sa akin mi is for 'my' and tahbe is your short term of tall baby. So I'm your giant baby, you can't be mean to me kasi ikaw ang mi cera ko my hera at dahil letter C ang second name mo kaya papalitan ko ng C ang H. Because you are the queen my only goddess in life." Saad niya at niyakap ito ng mahigpit.

"You're so noisy and annoying how did you even became my boyfriend." She sighed after saying those words.

"Mi cera you can't be like that alam mong ipinangako ko sa harap ng mom mo na aalagaan kita at poprotektahan. Dahil siya ang tanging tao na nakapagpalapit sa ating dalawa, bakit kasi ang strict ng dad mo hindi naman kita kayang saktan." Saad nito na para bang nagrereklamo kahit na hindi seryoso.

" You react as if dad didn't like you. And don't say those words again my parents already retired from their work so they are now enjoying their chance to travel around the world. " She replied and he smiled sheepishly.

"Well, I really did promise mom before they left to travel. Ang sabi niya I have take good care of you before the came back. And besides we are nearly 3 years together." He said and tightened his embrace.

"Yeah, but why do we have so many things in here?" She asked, they just move this things to a house where they would plan to live together when they got married they put it in a room that serves as memory keeper of their love.

"Mi cera, please help me arrange this I want it to look perfect because that's our memories together." He pleaded, she has no choice but to do it.

"Oo na, bilisan mo kasi baka malate tayo sa appointment natin." Saad ko at nag arrange na ulit.

Unti-unting napupuno ang kwarto ng kanilang memories pati na rin ang mga designs at souvenirs ng mga lugar na napuntahan na nila, nakakatuwaan lang sila habang inaayos lahat. Nang matapos sila ay inilibot nila ang paning sa bawat sulok ng kwarto at napangiti sila.

"Ang dami na talaga nating pinagdaanan buti na lang at hindi tayo sumuko." Saad nito at ngumiti sa kanya.

"At kahit kailan hinding hindi tayo susuko, walang iwanan. I would never ever hurt because you are the only person I wanted to keep in this life time, what ever battles we might face I would always choose to be with you." Pangako niya dito sabay yakap ng mahigpit.

"And so am I mi cera, even if you would forget about me or about us I will always remind you that I would always be there to be your shield to protect you from any harm because you are my salvation my one and only love." Pangako nito at marahan siyang inilayo nito upang titigan siya sa mga mata at hinalikan ang kanyang kamay.

It was a solemn moment for them, hindi niya napansin ang pagtulo ng mga luha sa kanyang mga mata dahil sa emosyong hindi niya maipaliwanag ang alam niya lamang ay masaya siya na kasama niya ito.

"Bakit ka naman umiyak akala ko ba masaya ka?" Pabirong tanong ng kanyang nobyo.

"You're ruining the moment." She replied and shake her head.

"It's okay atleast our love filled this room babe." He said teasingly. She immediately frowned when she heard what he said and pinch him.

"How many times do I have to tell you not to call me babe?" She replied as her pinching intensified.

"Ouch! I'm sorry I was wrong." He said and she slowly let go.

They were having their moment when suddenly her phone buzz with a notification. Kinuha niya ang phone at nakita ang isang message notification, binuksan niya ito at binasa ang nilalaman nito.

'Best please help me'

"I have to go somewhere let's meet later on, to our usual place." She said as worries was evident in her eyes.

"Okay, make sure to stay safe." He replied and she nodded.

"Bye." She said and kissed him.

"Bye." He replied, she smiled at him before turning her back on him.

Nagmamaneho siya at dinial ang number nito upang malaman kung ano ang nangyari ngunit ilang beses niya itong sinubukang tawagan ngunit hindi ito sumasagot. Pabilis ng pabilis ang pagpapatakbo niya sa kotse dahil sa kabang nararamdaman niya, hangang sa hindi niya napansin ang kotse kasalubong niya agad niyang iniliko ang kotse at na bangga siya sa poste.

"Mi tahbe." Yon lamang ang tangi niyang nasambit dahil sa sobrang pagkahilo at panghihina.

"Tsk... Tsk... Masyado ka kasing nagtitiwala kaya ayan ang napala mo." Saad ng taong nasa labas ngunit alam niya kung sino ito.

"I'm sorry mi tahbe." Yon ang huling salitang binitawan niya bago siya mawalan ng malay.