SEN BENİM KURTARICIMSIN

2.Sezon 1.Bölüm

Merhabalaaar! Evet uzun süre sonra sonunda gelebildim. Lütfen kusura bakmayın. Bazılarınız hikayeyi unutmuş olabilir çünkü bayağı uzun bir süre oldu. Ama yeni sezona başlıyoruz! İyi okumalar!!

"J-Jennifer,beni duyuyor musun? Yaşayacaksın Jennifer." Gözlerine odaklandığımda bir çok duygu vardı. Hüzün,acı,korku ve aşk...

"Z-Zayn." dediğimde ise daha da ağlamaya başladı. 

"Seni seviyorum." 

ZAYN'IN AĞIZINDAN 

Şu anda hastane koridorunda dolaşmakla meşguldum. Bir yanım Jennifer için ağlarken bir yanım bunların nasıl gerçekleştiğini düşünüyordu. Şu an çok kötü durumdaydım ama umrumda değildi. Bir koridoru daha bitirirken doktorun ayak seslerini işittim. Hızlı adımlarla odaya yöneldim. 

"O iyi mi?"  Sesim olduğundan daha da çaresiz çıkmıştı. Fazlasıyla çaresiz.

"Şu an için kesin bir şey söylemek doğru olmaz. Yarın sabah her şey netleşecek." Bu duyduklarım karşısında afallamıştım. Durumu kötü değildi. Ama iyi de değildi.

"T-teşekkür ederim." diyerek başımı öne eğdim. Ve odaya bakan camdan Jennifer'ı izledim. 

Benim saf,masum meleğim orada yatıyor. Ve durumu iyi değil. Ama kötü de değil diye geçirdim içimden. Tek yapabileceğim şey beklemekti. 

Koridordan ayak seslerini duyunca hızlıca arkamı döndüm ve bingo! Michael ve Amy hazretleri!

Annesi hızlıca benim yanıma gelerek ağlamaktan kızarmış gözleri ile bağırmaya başladı,

"Her şey senin yüzünden oldu. Michael hepsi bu pislik herifin yüzünden!" Hastanede sesi yankılanıyordu.

"A-Amy sakin ol." Babası da aynı şekildeydi. Bana hayal kırıklığı ile bakıyordu. İçim burkulmuştu.

Annesi sakinleşmeye çalışarak oturdu. Ben ise camdan onu izliyordum. Ve gözyaşlarımı sildim,yine.

***

"Uyan Zayn,haydi evlat uyan." Sağ kolumda birinin dürtmesi ile gözlerimi hafifçe araladım. Karşımda büyük bir gülümseme ile Michael duruyordu. Ne olduğunu kestirmeye çalışırken bunun tek bir anlamı olduğunu düşündüm. Gözlerimi gözlerine diktim.

"Yoksa o?" İçimde anlatılmaz bir heyecan vardı.

"Evet,normal odaya aldılar.Durumu gayet iyi. Seni sayıklıyordu,sana ihtiyacı var." Hızlıca ayağı kalkıp bilmeden bir taraflara koştum. Ama durmak zorunda kaldım.

"Sağdan 3.kapı." Arkamdan bağıran babasına içimden teşekkür ederek hızlıca odaya girdim. Ve karşımda bütün mükemmelliğiyle Jennifer duruyordu.

"J-Jennifer." Diyebileceğim tek kelime buydu. İçim kıpır kıpırdı.

Bana gülümseyerek baktığında onun yanına gittim ve ona sarıldım. Hiç bırakmak istemiyordum onu. Ve gözyaşlarımı serbest bıraktım.

"Beni birdaha sakın bırakma Jen.Yalvarırım bunu birdaha yapma." Hıçkırıklarımın ardından sustum. Kulağıma fısıldadı,

"Söz veriyorum." Onun sesini işitince gözlerimi kapadım. Sesi,benim kalp ritimlerimi değiştiriyordu. 

"Zayn biraz daha sıkarsan boğulacağım." Sırıtarak geri çekildim ve ellerimi yanağında birleştirdim.Sonunda ciddileşerek sordum,

"Jennifer bunu sana kim yaptı?" Gözlerimi merakla gözlerine diktiğimde gözlerini kaçırmaya başladı.