Hong Haneul, bir trafik kazasında yaşamını yitirmiştir. Ölümünden birkaç yıl sonra, yaşasaydı tadacağı aşk için Tanrı tarafından dünyada kalması için belli bir süre verilir. Ve hayatının aşkı No Eul'un hayatına girer.
Yayınlanma Tarihi: 1 Mart 2021...
Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.
Öleceğim ana kadar semaya karşı
En ufak bir mahcubiyetim olmasın diye
Yaprakları hışırdatan rüzgârda bile
Kahır çektim.
Yıldızlara şarkı söyleyen gönlümle
Ölmekte olan her şeyi sevmeli
Ve benim için çizilmiş yolda
Yürümeliyim.
Bu akşam da rüzgâr yıldızlara değerek esiyor.
Yun Dong-Ju'nun Girizgah şiirinden
Genç kız, kendisini buz pistinin üzerindeyken dünyanın en güçlü insanıymış gibi hissediyordu. Patenleri soğuk buza çarptıkça çıkan o seslere çocukluğundan beri aşinaydı. Ömrünün sonuna kadar da aşina olacağını biliyordu. Dönüş hareketini tamamlayıp hızını yavaşlattığında, bakışları aşina bir simaya takılı kaldı. O an anladı ki, yine bir rüyanın içerisindeydi ve karşısındaki yakışıklı buz patinajcısı gerçek değildi. Sadece rüyalarına uğrayan bir gezgin olabilirdi. Tüm bunları düşünürken uykusundan çoktan sıyrılmış idi. Gözlerini açmak aklına gelmezken zihninin karanlığında, o tanıdık yüz belirmişti. Daha öncesinde, yoldan geçen alelade birini dahi rüyalarımızda görülebileceği mitini duyduğu aklına gelince gözlerini yavaşça açtı.
"Ben nerede gördüm seni?" diye kendi kendine sorarken son bir yıl içerisinde tekrarlayan rüyaların bitmemesi, merakını besliyordu. Hayatının en kötü günlerinin ardından verdiği mücadelenin sonuçsuz kalmasıyla kırılan güveninin ardından belli halüsinasyonlar görmeye başlamıştı. Tam da o günün ardından.
Güneşi kucaklayan yatağından kalkarken büyük günün yaklaştığı haberi, karşı duvarına astığı takvimden belli oluyordu. Çalan telefonunun sesiyle beraber, takvimdeki işaretlenmiş günü izlemeyi bıraktı. Arayanın teyzesi olduğunu görünce yüzüne bir gülümseme yayıldı.
"Günaydın, teyze!" Birkaç gündür görüşemediklerinden yakınan teyzesini dinlemeye başladı. Kendisi giderek sıklaşan antrenmanlardan vakit bulamıyordu, teyzesi ise görevde bulunduğu bölgede işlenen suç oranının artışından. Hayatta ona ait sadece teyzesinin kaldığı, zihninden geçerken makineden haşlanmış pirincini çıkarıp yemeye koyuldu.
"No Eul, babanla ne zamandır görüşmüyorsun?" No Eul'un lokmaları yavaşladı, kısa bir sessizliğin ardından genç kız, teyzesini tasasızca cevapladı.
"Bir süredir." Ardından eklemeden edemedi.
"Üvey de olsa kız kardeşimle görüşüyorum ama. Ne de olsa babam, annesiyle evlenmeden önce en yakın arkadaşımdı." Birden iştahını kaybettiğini hissedince pirinç dolu kasesini mutfak tezgâhına bıraktı.
