Ben Bir Genç Kızım

Bu Nasıl Bir Gün!

Sonunda Güle oynaya parka ulaşmıştık. Yağmur ve Efe de arkamızda belirdi. Kendimi tutup melisa lara karşı atar yapmıycaktım. En azından hislerim o yöndeydi. Bankın üstünde birikmiş karlardan birazını avucumda birleştirdim. Heyecanla fırlatırken bağırıverdim.

- kuzey kar ye!
Ensesine yapışan kar ile yerinden sıçradı. Arkasına baktığında beni gördüğünü sanmıyorum. Çünkü ben çoktan kaydırağın arkasına saklanmış siper almıştım. Sesimden tanımış olmalıki parkın içinde beni arıyordu. Onu kaydırağın kenarından seyredebiliyordum. Biranlık göz kırpmamla görüş alanımdan kaybolduğunu fark ettim. Arkama döndüğümde kuzey karşımda dikilmiş elindeki kar topuyla, doğru zamanı bekliyordu.

- bakalım kim kar yiyor? :D
- ben değil... Dedim onun attığı kara karşı eğilerek.
Iska :)) yere çömeldiğimde biraz daha kar alarak saklandığım yerden çıktım. Kime atsam da şoka uğratsam diye düşünürken aklımdan geçen isim yağmur oldu. Uzun zamandır onunla kara çıkmamıştık. Çünkü geçen sene kar yağmamıştı. Yağmuru da vurduktan sonra isimler teker teker aklımda belirmeye başladı. İşte Bu sefer bana karşı bir örgütlenme oluşmuştu. Hepsi birden üzerime geliyordu.

- sakin olun gençlik! :-)
Yağmur : -sen bize atarken iyi oluyo...
Buğra: sen istedin elif :D
Kuzey: saldırıııııııııııı!!!!

Üstüme gelen topluluktan kurtulmak için koşarak olduğum yerden uzaklaştım. Mermi gibi gelen kar toplarının bazıları isabet ediyor bazıları ise ıskalıyordu. Parkın hemen yanındaki ormana dalıverdim. Ağaçların üstü bembeyazdı. Dallarından yere sarkan kar parçacıkları, donmuş buz kristalleri etrafı kaplamıştı. Ormanın içinde ilerlemeye devam ettim. Arkamdan gelenleri unutmuş ormanın büyüsüne kaptırmıştım kendimi. Etrafta gezinirken kapşonuma çarpan bir ağırlık hissettim. Göz ucuyla arkama baktığımda saldırının devam ettiğini anladım. Bir süre ormanın içerisinde koşturduktan sonra bana en yakın ağacın arkasına saklandım. Derin bir nefes aldım. Ceplerime doldurabildiğim kadar kar sokuşturup tekrar karşılarına çıktım. İşte şimdi karşılıklı bir mücadele olucaktı. Olduğunca yüksek bir sesle bağırdım:

- vurulan yanar!
Hepsinin bu kuralı onayladığı belliydi. Çünkü 4 e tektim. Bu iş pek de zor olmayacaktı onlar için . Bu sefer yanlış bir karar verdiğim kafama dank etti ve tekrar seslendim.

- bi dakka bu hiç adil olmadı galiba :-)
- kızlara erkekler! Dedi yağız
- bana göre hava hoş... Diye sırıttı yağmur.
Böylece oyuna öyle devam etmeye karar verdik.
- bize biraz zaman verin. Saklanalım dedim nefes nefese.
- kaçabilirsiniz ama saklanamazsınız diye araya girdi kuzey .
Yağız bize döndü:
- aynen pek fazla umutlanmayın. Birkaç dakika içerisinde zaferimizi kutluyor olucaz.
- öhhöhö görücez dedi yağmur imalı imalı.
Efe güldü:
- bu kadar eminsen yağmur hemen başlayalım.
Gülüşmeler, eğlenceli dakikalar geçti gitti. Ormanın içerisindeki oyunumuz bir süre devam etti.

30 dk sonra

Soluk soluğa parkın oraya vardığımızda kalbim küt küt atıyordu. O yorucu oyunun ardından bir de koşu yarışı. Nerden geliyor bu enerji ? Banka dayanmış derin derin nefes alıyordum. Sadece ben değil herkes öyleydi. Bir süre dinlendikten sonra kuzey konuşmaya başladı:

- ne oldu elif koşu yarışında beni geçemedin :D
- kar topu savaşında yenmemişiz gibi konuşup durma 3 kişiye karşıydık zaten
- nerdeyse hepimizi yağmur eledi.
Lilly kızarmış ama kendisiyle gurur duymuştu. Burnu ve kulakları ise soğuktan pembeleşmişti. Sarı saçlarının üstü beyaz kar parçacıklarıyla örtünmüştü. Saç örgüsü darmadağan olmuş bazı tutamları yüzünü kapatıyor, deniz gibi mavi gözlerinin görülmesine engel oluyordu. / O anda kar toplayıp yine eskisi gibi bir top haline getirdim. Ardından kuzey ile göz göze geldik. Lakin Koluma hakim olamamış, topu fırlatmak için erken davranmıştım. Kuzey da bunu fark etmiş bu sefer o benim topuma karşı eğilmişti. Iska!Diye bağırdı. Off yanlış zaman! Başımı başka bir tarafa çevirdimde gelen bağırışmalar için tekrar kafamı eski tarafına döndürdüm. Kuzey in eğilmesiyle attığım kar topu melisa nin tam suratına yapışıvermişti. Sinirden kıpkırmızı olmuş burnundan soluyordu. Öfkesinden püskürdüğü ateş, suratındaki karı eritmeye yeterdi. Onunla göz teması kurmamaya çalışarak arkamı dönüp sıvışmaya istedim ancak melisa dan kaçmak neredeyse imkansızdı. Hangi deliğe girsem oradan bulup çıkartırdı beni.