KIRIK BUZ PARÇASI

Siyah kelebekler

Kısa zamanda katettiğim yolla beraber okula girip bisikletimi bağlayarak çantamı düzeltip sınıfıma girdim. Hayatın adaletsizliğinin tekrar yüzüme vurması henüz gerçekleşmemişti. Sırama geçerek çantamı bırakıp alt kata kantine ilerledim. Sıraya geçerek sıranın bana gelmesini beklerken kantinde gülüşen daha doğrusu böğüren tayfaya döndü bakışlarım. Erkekler yuvarlak masanın etrafında toplanmış karşılarındaki çekingen duran çocuğa gülüyorlardı. Masada duran günlük herşeyi açıklıyordu. Göz devirip bıkkın bir nefes vererek sıradan çıkıp oraya ilerledim. Ekibin başı Meriç ,erkek kardeşi Tuna ve ikizi Mert, kuzenleri Demir ve Savaş, arkadaşları Ahmet , Semih, Berke ,Yasin ile Zeyd'in önünde durup açık günlüğü alarak utançla titreyen Bora'nın önünde durup günlüğü ona uzattım. Erkekler susarken kimisi bıkkın kimisi kızgın bakıyordu. Meriç hızla ayağa kalkıp kızgınca baktı bana"Ne yaptığını sanıyorsun sen?" Böğüren kişiliği umursamayıp "Sizin yapmadığınız insanlığı yapıyorum"diyip Bora'nın kolunu tutarak onu boş masaya oturtup hızla su alarak ona uzattım. "Teşekkür ederim" diye mırıldanan Bora'ya "bidaha öyle bir şey olursa önce karşı çık sonra beni bul." diyerek onun sınıfına kadar ona eşlik ettim. Sınıfıma geçip yerime oturduktan sonra cebimden kulaklıkla telefonumu çıkarıp sonses şarkı açtım. Okul bir çete altında egemenliğe girmişti ama beni o krallığa alamamıştı. Ben herkesin aksine kafa tutmuş çoğu kez onlarla kavgaya tutuşmuş ve en sonunda kendi yalnız krallığının kraliçesi olmuştum. Siyah kelebekleri etrafında uçuşan, kapşonlu ,görünmemek için siyah giyen ,kakülü buz bakışlarını gizleyen bir kraliçe...
Küçücük krallıkta yalnız ,kalp yerine buz parçası taşıyan ,korkusu olmayan ,ön yargısı ve merakı olmayan bir kraliçe...
Direnci kalmayan , ölümü bulamayan ,görünmemek için siyahlara sarılan ,kimse duymasın diye sessiz ve gizlice ağlayan , etrafı dolu yanı boş kraliçe...
Kısaca ben işte...
Aya Aylin KARLICA...
Kimine göre kendini beğenmiş ,kimine göre soğuk nevale, kimine göre burnu havada, kimine göre iyilik meleği ,kimine göre
Serseri ,manyak, psikopat ,deli ,psikolojisi bozuk sadist ,kendini ifade edemeyen buz küpü...

Ve daha nice söylemler...

Hocanın sınıfa girmesiyle ayaklanıp telefonu kaldırdım. Yoklama alındıktan sonra derse geçip yazı yazmaya başladık. Ders hızla ilerlerken kapı tıkkandı ve içeri edebiyat öğretmenimiz Kuzey hoca girdi. "Affedersiniz hocam dersinizi böldüm ama öğrenciniz Aylin'i alabilirmiyim?" diye sordu. Maldı zaten öğrenciler ya istediğinizde alabiliyorsunuz! Hoca izin verince bıkkın ve kızgın bir nefes verip ayaklandım. Kuzey hocayı takip ederek onun odasına kadar ilerleyip içeri girdik. Kuzey hoca masasına geçip dosyalarla ilgilenmeye başladığında onu izlemeye başladım. "Seni niye çağırdığımı tahmin edebiliyorsundur?"işlerin uzayacağını anlayınca  sessizce tekli koltuğa  oturdum."Kardeşleriniz ve kuzenlerinize karşı durduğum için"
diye net bir cevap sunduğumda başını sallayıp bana odaklandı. "Biliyorsun ki bu okul bize ait ,ve elbette böyle şeyler yapman dikkat çekiyor . Senden kardeşlerime karşı çıkmamanı istiyorum. Özellikle Meriç çok tehlikeli biri. Senden kendi iyiliğin için onlardan uzak durmanı istiyorum. Gayet saygılı olduğunu bilerek senden bunu istiyorum"  Dudaklarımı nefretle büzüştürüp baktım karşımdaki kişiliğe. "Sizden bunu beklemezdim! Ben sizin onları uyararak böyle şeyler yapmalarını engellemenizi beklerken siz kardeşlerinizden uzak durmamı söylüyorsunuz. Cık cık cık çok yazık oldu. Demek siz adalet timsali kişi benden geri çekilip öylece adaletsizliğe boyun eğmemi ,görmezden gelmemi istiyorsunuz? O halde şunu bilinki ben haklı kişiyi kim olursa olsun savunmaya devam edicem. Ve sizin o babalarının izinden giderek karanlık yollara sapan kardeşlerinizde benden ve adaletsizlikten uzak dursun!" sözlerimi bitirip ayağa kalkıp hızla kapıya ulaştığımda Kuzey hoca kolumu tutup sertçe çevirdi beni kendine "sen bunları nerden biliyorsun!" Tıslamasını umursamayıp kolunu hızla iterek kolumu kurtardım"Ben çok şey biliyorum bu insanlar hakkında ama siz umursamayın hep olan şeyler bunlar. Sırları koruyarak savaşmaya devam..."