cliff

10 0 0
                                        

it's our first day of class.


wala akong kilala na mga dating kaklase. lahat bago at hindi pamilyar ang mukha except sa isang lalaki.but i don't exactly remember who he is, kung saan ko sya nakita, saan naka-encounter or what pero familiar siya.


but before anything else, i am jane doe. i have an extra ordinary condition. my body can cut into pieces, normally yes i bleed when it happens but i can also put it back to parts where it belongs like nothing happened. my family knows about it because we are not normal. i have two brothers.and here is my second bro. scolding me for the reason i dont know.


basta, kinagisnan ko na lang na ganon sya sa akin. we're at school pero hindi sya nagpapaawat sa galit niya sa akin.


i go back to my classroom and saw the man again. he's looking at me from time to time. hindi ko rin maiwasang tumingin sa kanya. i have classmate na inaasar ako to him.


she's like saying "baka pwede naman pala kayo,"


i look at her and saw who she is, naging kaklase ko na pala siya. it's jhelanae. i didn't know she's my classmate, i thought they are all strangers, seriously?


days passed by, unti-unti na ako naglo-loose sa new environment ko. nagiging magaan na ang paligid dahil nakaka adjust na nya sa new classmates. the man i am familiar with became my closest friend. he is john.


maputi, matangkad, a bit skinny than mascular, matangos, singkit. he's fun to be with. pag magkasama kami, puro tawa lang. magaan lang. puro kalokohan.


one time, we're heading home together pero basang-basa kami. i dont know the reason why we're wet. pero masaya kami. hinatid nya ako sa sakayan.


sa pagsakay, i was smiling. i look at my phone in my uniform's pocket. it's safe. sabi ko sa sarili ko.


i saw 3 girls. bumaba ako dahil palengke na rin naman. one of the 3 girls is lenie. my old friend na iniwasan naman ako kaya di na kami nag-uusap. bumaba ako at nagpatuloy sa paglalakad.i realize na nawala ang phone ko sa bulsa kaya nagmadali akong bumalik.


i saw a tricycle driver na binubulsa ang phone ko.


sinita ko sya at "akin po yan..." sabi ko.


i know its mine coz i saw behind my phone of my pic with my friends, angge and neeve. i am sure its mine! binalik ng manong pero with dirty look. may pera doon alam ko kaya sinabi ko kung nasan ang pera. 


"wala" he said. "akin to." and nilabas nya ang pera nya sa cp nya na puro libo. "gusto mo bayaran pa kita eh"  sabay haplos sa akin na agad nagpakilabot sa akin. 


umatras ako pero from the look in his eyes gustong-gusto nya akong lamunin. kadiri kaya tumakbo akong umiiyak. sobra ang hagulgol. umiiyak ako nang sobra. i saw mel, one of my friends, umiiyak din and she's telling me that she was raped. i remember that the driver almost harrass me so i cried harder.


day after, i'm inside the classroom and i think this is the day na pakiramdam ko gusto kong iwasan si john dahil ayokong may i-acknowledge na feeling. seeing him from a far, looking at me like he wants to come towards me but he knows i don't want him near. its a strange feeling. ayoko siyang lumapit sa akin. umiiwas ako pero ayokong nakikitang tumitingin siya sa akin nang nakikiusap. and it hurts me.


it hurts me to the point that it cause my head to be cutted. my extraordinary condition was nagging at me again. my neck bleed too much.


napunta ang ulo ko sa first brother ko, na may matindi ring galit sa akin. may pamilya na siya. nakita nya ang ulo ko sa roof deck nila with his baby.


"dito ka na lang..." he smirked. "hindi ka na makakawala!" sabi nya.


i close my eyes and john's face flashed in my mind. hindi siya mapakali. alam nyang naputol ang ulo ko. hinahanap nya ako. tumakbo sya na parang alam na alam nya kung nasaan ang ulo ko. di nagtagal ay nakuha nya ako at nailabas sa bahay ng kuya ko.


habang tumatakas kami, naalala ko ang pagkabata ko. isang bangin. may inaabot ako sa bangin na hindi ko alam. at may nakita akong isang sanggol, he's flying and he looks like an angel. he came towards me and kissed my cheek.


nasa sanggol siyang katauhan pero alam kong he's old enough as me. i finally remember john. he was the baby from my childhood memory. we're both flying and i finally woke up.


picture: pinterest (junebug weddings)

picture: pinterest (junebug weddings)

Alamak! Gambar ini tidak mengikut garis panduan kandungan kami. Untuk meneruskan penerbitan, sila buang atau muat naik gambar lain.
ONEIROCRITICCerita yang buat anda obses. Terokai sekarang