Küçük bir evimiz olsun.
Sahilde yalnızlığımızla sevişelim.
Uzanıp kendi yanağımızdan öpelim.
Ceplerimiz yalnızlık kokar şimdi.
Küçük bir sobamız olsun kış gecelerinde.
Yüreğimizdeki yalnızlığı soba da yakalım.
Sofralarımıza hep yalnızlık donatılmış.
Mum ışığında, öpsek bir kediyi.
Bir dudak öptüm bütün şiirleri.
Aynada kendimi.
Dudaklarım, büsbütün kanar.
Öpemedim kırık dudaklarından...
YOU ARE READING
BENİ HEP AN/TAMAMLANDI
PoetryDünyanın çivisi'ni söküp attım. Duvardaki izleri temizledim. Bembeyaz zambakların suyundan içtim. Dinmeyen fırtınalarla boğuştum. Ve en sonunda şiir durağındaydım. Şiir büyü'dür,büyütür. Kalbinize dokunmak dileğiyle
