Simula.
Kaleighxia Alfonso.
'Wassuppp pipsss! Uhmmm~~~ uh-ah hehe. Di pa pala ako nagpapakilala. 'Ako Lang naman si Kaleighxia Alfonso. Isang freshman student dito sa St. Klare University, Transferee ako galing London. HAYST mahabang storyaaaa gaizzz...But the most important is...pinayagan na ako ni dad umuwi ulit dito sa pinas.
Napakaganda nga talaga dito, pero wala pa ako masyado kilala huhuhu. Sana kahit isang prendsss lang po lord please hihi. Sana maka survive ako sa paaralang ito huhu. Eh kasi naman kanina pa tingin ng tingin ang mga estyudante sakin dito huhu. Ngayon lang ba sila nakakita ng cuteee? Hehe, sabagay bago nga pala ako rito.
Osyaaaa mamaya nalang uliiii haaa gaizzz, late na pala ako huhu napakadaldal ko kase hihi. Eh pano naman kase excited lang talaga ako kase 1st day of school ngayon. Napaka aga ko kaya nagising nuuuuuu, mga 6:00 a.m hehe. Eh ano ngayon? 8:00 namen start ng class namin ayon yung nakalagay sa schedule namin eh hehe.
Alam nyo ba yung mas malala? ISANG ORAS ANG ISANG SUBJECTTT HUHUHU ("•") Pero sabi naman ni dad normal naman daw talaga yun kase ganon daw talaga kapag college na.
By the way, Kung hindi ko pa nasasabi sainyo kanina, 1st year college na ako at sa ibang bansa ako nag high school, at dun na rin ako lumaki. Ibang iba talaga dito sa pinas, napaka hottt kasing hot nung lalaking kanina pa nakasandal sa pader dito sa corridor at ang malalala pa kanina pa tingin ng tingin sakin. Hirap talaga pag cute hehe.
7:30 pa naman, punta nalang muna ako sa cafeteria at para kumainnn. Eh hindi pa kase ako nag-almusal sa sobrang excited ko pati pag kain ko nakalimutan ko na hihi.
•_•" ganyan ang reaction ko ng may nakatapon sa pagkain ko sa tray na hawak hawak ko. Owemjiiii nabasa yung damit ko huhuhu. Pati palda ko pano na ito huhuhu "_"
"Ok ka lang ba?" Halaaa sino yun? Nakakahiya ka xia tanga mo kasiii.
"Hey, are you ok?" Dahan dahan kong iniangat ang ulo ko saka ko naaninag ang mala anghel na itsura ng babae. WAHHHH~~~ nasa heaven na ba ako? Huhu
"A-ah o-ok lang hehe" sagot ko saka dali dali na tumayo at saka pinulot ang naikalat ko kanina.
"Naku basang-basa ang damit mo. But don't worry ako bahala sayo. Buti nalang may extra akong dala" sambit ng babaeng nasa harap Ko saka ako hinila paalis sa lugar na iyon. 'Nasa C.R kami ngayon tinulungan nya ako magpalit ng damit ehhh kasi naman napakamalas Ko nga naman kung kailan 1st day of school dun pa nangyari ang ganito sa'akin huhu.
"Transferee ka no?" Bungad saakin ng babaeng tumulong sakin saka ko ito sinagot "ahh oo hehe. Galing ako sa London. Then, 1st time ko dito" sagot ko saka ngumiti.
"My name is, Shantelle Villamor. Shan for short. But you can call me in any endearment you want haha" pagpapakilala nya saka humalakhak.
"Uhm Shan nalang hehe. Ancute kase pakinggan. By the way, My name is, Kaleighxia Alfonso. Xia for short. But you can call me too in any endearment you want haha" pag-gaya ko sa kalokohang sinambit nya kanina habang nagpapakilala. Napakabait pala nya hehe. Saka angandaaa hihihi.
"Uhm if you don't mind sabay nalang tayo mag recess mamayang break time. I guess wala ka pa kasi kilala rito. Pero kung ok lang sayo ah" Aniya saka ngumiti ng mala anghel.
"WAAAHHHH! sureee hehe wala pa naman ako kilala rito eh. Pero buti nalang natapunan yung damit na suot ko kung hindi di tayo magkakakilala hehe" pagbibiro ko. Pero totoo naman ah? Kung hindi ako natapunan kanina wala akong friend na pwede kong kasama pag recess.
"Hahaha. Mapagbiro ka pala ang saya mo pa natapunan na nga yang damit mo. But you have a point Hahaha." Aniya saka humalakhak. AHHHHH—- late na ako huhuhu 8:40 na huhu ano ba naman yan xia napaka daldal mo kase ,yang daldal mo ang magpapahamak sayo huhu.
"Uhmmm sgeee maya nalang recess ah late na pala ako hehe. Byeee shan "
"Bye xia. Goodluck sa 1st day mo rito sa SKU. See ya later." Aniya ngumiti nalang ako bilang pasasalamat sa pagtulong nya sakin kanina. WAHHHH lateee na pala ako huhu nakalimutan ko nanaman. Daldal pa xiaaaa...
YOU ARE READING
I Was The First
RomanceAko ang nauna. Pareho ko silang mahal, ngunit hindi iyon sapat na dahilan para pareho ko rin silang maibalik sa'akin. Mapaglaro talaga ang Tadhana. Hindi mo alam kung sino ang nararapat o nakatakda para sayo. At hindi mo rin alam kung kailan o saan...
