Crash 506

Hoofdstuk 1.

'Anna, Britt is er.' Moeder doet de deur open en stuurt Britt naar boven. 'Annie!!' We gillen en springen in elkaars armen. 'Ik kan niet geloven dat we over 2 uur op Schiphol moeten zijn en samen met mijn zus en ouders naar Australië gaan.' Ik pak mijn laatste spullen bij elkaar en doe ze in mijn handbagage. Samen brengen we mijn spullen naar beneden. Vader doet de laatste dingen in het huis zoals het wifi uitzetten. Voordat we naar Schiphol gaan moeten we eerst mijn hond Lulu wegbrengen naar oma. 'Meiden zijn jullie er klaar voor?' Moeder glimlacht en roept naar Femke dat ze beneden moet komen. 'Mam, je hebt mijn iphone niet op de lader gedaan nu kan ik geen muziek luisteren in het vliegtuig!' Femke loopt boos de deur uit. Britt en ik gaan alsvast in de auto zitten terwijl Mam en Pap de koffers in de auto zetten. We rijden naar oma en zetten Lulu af. Ik geef oma een kus en we gaan verder rijden. Pap zet keihard de radio aan met het liedje 'happy' met z'n allen zingen we mee, behalve Femke want die is boos op Mam. als we bij schiphol zijn aangekomen parkeerd Pap de auto op een speciale plek van schiphol voor mensen die op vakantie gaan. Met een busje gaan we naar het vliegveld toe. Nu gaat het echt gebeuren! Ik kijk Britt en glimlach naar haar. Britt is echt mijn bff, mijn soul mate, ze is gewoon mijn alles. Als het busje stopt stappen we uit en lopen het gebouw in. Pap en Mam checken in. Ondertussen zitten ik en britt te kletsen en Femke zit te whats appen met haar vriendje Tobias.

'Atentie, atentie, willen reizigers van vliegtuig ob-506 naar Australië zich melden bij de douane.'

We gaan langs de douane en dan moeten we wachten op het vliegtuig. Het is rustig bij onze vlucht. Dat komt waarschijnlijk omdat we op een dinsdag vliegen en de meeste mensen op zaterdag. Britt, Femke en ik lopen naar de winkeltjes en kijken bij de parfum. Femke ziet het Victoria Secret parfum en loopt naar Mam toe dat ze die wilt. Mam zegt dat dat onnodig is. Femke is nog bozer en negeert haar de hele tijd. Als de stewardess zegt dat we het vliegtuig in mogen zien we dat ermaar weinig mensen het vliegtuig in stappen. De stewardess zei dat dat komt doordat veel mensen meteen ander vliegtuig gaan vanwege een fout can de maatschappij. We lopen door de buis en dan het vliegtuig in. Het is niet een heel groot vliegtuig. We gaan op onze plaatsen zitten. Femke bij het raam, Ik in het midden en naast mij Britt en achter ons zitten Pap en Mam. we doe onze gordels om en het vliegtuig begint steeds sneller te rijden totdat we in de lucht gaan. Ik voel heel veel druk. Als we eenmaal in de lucht zitten mogen de gordels af. Pap gaat slapen, Mam leest de krant, Femke kijkt boos naar buiten en Ik en Britt kijken een film met een zak M&M's. 'Zijn we nu al bij Australië?' vraagt Femke verbaast. We vliegen steeds dichter naar de grond Het vliegtuig begint hevig te trillen en de noodbel gaat. De mensen gillen en doen hysteries. Ik zie mensen het vliegtuig uit springen en de zee in vallen. Pap en Mam zoeken gestrest naar parachutes en doen ze om en geven ons dan ook een parachute. Als laatste springen we het vliegtuig uit. Ik zie dat Britt heel bang is en ik hou haar hand vast. Ik ben zo bang dat ik sta te trillen. Pap zegt Ja en we springen allemaal bezweed het vliegtuig uit. Femke wilt net springen maar blijft achterhaken aan het vliegtuig. Ze stoot haar hoofd heel hard en bewusteloos valt ze uit het vliegtuig en valt de zee in. Ik schreeuw heel hard. De tranen stromen over mijn wangen. 'FEMKE, NEE!!'Ik ben zo bezig met Femke dat ik mezelf vergeet en ik val met mijn parachute in een boom. Ik kijk om me heen en zie pap in de boom klimmen om mij eruit te halen. Boven ons zien we het vliegtuig neerstorten op het zelfde eiland als waar we zitten. Pap scheurt mijn parachute los en haalt me naar beneden. Ik voel een akelige pijn door mijn been. Het bloed stroomt er vanaf. Op de grond zie ik mam en Britt huilen. Met z'n allen komen we naar elkaar toe en knuffelen en huilen tegelijk. Pap doet zijn gescheurde shirt uit en doet het om mijn been. Ik zie Britt angstig om haar heen kijken en ik pak haar stevig vast. Ze begint heel hard te huilen 'An, ik ben bang.'

Pap heeft hout verzamelt voor een vuur. Mam gebruikt een halve cocosnoot als pan en doet er zeewater in. Ze heeft ergens geleerd dat als je zeewater kookt het zout er uit gaat en dat je dan drinkwater over houd. Britt en ik hebben het hele eiland bekeken of er mensen waren maar het is onbewoond. Het is een erg klein eiland. Het is er erg warm dus we hoeven ons niet druk te maken dat we kou vatten of het koud krijgen. Als bedden gebruiken we de vliegtuig stoelen. Alle spullen van de pasagiers liggen verspreid over de grond en veel spullen zijn kapot. Ik zie Femke haar lievings trui liggen en pak hem. Ik begin te huilen. Ik ruik aan de trui. 'Het ruikt precies naar haar.'

De volgende dag doe ik mijn ogen open en zie pap en mam druk bezig zijn met mobieltjes om te kijken of ze hier verbinding hebben maar dat hebben ze niet. Pap roept ons alle vier bij elkaar voor een bijeenkomst.
'We moeten hier proberen de komende tijd te overleven. Dat betekent dat we taken moeten hebben een een hut moeten bouwen want we kunnen niet nog een nacht langer in het zand slapen.'
Na lang praten en overleggen zijn we er uit.
Pap bouwt de hut en zorgt voor de technische dingen. Bijv. een soort telefoon van een touwtje en een blik om met elkaar te comuniseren. Ook zorgt hij voor het avond eten.
Mam zorgt voor water en voor andere benodigdheden.
Britt en ik gaan zorgen voor hout om de hut te bouwen.

WILLEN JULLIE MEER DELEN VAN DIT VERHAAL? ZET DAN IETS LEUKS ACHTER IN DE REACTIES EN DAN ZORG IK VOOR EEN NIEUW DEEL.
XOXO SILKE <3