POV Fem
'AUW!' Met pijn en moeite schreeuw ik om me heen. Twee hoofden verschijnen wazig voor m'n beeld 'Fem, blijf erbij..' Het klinkt als papa 'Pap.. laat me gaan' fluister ik zacht 'Stop met dat, ik laat je nooit gaan!' Tranen vloeien over m'n wangen 'Fem..' Nils z'n stem klinkt trillerig, ik voel z'n tranen vallen op m'n gezicht ' Ik kan niet meer..' 'Wat niet?' Zijn hand knijpend in de mijne 'Van je houden.. 'k heb zolang tegen je gelogen over alles' Nils schud z'n hoofd ' zeg geen dingen die niet waar zijn' Ondanks dat iemand m'n nek stevig vasthouden probeer ik het toch te schudden 'Het spijt me zo Nils, je verdient dit niet.. ' De onmenselijke pijn schiet door m'n lichaam 'au..' schreeuw ik huilend uit 'Niet nu.. Jij bent nu belangrijk' met moeite schud ik opnieuw m'n hoofd 'Zorg goed voor de meiden Nils..' fluister ik nog voordat ik voel dat ik ga.. 'NEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEE!' Z'n stem klinkt nog, verder en verder bij me vandaan..
Piep.. Piep... Piep..
M'n ogen plakken aan elkaar, ik kan ze niet openen..
'We moeten wachten tot ze wakker wordt, eerder kunnen we niet een diagnose stellen of eventuele verdere onderzoeken doen, het spijt me' Een stem klinkt vlakbij me, hallo? waarom openen mijn ogen zich niet 'Dankuwel..' Dat is mama! Maar wacht es.. ben ik dan dood? Voorzichtig probeer ik m'n hand op te tillen, wat hebben ze met me gedaan? hebben ze er beton in gegooid ofzo.. men die zijn loodzwaar! 'Hoe gaat het met d'r?' Een stem wat klinkt als die van Nils hoor ik praten 'We moeten wachten tot ze wakker wordt, als ze binnen 3 dagen niet wakker wordt dan... trekken ze de stekker eruit' De emotie in pap z'n stem is iets wat ik nog nooit eerder hoorde.. waarna een klap door de deur volgt 'Ik vind het zo erg voor hem.., Wat is er nou gebeurd?' HALLO? Ik wil gewoon wakker worden! Ik ben gewoon bij hoor, ik hoor jullie wel? 'Ze zei dat ze had gelogen tegen 'm, maar niet waarover..' 'Ik wel.' DAAN! Daan, asjeblieft maak me wakker, Daan? 'Daan.. Waar was je!?' Wat gestuntel klinkt ' Het is allemaal mijn schuld..' Ik voel m'n ogen nat worden, kan ik huilen? 'Dat mag je niet zeggen..' Mam spreekt hem tegen 'Weet jij waaover ze loog? Daan, wees eerlijk..' Volgens mij staat pap op 'Fem en ik hebben... hadden iets, al een tijdje' Een tijdje blijft het stil 'H.. oe? Ik bed..oel jij valt toch op jongens?' 'Ik wilde mijn gevoelens voor haar wegstoppen.. Ik kon niet anders..' 'Waarom?' Pap klinkt boos 'Omdat ze ook van mij hield pap! WE HIELDEN VAN ELKAAR!' 'Daan stop met schreeuwen please..' 'Hoe moesten we dat vertellen? Pap, Mam.. Fem en ik doen het met elkaar? Jullie hadden dat nooit geaccepteerd!!!' Ik was zo graag m'n mond open trekken maar het lukt niet.. het maakt me boos. 'Jullie hebben dezelfde vader! Dat kan gewoon niet!' Opnieuw maak ik me boos, ik wil hier weg! Allerlei apparaten beginnen te piepen 'Daan ga weg!' 'Nee, ik blijf!' Pap klinkt boos, enorm boos.. Een hand valt in de mijne. Zo hard mogelijk probeer ik te knijpen, maar ik verlies. Ik blijf doorgaan 'Ze knijpt!' YES! Kom op Fem, concentreer je.. Alle kracht probeer ik bij elkaar te rapen en m'n ogen te openen.. Het lukt! 'Fem? Fem?' Een hand zwaait voor m'n gezicht 'Daan haal een dokter!' roept pap door de kamer 'Nee, Daan blijf..' fluister ik. Pap z'n ogen kijken in die van mij.. maar maken plaats voor die van Daan..
'Blijf bij me.. ' Daan knikt als ik eindelijk m'n tranen mag laten lopen. Hij buigt naar me toe en legt z'n lippen op de mijne 'Ik hou van je' zegt ie in m'n oor, waarna opnieuw een kus volgt. 'WTF DOEN JULLIE?' Achter Daan staat Nils..
