Yine her gün gibi, çok güzel bir gündü. Güneşin sabah ışıkları pencereden içeri giriyordu. Sans kalktı ve yüzünü yıkadı. Kardeşi hala uyuyordu. Ne de olsa daha çok küçüktü. Babaları çoktan İşe gitmişti bile. Tüm sorumluluk Sans üzerindeydi. Çünkü o en büyüktü. Gidip kahvaltı hazırlamaya koyuldu. Eksik malzemeler olduğunu fark etti. Gidip marketten ihtiyaçları almaya çıktı. Papyrus bu sesle uyandı. Yanında abisini göremeyince endişelendi. "Abi?"
Diye seslendi. Mutfağa gitti. Orada da yoktu. Bu sefer evde olmadığını anlayınca ağlamaya başladı. Dışarı çıkıp onu aradı. Sans onun çıkmasının hemen ardından marketten çıkmıştı. "Abi neredesin??" Dedi Papyrus. Cidden endişelenmeye başlamıştı. Sans eve doğru yürürken onu gördü. Şaşırmıştı. "Papyrus! Ne yapıyorsun?? Hemen içeri gir!" Papyrus onu görünce koşarak sarıldı. Birlikte içeri girdiler. "Ne oldu, Papy? Anlat bana." Dedi Sans. "S-seni göremeyince çok korktum. Beni bıraktığını sandım!" Dedi. Sans gözlerini devirip ona baktı. "Böyle bir şey asla yapmam kardo." Sarıldılar. Sans kahvaltı hazırlamaya başladı. Anneleri onlar çok küçükken hayatını yitirmişti. Yemek yedikten sonra babalarının çalıştı yere gittiler. Zaten çok yakındaydı. "Merhaba baba!" Dedi Papyrus. "Çocuklar! Burada ne işiniz var?" Dedi Gaster. "Eh, seni görmeye gelmiştik. Memnun olmadın mı yoksa, baba?" Dedi Sans. "Hey bakın çocuklar, elbette çook memnun oldum. Fakat burası cidden güvenli değil. Yani iş kazaları şaka değildir. Biliyorsunuz, değil mi evlatlarım?" İkisi birden "Evet baba." Dediler. "Ama en tehlikeli ne olabilir ki? Nolur baba kalalım seninle! Lütfen." dedi Papyrus. "Bakın, lütfen lafımı dinleyin. Eğer şimdi giderseniz size daha fazla zaman ayırmaya çalışacağım." Dedi. "Peeki, peki baba. Gel Papyrus, eve gidelim kardeşim." Babaları memnun oldu. Ardından bir ses duyuldu "Gaster! Hemen buraya gel! Bu şeyin ısısı düşmüyor. Çekirdeği kapatmamız gerek! Tüm yeraltı dümdüz olacak Gaster!" Dedi. Gaster tedirginlikle ve şaşırmış bir biçimde çocukları bırakıp hemen oraya koştu. "Ne saçmalıyorsun? Bu çalışmaya 5 yılımı verdim ben. Bir şekilde çözüm bulacağım. Tamam mı? Git ve çekirdek merkez kontrolünü sağla." Dedi. Gaster asistanını dinlemedi ve çekirdeği kapatmadı. Çekirdek üzerinde çalışırken büyük bir deprem oldu. Çocuklar hala gitmemişti. "SİZE EVE GİDİN DEDİM!!!!" Babaları için endişelenmişlerdi ama gerçekten gitmelerinin gerektiğini anladılar tam gideceklerken yukarıdan bir boru yerinden çıkarak doğruca Gaster'e yöneldi. ikisi birden "BABAAA!!!!" Gaster'e boru çarpınca tökezledi ve çekirdeğe yöneldi. Ayağı birden kaydı ve yukarıdan aşağı, çekirdeğe düştü.
"HAAAYIIR!!" "BABA!!!!!!!!!!"
......................
*Babaları artık onlarla değildi ... .*
