The Edge Of Our Love

Chapter:1

-'႐ွိန္​း....႐ွိန္​း...႐ွိန္​း​​ေရ´
ငိုသံ ယဲ့ယဲ့ပါ​ေန​ေသာ​တစ္​​ေယာက္​တစ္​​ေပါက္​ ​ေခၚသံမ်ားကို ကြၽန္​​ေတာ္​့နားထဲတြင္​ အဆက္​မျပတ္ၾကား​ေနရ။ကြၽန္​​ေတာ္​ဘာျဖစ္​​ေနတာလဲ?ဘယ္​သြား​ေနတာလဲ?

သူတို႔က​ေရာဘာ​ေၾကာင့္​ကြၽန္​​ေတာ္​့နာမည္​ကိုငိုယိုၿပီး​ေတာ့ထပ္​ခါထပ္​ခါ​ေခၚ​ေနတာလဲ?ကြၽန္​​ေတာ္​မသိ။ကုတင္​​ေပၚတြင္ၿငိမ္​သက္​စြာလဲ​ေလ်ာင္​း​ေန​ေသာ
ကြၽန္​​ေတာ္​ႏွင္​့ ကြၽန္​​ေတာ္​့ကိုတင္​​ေဆာင္​ထား​ေသာကုတင္​ကိုအ​ေလာတႀကီး
တြန္​းကာ Operation Roomထဲသို႔ဦး​တည္​​ေခၚ​ေဆာင္​​ေန​ေသာအျဖဴ​ေရာင္​ဝတ္​ဆံု
ႏွင္​့သူတို႔။​ေၾသာ္​...သူတို႔ဆိုမွ သူတို႔ထဲမွာ ကြၽန္​​ေတာ္​့ရဲ႕အခ်စ္​ရဆံုးတစ္​ဦးတည္​း​ေသာအမ 'မမအိမ္​့´လည္​းပါ​ေနတာပဲ။ျပံဳးျပလိုက္​ခ်င္​​ေသာ္​လည္​းမျပံဳးျပႏိုင္​ပါ။​ေခါင္​းထဲမွ ထိုးကိုက္​နာက်င္​မႈတခ်ိဳ႕က ကြၽန္​​ေတာ္​့ကို မလႈပ္​ႏိုင္​မထႏိုင္​မျပံဳးႏိုင္​​​ေအာင္​အမိန္​႔​ေပး​ေနသည္​။ႏွာ​ေခါင္​းထဲသို႔ဝင္​လာ​ေ​သာ စူးစူး႐ွ႐ွ အနံ႔တစ္​ခု​​ေၾကာင္​့
ကြၽန္​​ေတာ္​​ေရာက္​​ေန​ေသာ​ေနရာကိုသိလုိက္​သည္​။သို႔​ေသာ္​..တခဏအၾကာတြင္​ၾကား​ေနရ​ေသာငိုသံမ်ားလည္​းကြယ္​​ေပ်ာက္​သြားၿပီး ျမင္​သမ်ွအရာအားလံုး အ​ေမွာင္​ကမၻာသို႔က်​ေရာက္​သြားသည္​့အလား။

-'စစ္​ထူး......´

-'ဘာလဲ´

ခပ္​မာမာ အသံႏွင္​့သူျပန္​​ေျဖသည္​။သို႔​ေသာ္​...ကြၽန္​​ေတာ္​စိတ္​မဆိုးရက္​။ရင္​ထဲတြင္​ခို​ေအာင္​း​ေန​ေသာအမည္​မသိခံစားခ်က္​တစ္​ခု။အခ်စ္​။ဟုတ္​တယ္​။ဒါ'အခ်စ္​´ဘဲ။
ငယ္​ငယ္​ကတည္​းက က်န္​းမာ​ေရးခ်ဴခ်ာ​ေသာ​ေၾကာင္​့ အျပင္​မထ​ြက္​ရသျဖင္​့
သူငယ္​ခ်င္​းမ်ားမ်ားစားစားမ႐ွိခဲ့​ေသာကြၽန္​​ေတာ္​့အဖို႔​ေတာ့ စစ္​ထူးသည္​ ပထမဆံုး​ေသာ သူငယ္​ခ်င္​း​ေပါ့။အရ​ြယ္​​ေရာက္​၍သူငယ္​ခ်င္​းအနည္​းငယ္​ထပ္​ရလာ​ေသာ္​လည္​း လူ​ေတြက သူတို႔ရဲ႕ ပထမဦးဆံုးလူ​ေတြကို​ေမ့တတ္​႐ိုးမွ မ႐ွိတာ။အခ်စ္​​မွာ​
​ေတာင္​အခ်စ္​ဦးကို ဘယ္​သူကမွ မယွဥ္​ႏိုင္​ခဲ့။သို႔​ေသာ္​...သံ​ေယာဇဥ္​​ေႏွာင္​ဖြဲ႔ရာမွ
အခ်စ္​ဆိုသည္​့ ခံစားခ်က္​တခုကို ခံစားမိခဲ့တာ ကြၽန္​​ေတာ္​့အျပစ္​လား။အရပ္​႐ွည္​႐ွည္​ အသားညိဳညိဳ တည္​ၾကည္​​ေသာမ်က္​ႏွာ​ေပါက္​ႏွင္​့ ​ေျပျပစ္​​ေသာခႏၶာကိုယ္​အခ်ိဳးအစား႐ွိ​ေသာ 'စစ္​ထူး´က မိန္​းက​ေလးသာသာအရပ္​အျမင္​့ ပိန္​ပိန္​ပါးပါး
​ေ​သး​ေသး​ေကြး​ေကြးကြၽန္​​ေတာ္​ႏွင္​့ လိုက္​ဖက္​လိမ္​့မည္​ဟု အတၱကမၻာထဲမွာအျမဲ
တမ္​းလိုလိုစိတ္​ကူးယဥ္​မိသည္​။သို​့​ေသာ္​..စစ္​ထူးသည္​ သူ႔​ေဘးနားတြင္​ဝိုင္​း
ဝိုင္​းလည္​​ေန​ေသာ ျဖဴျဖဴ​ေဖြး​ေဖြး မိန္​းမလွမ်ားႏွင္​့ ပိုမိုလိုက္​ဖက္​​ေပလိမ္​့မည္​။
ထိုမိန္​းမလွမ်ားကို ဥ​ေပကၡာျပဳကာ 'စစ္​ထူး´ကြၽန္​​ေတာ္​့ဆီလာမွာမဟုတ္​မွန္​းကြၽန္​​ေတာ္​သိသည္​။​ေပြတတ္​႐ႈပ္​တတ္​သူစစ္​ထူး​ေၾကာင္​့ ​ေက်ာင္​းတက္​ကတည္​းကပင္​
တ​ေန႔တ​ေန႔ သူ႔အ႐ႈပ္​မ်ားလိုက္​႐ွင္​းရသည္​မွာ ကြၽန္​​ေတာ္​့အလုပ္​တစ္​ခုပင္​ျဖစ္​ခဲ့သည္​။မိန္​းက​ေလးမ်ားကိုအျမဲျပံဳးျပ ရယ္​ျပ​ေသာ စစ္​ထူးက ကြၽန္​​ေတာ္​့ကိုဆို
အျပံဳးအရယ္​မ႐ွိဆက္​ဆံသည္​။ဘာ​ေၾကာင္​့လည္​း​ေတာ့ကြၽန္​​ေတာ္​မသိ။သူငယ္
ခ်င္​းဟုသ​​ေဘာထားတယ္​ဆိုရံုျဖင္​့ပင္​ ကြၽန္​​ေတာ္​​ေက်နပ္​ပါသည္​။သူဘယ္​​ေလာက္​ဆိုးဆိုး ဘယ္​​ေလာက္​​ေပြ​ေပြ ဘယ္​​ေလာက္​႐ႈပ္​႐ႈပ္​ ကြၽန္​​ေတာ္​႐ွိန္​းသူရိန္​က​ေတာ့ဆက္​ခ်စ္​​ေနမိဦးမည္​ထင္​ပါသည္​။