Şans mısın Yoksa Kader mi ?

5.Bölüm

Bu bolumu biraz uzun yazmak istedim anca bugune yetisti . Okula falan gittigim icin anca bu kadar oluyor. Begenirsiniz umarim . :))

Basim catliyordu. Gozlerimi acmak icin direniyordum ama yapamiyordum. Sanki kafama sert bir darbe almisim gibi basimin her yani agriyordu. Biri birseylere vuruyordu duyuyordum ama ne oldugunu kestiremiyordum. Gozlerimi actim yavas yavas. Pencereden iceri sizan günes yatagimin ayak ucuna dusuyordu ve ben bu sicakligi hissediyordum. Kalkip yatakta dogruldum. Kapima kirarcasina vuruyordu birileri ve bu buyuk ihtimalle annemdi. Saate baktim dah 7:45 di. Bu  saatte ne olmustu ki .

-"Maya kapiyi acar misin lutfen "

Annemin sesini duyuyordum kapi kilitli oldugu icin iceri girememisti ve ben kapiyi ne zaman kilitledigimi hatirlamiyordum. Sersemlemis bi sekilde kapiya yoneldim . Kilidi cevirir cevirmez annem iceri atti kendisini. Sinirli gibi duruyordu.

-"Neden kilitledin ki kapini sanki ?"

Cevap vermedim. Yataga dogru yurudum . Tam uzanacaktim ki annem kolumdan tuttu.

-"Maya bugun cok isimiz var uyumasan iyi edersin "

Umursamaz bakislarimdan attim anneme. Uykum acilmamisti daha. Cevap vermedim ve uzanmak icin bir hamle daha yaptim. Uyumak istiyordum. Uyumak ve bir daha uyanmamak...

Annemi sinirlendirdim sanirim cunku kolumu cok sert bir sekilde kavradi. Sag eli sol kolumu sıkıyordu.

-"Anne birak kolumu !"

-"Duymuyor musun sen beni aksam misafirlerimiz var kalk ve hazirlan "

-"Ha pardon beni isteyeceklerdi degil mi bu aksam ? sirket ortakligi karsiliginda "

derken alayci bir gulus attim anneme.

-"Maya bak sabrimi zorluyorsun. Hemen simdi uzerini degistirip asagi iniyorsun. Guzelce kahvaltini yapiyorsun ve beraber aksam icin elbise almaya gidiyoruz. Sana !!"

Sana kismini soylerken uzerine bastira bastira soylemisti. Sanki yeni konusmaya baslayan bir cocukmusum gibide herseyi sirasiyla anlatmisti. Ben karsisinda tepkisiz durdukca iyice cildiriyordu kadin sanki. Sonucta beni dinlemese karsimda ki insan bend sinir krizi gecirirdim.

Kolumu bir hışımla cektim

-"Ben hicbir yere gitmiyorum kahvalti istemiyorum , elbise falanda istemiyorum ve o lanet olasi misafirleride istemiyorum zorla bunu yapamazsiniz bana ben 18 yasindayim anne 18 yasinda ! "

Bos bos bakiyordu suratima. Sanki bn konusmuyormusum gibi. Evet simdi delirme sirasi bendeydi ve umursamaz tavri takinanda annemdi. Birkac saniye oylece baktim

-"Ha ama tabi benim neyi isteyip neyi istemedigimin bir onemi yoktu degil mi ? Nasilsa sirket batiyor ve kizinin ne halde oldugu ya da olacagi umurunda degil ! "

-"Sadece yarim saatin var " dedikten sonra arkasini dondu.

-"Ya Allah kahretsin sen beni duymuyor musun ?"

Bagiriyordum artik ve gozyaslarimi tutamiyordum. Sanki cagresiz gorunmemin bir kurtulusu varmis gibi agliyordum. İstemesemde.

Arkasini dondu kapidan cikacagi sirada

-"Para icin kizini satiyorsun. Senin gibi annem oldugu icin utaniyorum !"

diye bagirdim. Bir an durakladi ve sirti donuk bir sekilde durdu. Elimle gozlerimi silip devam ettim.

-'Keske iyi bir anne olabilseydin . Kizini paraya teecih edecek kadar kotu bir anne olacagina hic olmasaydin daha iyiydi "

diye bagirdim. Tam o sirada suratimda bir yanma hissettim. Evet ana vurmustu. 18 yildir bir fiske bile vurmayan annem bana vurmustu. Sol elimi yanagima goturup bir sure baktim ona. Bana dogru bir adim atti