Normal

giriş

Hayatın inişli çıkışlı yollarında hepimizin debelendiği o noktadayım.

"Hadi Nilay uyan artık"

Bana alarm mı anne mi diye sorarsanız alarm her zaman ilk tercihim olmuştur. Ah kafam tavan çok güzel ama biraz daha bakışırsam şu tavanla annemin terliği kafamla buluşacak. Canım nöronlarım yazık oluyor be size.

Odanın kapısını açtığımda Arda ile göz göze geldik. Birbirimize yaklaşık 10 dakika kovboy bakışı attıktan sonra  ikimizde tuvalete koştuk hiç şaşmaz Arda her zaman daha önce girer.

Hayır yani birimizde demiyoruz ki 10 dakika bakıştığımız yerde sıraya koyup girelim. Öylede heyecanı kalmıyor be!

Odama geri dönüp benle birlikte intihar etmiş yastığımı kaldırdım, üstüme xxl tişörtümü giydim.
Kendimi bildim bileli hep xs olmaya çalışıp xl'tan aşağı düşmeyen bir veledim. Ama bu sorun olmaktan çıkalı  baya bir oluyor. En son bir mağazada sevdiğim tişörtün xl sini arıyordum yanımdaki kız 'ama  anne bunun xs'u yok ki' dedi, o an benim yerimde olan biri intihar dahi edebilirdi fakat bu olmazdı.

Çünkü ben böyle güzelim, tamam güzel olmak biraz farklı bir boyut şöyle diyeyim ben böyle iyiyim. Hayır yani xs olmak 3 lahmacunu yasaklıyorsa ne yapayım xs olmayı?

Ardayla birlikte kahvaltı masasına geçtik.

"Günaydınlar" babamın neşeli sesiyle hepimiz ona baktık.

"Sanada günaydın baba" Ardastros kalkıp babamın gazetesini verdi. Yıl olmuş 2020 hala mı gazete? Evet hemde ellemeli gazete, telefonunu verdi ya hu.

"Nilay bugün kaçta biter işin?"

"Niye Ardastros?"

"Noyo Ardostros, kızım benim adım Arda Arda. Ar -da"

"Bilmiyorduk"

"Ay tamam susunda yemeğinizi yiyip çıkın evden artık"

"Hanım hanım bu ev 4 kişinin"

"5 baba 5 hala kabullenemedi benim minik aşkımı ya" dedim üzülerek. Neden kabul etmiyorlardı minnoşumu ya?

"Yani insan olarak 4 kedi olarak 1 kişinin"

"Toplam canlı sayısının beşte biri kedidir"

"Arda sen bu yıl o üniversiteyi kazanırsın oğlum tebrikler" babmın söylediği şeyle hepimiz gülmeye başkadık beşte 2 canlı hariç!

"Bakın bugün misafir var hadi çabuk yiyin sonrada gidin hadi hadi" annem eliyle kalk işareti verince hepimiz önce bakıştık el mecbur hepimiz yavaş yavaş boşalttık evi.

Kapının önünde durup " anne bana ayırmazsan sütümü helal etmem" diye fısıldayınca günlük 5 terlik hakkımdan birini doldurmuş oldum.

Ben normalde tıp kazanırdım aslına bakarsanız fekat annemin nöronlarıma verdiği hasardan sonra önce norolog olup kendi beynimi düzeltmem lazımdı ve bu imkansızdı.

Çalışacağım restourantın önünde durdum evet değerli izleyiciler benim normal yaşantım tam olarak burada başlıyor. Benim normal onların olağanüstü absürt hayatı! Fakat sadece beim iç sesimi duyabilirsiniz o yüzden mutlu olabilirsiniz çünkü bana içlerinden ettikleri küfürlere kulak misafiri ay pardon göz misafiri olmayacaksınız!

*