တစ္ဖက္နဲ႔တစ္ဖက္မညႇာမတာထိုးနွက္ေနတဲ့လူငယ္တစ္စု...
ေဘးနားကဝိုင္းၾကည့္သူေတြကဝင္ဆြဲဖို႔ေနေနသာသာေဝးလားဝါးလားျဖင့္ေျမႇာက္ထိုးပင့္ေကာ္လုပ္ေနသည္။
ခ်က္ခ်င္းဆိုသလိုဝင္လာတဲ့ဖုန္းCallတစ္ခုက မီးေတာက္ကိုေရနဲ႔ပက္ခ်လိုက္သလို ရွဲခနဲၿငိမ္းသြားသည္။
" JaeMin,RenJun ျပန္ေရာက္ေနၿပီ။ "
လက္ေတြကိုလႈပ္ရွားတာရပ္လိုက္ၿပီး...
" မင္းတို႔ကံေကာင္းသြားတယ္မွတ္။ "
ခ်က္ခ်င္းဆိုသလို ဆိုင္ကယ္ကိုအရွိန္တင္ကာအိမ္ျပန္လမ္းဆီ~~~~
ေမြးရပ္ေျမကိုသတိရလို႔ဆိုၿပီး Chinaကိုျပန္သြားခဲ့တာ ၄နွစ္တိတိပင္။
ဒီ၄နွစ္အတြင္း ကိုကိုျပန္လာမယ့္အခ်ိန္ကိုေမ်ွာ္ေနခဲ့တာ။
ဆိုးသြမ္းတာကိုမႀကိဳက္တဲ့ကိုကို
JaeMin ရန္ျဖစ္ဆိုးသြမ္းေနရင္ ကိုကိုျပန္လာၿပီးဆံုးမမယ္အထင္နဲ႔ ဒီေလးနွစ္လံုး
JaeMinလမ္းေပၚကလူလံုးလံုးျဖစ္ေနခဲ့သည္။
ကိုကိုဘယ္လိုပံုစံေလးျဖစ္ေနလိမ့္မလဲ။
တအားေတြခ်စ္ဖို႔ေကာင္းလာမွာမလြဲမေသပင္။
ဆိုင္ကယ္ကို ျဖစ္သလိုလွဲခ်ကာ အိမ္ထဲကမူးရွဴ းထိုးဝင္လာတဲ့ JaeMin ေၾကာင့္ဧည့္ခန္းမွာထိုင္ေနတဲ့လူႀကီးေတြေတာင္လန္႔ကုန္သည္။
" ကိုကိုေရာ ? ကိုကိုဘယ္မွာလဲ။ "
" ကိုကို ဒီမွာေလ JaeMinnie "
အေပၚထပ္ ေလွကားထစ္ထိပ္ကေန မတိုးမက်ယ္ျပန္ေျပာလာတဲ့ ကိုကို႔ကိုျမင္ေတာ့ JaeMin အေျပးအလႊားတက္ကာ နင့္ေနေအာင္ဖက္ထားလိုက္သည္။
" လြမ္းေနတာ ကိုကိုရယ္ "
" တူတူပါပဲ။ "
" မဟုတ္ပါဘူး။ကိုကို ကြၽန္ေတာ့္ကိုမလြမ္းဘူး။ကြၽန္ေတာ္ကပဲကိုကို႔ကိုလြမ္းေနရတာ... "
ငိုသံဝဲလာတဲ့ JaeMin ကို ေက်ာေလးခပ္ဖြဖြပြတ္ေပးရင္း
