3 ay dolu dolu geçen tatilden sonra malesef şu lanet okul açılıyor.
"Kızım, uyumadın mı daha?" işte okul zamanı kalıplaşmış cümle;
'Uyumadın mı daha?'
"Şimdi yatıyorum anne!" aslınca böyle bişey olmıycak. Tüm gece son tatil saatlerime layık -twitter, tumblr, wattpad-
"Tamam, iyi geceler."
"Sanada" işte bizim bir geleneğimiz daha 'evde bağıra bağıra konuşmak yarım saat sonra annemin uyuduğundan emin olduğumda maroon 5-animals'ı kısık sesle dinlemeye başladım. Tabi ki benim güzel şansım birkaç saniye geçmeden annem uyandı ve benim odama doğru gelmeye başladığını hissettim. O an adrenalin hormonlarım patlama yaşadı, telefonumu hızlıca komodinin üzerine koydum, yastığımı düzelttim ve benim deli uyuma pozisyonumu aldım. Kapının açıldığını duyunca kalbim daha hızlı atmaya başladı -Neden olduğunu bende bilmiyorum.- ve hızlıca kapı kapandı. Nedense her bu şekilde yatmaya başlasam uykum gelirdi. Alarmımı 7.00'a kurdum ve twitter,tumblr,wattpad'i unutup uyumaya başladım.
********************
Benim telefonumun mükemmel alarm sesiyle -horoz sesi- uyandım tam uyuyacakken annem odaya girdi.
"Kalk,kalk,kalk! Ne yapıcağını çok iyi biliyorum kahvaltın hazır, hazırlan ve aşağı in yoksa ben seni indirmesini bilirim."
"Ya, ama..."
"Bak o cümleyi kurdurtma bana ve hazırlan." bik i cimliyi kirdirtmi bini vi in bla bla bla. Dil çıkartmamak için kendimi zor tuttum ve rükuş okul kıyafetlerimi giydim fazla sıradan bir okul kıyafeti olduğu için gösterişli bir ceket giydim. Eee tabi makyajımıda yapıp indim.
"Oo, kokoş hanım bu ne güzellik?" annem bana böyle cümleler kurmaktan vazgeçmiycek herhalde. İltifat mı ediyo yoksa hakaret mi?
"Ben bunu iltifat olarak sayıyorum ve saol annecim!"
"Hadi, hadi fazla konuşmada ye şunu servis gelir birazdan." allahım ya diyene bak hem kendi konuşturuyo hemde konuşma diyo.
"İyi."
*******************
Dişlerimi fırçalamayı bitirdikten sonra servis geldi. Tabi ki bir mehmet amca klasiği son ses beni bekliyordu. Daha çok mahalleye rezil olmamak için hızlıca ağzımı çalkaladım ve aşağı inip ayakkabılarımı giydim. Ardından koştura koştura servise gittim. Allahtan okulun ilk günü yoksa beni hiç beklemeden gitmiş olurlardı.
"Günaydın mehmet amca, günaydın serpil teyze." ilkkez kendimi bu kadar hanım hanımcık hissetimve züppe okulu diye adı çıkmış okuluma hatta bazılarının -gösteriş meraklısı olanların.- dediği gibi okuluma değil kolejime gitmeye başladık.
"Günaydın hayalcim sen nasılsın?"
"İyiyim serpil teyzem benim siz nasılsınız?"
"Ne olsun bitanem aynı işte." ben bu kadının doğalığına bayılıyorum ya. Birinin yanımda kıkırdadığını farkettim ve hızlıca kafamı yana çevirdim.
"Baran!" böyle cırtlak bir ses çıkıcağını bende düşünmüyordum.
"Kulak zarımı deldin." yüzümü kızardığını hissettim
"Şey, pardon."
"Oo, atarlı ablamız pardonda dermiş." bu dediğinden sonra koluna bir yumruk geçirdim.
"Sensin o atarlı!" deyip kollarımı birbirine çaprazladım. Biliyorum ilkokul çocuğu gibi görünüyorum ama böyle yapmak çok hoşuma gidiyor.
