ve KORKU

Sene 1948

Arya- Günaydın hayatım, yeni hayatımızda olan ilk günümüze günaydın.
Aslında bu sabahki konuşmam sadece evliliğe attığım adımı kavramakla kalmıyordu, buda benim zamanla yok oluşuma olumlu baktığım bir cümle olarak kalmıştır...
Hakan- günaydın benim güzel eşim
Arya - hayatım bugün dışarıya mı çıksak?
Bana döndü, sarılarak;
Hakan- hadi hazırlan bakalım.
Yerimden fırlamıştım hızlıca duşa giricektim derken
Arya-Ahhh!!
Hakan - hayatım iyimisin?
Arya- iyiyim canım bir sorun yok sadece kaydım yarım saate hazırım.
Sıradan bir düşüştü işte nerden bilecektim ki...
...
1 YIL SONRA
Evliliğimiz halen çok güzel ilerliyordu aramız bir çifte göre fazlasıyla güzeldi, ama bir gün kusmalarım başımın dönmesi artmıştı ben bunu ciddiye almasamda eşim bunları düşünmüş ve ben yine kusarken yanıma aniden gelip
Hakan- canım bu böyle olmayacak, gel   beni bir dinle hastaneye gidelim.
Hakan doğru söylüyordu artık gitmeliydim kafamı kaldırdım ve oda neydi? Kendimi silkeledim ve tekrar aynı yere baktığımda hakanın endişeli yüzü bana odaklanmış bir şekilde  bakıyordu
Hakan- iyimisin? Bir sorunmu var?
Galiba bir hayaldi diye geçiştirdim hakanı, apar topar hastanenin yolunu aldık yolda giderken hem gülüşüyor hemde muhabbet ediyorduk.
Arya- lanet olsun! Ne oldu iyimisin?
Kaza yapmıştık hakanın kafası direksiyona yapışmıştı resmen oysaki kemeri takılı ve hızımız oldukça yavaştı onu arabadan zor bela çıkarıp etraftakilerden ambulansı aramaları için yardım istedim hepsi sanki hipnoz olmuşcasına bize bakıyordu tüm bunların hayal olduğunu istemiştim ama değildi hakana bakmak için kafamı çevirdim kanlar yerde birikmeye başladığında bağırarak
ARYA- AMBULANSI ARASANIZA APTALLAR!!.
ne!? Kimse yokmu 2 saniye arayla tüm arabalar ve insanlar hiçbir ses yapmadan nasıl yok olurdu? Veya  Böyle birşey olabilirmiydi? Hakanın cebindeki telefon çalmaya başladığında onun telefonunun yanında olduğunu fark ettim açıp sadece
- AMBULANS LÜTFEN AMBULANS!.
diye çığlıklar atmıştım olduğum konumu kazayı anlattıktan 10 dakika sonra ambulans gelmişti hepsi hakana sonrada bana bakarak
-beyefendiyi tanıyormusunuz?
Arya- ben onun eşiyim aynı arabadaydık tabikide tanıyorum!?
Açıkcası o gün bende anlamamıştım neden bu soruyu sorduklarını ama herşey yavaş yavaş ortaya çıkıyordu, hakanın durumu gayet iyiydi, ama kafasına dikiş atılması gerekiyordu buda 40 dikiş kadar olunca ikimizde çok tedirgin olmuştuk sadece elini tuttum ve sabretmesini onun çok güçlü olduğunu söyledim o da sabretti ve bitmişti eve döndüğümüzde ona birkaç çeşit yemek hazırladım, yedirdim sonrasında tam uyuycaktık ki kapımız çalındı bir hızla kapıya gittim polisti, kaza araştırması yapıyorlardı geldiklerindeki zaman gösterdikleri fotoğraflar beni ve hakanı ve galiba bu soruyu soran ambulans görevlilerini şok etmişti, hakanın oturduğu yerde hiçbir zarar yokken hakan bu şekilde yaralar almıştı benim oturduğum yerse...
Kahretsin nasıl olur bu? Benim oturduğum yerde tekerlekler ve tavan birleşmiş ama ben hiç bir darbe almamıştım olur ya ordan nasıl çıktığımıda hatırlamıyordum birkaç ifade verdikten sonra polisleri geçirdik ve yatak odasına çıktık,
Hakan - ne gündü ama!
Arya- ne demezsin hemde ne gündü be.!
Ertesi gün uyandığımda hakan yanımda yoktu onun yerinde bir not
' beni bekliyceğini söylerdin bakalım görelim sözünün erimisin?'
Ahh tabiki öyleyim neden böyle birşey yaptı ki?
...
Yarım saat sonra zil çaldı ve gelen hakandı
- aferim bebeğime sözünün eriymiş
Gelirken yanında başka bir şehirde yaşayan annemi getirmişti onu görünce sadece sarıldım ve önümüzdeki 1 saat boyunca öyle kaldık tüm olanlardan anneme bahsetmiştim annem her söylediğime gözlerini bir kat daha açıyordu, beni kolumdan tutup biryere götürdü,
Arya- anne burası neresi neden apar topar buraya geldik?
Sevda - gir güzel kızım Sen hadi.
Odada birçok Dini kitaplar vardı..
Sevda - halime abla ne olur yardım et ben.. Ben senin ocağına düştüm bana yardım etmen gerekiyor 
Annem bu halime denen kadına öyle çok yalvarmıştı ki onun bu haline çok şaşırmıştım,
Halime - sorunun bu kız mı sevda?
Sevda - evet abla o benim kızım.
Annem ona anlattığım herşeyi ona tek tek anlatmış o da bunu çok normal karşılamıştı bana dönüp söylediği cümle beni şaşırtmaya fazlasıyla yetebilecek bir cümleydi,
Halime - kızım sen hamilesin,
Arya - ne? Abla bu çok güzel bir haber ama sen bunu nereden anladın ve bu anlattıklarıyla nasıl bir alakası var ki? Halime-- ama evli olduğun adamdan hamile değilsin kızım.