seni ben yaşatacağım

keşfettikçe güzelleşene

anlam veremediğim şeyler vardı

küçük bir çocuktun bir zamanlar
annen yok muydu?
hep üzülür bir şeyi kalmayanlar
sıcaklığı soğudu mu?
  çocukluğunun.

uyuştu ellerim son tren kalktığında
bir yolu yok muydu?
çekip almak isterdim seni o anda
tümü yok mu oldu?
  kalan umudunun.

yorgun bir gece silik bir kader
o izleyip gülüyor muydu?
eğer ruhunu sana geri verebilsem
oyunları da kurur muydu?
  zihninin.

anlam veremediğim sırların

uzatsam parmağımı ya da baksam
yüzüme çarpardı kapıların

bir çakmak yandı, söndü hemen
o yine uyudu mu?
ışığın gölgesine düştü kaldı bir beden
bu gerçek bir son mu?

*

bu belki onca şey içinde yazdığım en gerçek ve içten şey, burada kalmasını istiyorum o yüzden.
keşfettikçe güzelleşene.
bu hiç değişmedi.