NAGMAMADALING naglalakad si Iatrel palabas ng eskwelahan nila, kailangan niyang magmadali at baka kanina pa siya inaantay ni Tristan.
"Walk slowly, Iatrel. Masyadong halata na excited ka." Sabi ng kaibigan niyang si Ivan, na sinabayan ang bilis ng lakad niya.
"If only you two doesn't goof around with that fucking professor, this disciplinary shit won't happen. Anong oras na, oh." Iritableng sagot ng binata.
"Words, Iatrel." Sabay nguso sa binatang nakasandal sa pader na nasa gilid ng gate ng school nila. "He'll nag you all day long again."
"Fuck you, Torres." Atsaka ito naglakad papunta sa kinaroroon ni Tristan.
Agad naman kumaway si Tristan ng makita ang papalapit na si Iatrel na may ngiti sa labi. Hindi rin katagalan simula nang makalapit ang binata, sumunod ang dalawang kaibigan nito kaya naman nginitiaan niya rin ang dalawa na nakangiti rin na tumango sa kaniya.
"Did you wait for too long?" Nagaalalang tanong ni Iatrel. Why the fuck this fucking school doesn't have a waiting fucking shed?
Sa kaisipan na kanina pa nakatayo si Tristan sa labas ng school nila ay hindi maitatago ang pagkairita niya sa lahat ng bagay.
"You're frowning too much today." Nakangiting sita sa kaniya ni Tristan. Tristan isn't Tristan kung hindi ito nakangiti.
"Because of this two fuckers–" Agad siyang lumingon sa likuran niya para lang makita na tumakbo ang dalawa papunta sa kotse niya.
"Let's go, Tristan. I need to finish my assignments today." Aya sa kaniya ni Ivan.
"Ayaan mo na 'yang si Iatrel if he still wanted to throw some tantrums." Pang-aasar ni Febrix sa kaibigan.
"Let's just go." Nakasimangot na sabi ni Iatrel.
"You're extra irritated today, Iatrel. Did something happen?" Tristan were now worried. He always was.
"Nah. Just tired, pinatawag na naman kami sa council dahil sa dalawang 'yan." Nakangusong sumbong ni Iatrel kay Tristan habang naglalakad papunta sa kotse kung saan nagaantay ang mga kaibigan nila. "But I promise! I didn't do wrong this time, it was their entire fault."
"I know. I saw the whole thing."
"See! Tapos pinatawag pa rin ako. Kapag kinausap ako ni Dad mamaya, ikaw kumausap ah." Nagbabasakaling nakangiti ito sa kausap ng bigla nalang itong lumingon at nanlalaki ang mata.
"Anong ako? Ikaw kumausap. Alam mo namang takot ako kay Tito." Tsaka ito pumasok sa loob ng kotse.
"Ehh, Tristan naman, eh!" Nagpapadyak na reklamo ni Iatrel sa labas ng kotse bago pumasok. "You two," Masama ang tingin ng binata sa rearview mirror sa dalawang nakaupo sa backseat. "You both coming with me, kayo magpaliwanag kay Dad."
"As if Tito Greg will believe us." Walang gana na sagot ni Ivan habang naglalaro sa cellphone nito.
"Why? Tristan doen't want to save your ass this time?" Febrix teases Iatrel once more while waiting for Ivan to die on his game. "Oh! My turn!"
"Because it's not my fucking fault! It's just the two of you fucking around with that professor, then you'll bringing your filthy shits with–" Natigil sa pagmumura si Iatrel ng pagbalik ng tingin niya sa rearview mirror ay nakatingin sa kaniya ng masama si Tristan.
"Can you hear that, Ivan?" He heard Febrix' whispers.
"Hear, what?" Tinanggal naman nito ang suot na earphone at talagang may pinakinggan.
"The sound of Iatrel's nervous heartbeat because of Tristan's glare." At halos mamatay na ito katatawa kaya naman napatingin si Ivan sa harapan niya at nakita ang kabadong si Iatrel at ang masasama ang tingin na si Tristan.
