Napangiwi ako habang iniinda ang sakit ng pagbagsak ko sa kalsada. Umuulan at nakakarinig ako ng iba't ibang tinig.
"Ayos lang kaya siya?"
"Anong nangyari sa kanya?"
"Kahapon pa yang damit niya ah?"
Come on! Stop it! Alam ko namang wala kayong pakealam sakin kahit ganito ang sitwasyon ko. Tss. Plastics!
Itinukod ko ang mga kamay at pinilit tumayo mula sa maputik na daan. Wala akong pakealam kung mabasa ako ng ulan dito. Slowly, tumingala ako sa langit at dinama ang pagtama ng tubig sa aking mukha.
"I love you. Please, come back. Brent.."
"Hindi kita minahal Tyra."
"Hindi kita minahal Tyra."
"Hindi kita minahal Tyra."
Paulit-ulit ang mga salitang yan sa utak ko. Naririnig ko ang boses niya. Yan ang huli niyang sinabi bago niya ako tinalikuran.
Dammit! Mahigit pitong taon na kami pero hindi niya ako mahal? Sana sinabi niya agad. Bakit niya pa pinatagal?
"Miss? Are you okay?" a guy wearing his worried look asked me.
"Kanina ka pa kasi pinagtitinginan ng mga tao. No one bothers to get near you." he said still waiting for my answer.
"I'm good." I said. Hindi na ako nag abalang ngumiti. What for?
"Mind if I take you there? Kanina ka pa diyan nababasa ka na. You might get sick. " he said while pointing towards the waiting area. Too kind.
"I'm not numb. Alam kong umuulan and it's none of your business if I stay here. Ikaw ba yung magkakasakit? You know what? Just leave." I told him habang nakatingin sa mga mata niya.
"Ahh. I'm sorry. I thought-" di ko na siya pinatapos at agad dumugtong.
"I don't need you. I don't need anybody. Just leave." Sabi ko at agad pinulot ang dala kong bag.
Tsk!
Abala ako sa pagpupulot ng nga gamit ko ng biglang,
"I don't believe you. I can see it in your eyes. Alam kong kailangan mo ng karamay. Whatever that is, malalampasan mo din yan. Trust yourself."
Bakit nandito pa to?
"I told you to le-" hindi ko na natapos ang sasabihin ko
"Ky. Kreayus Sy. Room 12 Grade 11. Punta ka lang doon if you need someone to talk to." he said while smiling and started walking away.
Well? I guess I've got a friend for the first friggin' time. Tsh
YOU ARE READING
Surreptitiously (An almost love story)
RandomShe hid herself, he found her. She starts to cry, he makes her laugh. She bursts in anger, he calms her. He loves her, she hurts him. Hindi niya nakikita ang halaga ng mga taong nagmamahal sa kanya. Mali. Hindi siya marunong magmahal. May mga ta...
