Bir küçük çocuk gibi
Ağır aksak adımlarım
Boyumdan büyük cennet
Yetişmez ki kollarım
Bir elimde renkli balonlar
bir dizim yaralı dünden
Sevinirken bile yarım,
Bir küçük çocuk gibi
Ağır aksak mutluluğum
Bir yanım gülüyor hunharca
bir yanım da bahar kokusu
Sarılsam kendime geçer mi?
Bir ben kaldım hayat telaşının ortasında
bir de parçalı dileklerim.
Kendime onca yüküm
Bir küçük çocuğum, ellerimden tut
Güle güle koşmalıyım sokağın karmaşasında
Severek, umutla öğrenmeliyim
Her yeni sabahı karşılamayı
oysa elim kalbimde uyuyorum
Bunca hüzün neden çocuk kalbime
Uykularım ağır ve yarım
Bir rüyaya bir ömür uyur mu insan
uyuyorum, unutur gibi
Üzerine uyuyorum bütün yaralarımın
susmak, susamak çocukluğun tadına
ne büyük marifet, acıyla oynamak
her gün ortasında ipe asmak umutlarını
gözlerinde inci taneleri , kalbi serin
yine bir uyku vakti
kim bilir belki yorganı üzerinden atar geceleyin
bir küçük çocuğum ben
ayaklarım üşümeden örtün üzerimi
İyi geceler dünya.
YOU ARE READING
ŞİİR DEFİLESİ
Poetrysözcükleri süsleyemiyorum bütün ihtişamıyla sırıtıyorlar gözümün önünde bir bir yığılıyorlar ardıma bakasım gelmiyor yeniden düzen istiyor içim avaz avaz dökülürken sessizliğim..
