Medya; Still With You - Jeon JungKook
••
[Üç Haziran, iki bin yirmi.]
Bunbunnys
Selâm.
Vantaes
Ah, selâm?
TaeHyung, dudaklarını büzmüş ve heyecanla, karşısındaki çocuğun cevap vermesini beklemişti. İlk defâ biri yazmıştı o'na. Daha doğrusu, ilk defâ birine cevap vermiş, engellememişti TaeHyung. Klişe gelecekti belki fakat, TaeHyung engellemek istememişti. Birine inanmak, güvenmek istiyordu. Her gün bilinmezlik duygusunu tatmak ve yalnız başına apartmanlarının Çatısına çıkıp yıldızları izlemek istemiyordu.
Sevdiği, güvendiği biri olsun. Sadece o'nu sevsin istiyordu. Kiraz, limon ve portakal ağaçları ile dolu yeşillikli, hoş bir bahçesi olsun, sevdiği insan ile beraber, orada vâkit geçirsinler istiyordu. Aramak istiyordu sevdiğini fakat güvenemiyordu.
Önceki arkadaşları(!) tarafından karanlık bir boşluğa bırakılmış, gökyüzündeki yıldızlar kadar parlak olan ruhu yavaşça sönmeye başlamıştı, yüzündeki gülüşleri gibi.
TaeHyung, daha önce sadece bir kez içten bir şekilde gülmüştü.
Önceki arkadaşı o'nunla ile olduğunda, o'nu gerçekten seviyor sanmıştı. Fakat, gitmesi gerektiğini söylemişti TaeHyung'a. Her gün mesajları ile donatmıştı, arkadaşının mesaj kutusunu.
Fakat, sonrasında TaeHyung'a küfürler etmiş ve engellemişti.
Ve, şimdi ruh eşini bulmak istiyordu... Gerçek ruh eşini, sevmek istiyordu.
Belki çok şey istiyordu TaeHyung, fakat hepsi kolay şeylerdi.
Sevmek ve sevilmek. Âşık olmak ve olunmak.
Güvenmek ve güvenilmek. Öpmek ve öpülmek.
Hepsi, sevgiye dayanan şeylerdi. Sevgi olursa hepsi olacaktı. İnanıyordu, TaeHyung. Bulacaktı o'nu.
Ve yine akşam saatlerinde, apartmanlarının çatısına çıkmış, görünmeyen yıldızlar yerine hayali yıldızlarını koymuştu, Tae.
Ardından, kendisine mesaj atan kişiye bakmış ve mesaj atmıştı O'na.
Belki de şansını burada kullanabilirdi. Kumar gibiydi sevgi.
Kazanırsan, sana oynarlar.
Bunbunnys
Ah, konuşmak için yazdım.
İstemiyorsan anlarım, tabii.
Vantaes
Ah, hayır,
Konuşabiliriz.
TaeHyung, gülümsemiş ve çatıda biraz daha doğrulmuştu.
Bunbunnys
Nasılsın, hm?
Vantaes
Kötü sayılır
Sen nasılsın?
Bunbunnys
Neden kötüsün?
Bir şey mi oldu?
İyi ol|
İyi|
Taehyung, arkadaşı ile olan olayları anlatmış ardından gözlerinden akan yaşları silmişti.
Ne ara başlamıştı böyle bir diyolog bilmiyorlardı. Yıllardır birbirini tanıyan insanlar gibi konuşuyorlardı.
Bunbunnys
Peki ya bana güvenebilir misin?
Kalbindeki, son güveni verebilir misin bana?
Vantaes çevrimdışı.
Vantaes çevrimiçi.
Vantaes yazıyor...
Vantaes
Gideceksin.
Sen de o'nlar gibi bırakacaksın beni.
Bunbunnys
Bırakmayacağım.
Sana söz veriyorum, seni asla bırakmayacağım.
Tamam mı, hm?
Sadece güven bana. Hemen olmaz bu fakat,
Güvenmek iste gerisi gelecek. Lütfen.
Vantaes
Bırakma,
Bırakırsan daha fazla dayanamam.
Yapamam bunu, kaldıramam.
Bunbunnys
Bırakmayacağım, asla.
Sen de bırakma.
••
Kötü oldu...
YOU ARE READING
Singularity •| TaeKook
Fanfiction''TaeHyung, fazla yalnızdı ve güvenmekte zorluk çekiyordu. JungKook ise, TaeHyung'un güvenini kazanmayı başardığını düşünmüştü.''
