Bİ' SALEP?

0.0

Elimdeki kanlı eldivenleri çıkarttıktan sonra ameliyathanenin içine son kez göz attım. Gözlerim, aradığı kişiyi bulamamanın siniriyle kapanırken içime derin bir nefes çektim. Evet Nazlı hanım, bunu nasıl açıklayacaksınız acaba?

★★★

Kalemi elimde ağır ağır döndürürken, yaklaşık on dakikadır olduğu gibi, Nazlı'ya bakıyordum. Yüzündeki mahçup ifade ona karşı olan tutumumu yumuşatmam konusunda beni uyarsa da, bir kere taviz verirsem gerisinin mutlaka geleceğinin bilincindeydim. Nefesimi sesli bir şekilde vererek kaşlarımı çattım, ee söyle bakalım artık.

Sesimi sert çıkartmaya özen göstererek sordum: "Nazlı, bir açıklaman var mı?"

Sıkıntılı bir şekilde elleriyle oynamaya başladığında konuşmayacağını anladım. Sinirimin ses tonuma yansımasına engel olamadım. "Açıkla, HEMEN!"

Sesli bir şekilde yutkunurken gözlerim bir anlık boğazına kaysa da hemen kendimi toparladım. Kaşlarımı -sanki mümkünmüş gibi- daha çok çattım ve doğrudan gözlerinin içine bakmaya başladım.

"Hocam, trafik yüzünden-"

Devam edeceği sırada hışımla yerimden kalktım. "Yalan söyleme Nazlı, kontrol ettim. Geleceğin saatte trafik yoktu. Evin buradan yarım saat uzaklıkta bile değil, ayrıca ameliyat da çalışma saatinden üç saat sonraydı. Şimdi, tekrar soruyorum: Neden gelmedin?"

Gözleri yavaş yavaş dolarken, dudaklarının titremeye başladığını gördüm. Bakışlarını suçlulukla yere indirdiği zaman, daha yumuşak olduğunu düşündüğüm bir sesle konuşmama devam ettim: "Nazlı, neler oluyor? Stajının daha ilk senesindesin, buna rağmen diğer tüm stajyerlerden daha iyisin. Kendini sürekli geliştiriyorsun ve bu oldukça hızlı oluyor. İlk defa kendi aramızda bir stajyer için kavga ettik, inanabiliyor musun? Bunların hepsini yapmışken, neden hayatının en önemli ameliyatına girmedin? Sadece tek bir stajyer alacaktık o ameliyata, sen de biliyorsun. Daha ilk senen olduğunu umursamayarak onca stajyer arasından seni seçtik. Dün çok heyecanlıydın ameliyata girmek için, konuşurken seni duydum. Peki neden, neden gelmedin?"

Derince soluklanırken kafasını yavaştan kaldırdı ve yaşlı gözlerini gözlerime dikti. "Bebeğim rahatsızlandı, bütün gece hastanedeydik. Bu yüzden gelemedim."

Bir dakika, ne?

-------------

Şu an kendimi biraz değişik hissediyorum, sanırım? Belki on tane kurgum varken hiçbirine başlamayıp, gecenin bir yarısı aklıma gelen, bu kurguya başladım. Açıkçası kafamda sadece başlangıç kısmı var. Sonrasında ne olur, kurgu nereye gider hiçbir fikrim yok. Umarım devam edebilirim. İlk bölüm olduğu için bu kadar kısa tuttum, normalde de çok uzun tutabilir miyim bilmiyorum. Yani bir bölüm böyle oldukça kısayken diğer bölüm 2000 kelimeyi geçebilir, garanti veremiyorum :D.
Sanırım bu kısmı çoğu kişi geçip okumayacak ama, yine de yazayım dedim. Kendinize iyi bakın! Bir sonraki bölümde -umarım- görüşmek üzere <33