Sweet trap

Chapter One

    Sweet trap
    CHAPTER ONE
   
    "Ahh.." ang ungol na iyon ang lalong nagbibigay dahilan upang mapabilis ang stamina ni Yaru buhat sa magandang modela na kanyang pinagpaparausan ng sandaling iyon sa loob ng sariling opisina.
    Ilang buwan na nga ba siyang nabakante?
    Hindi na niya maalala..
    Pero heto siya at pinaluluguran ang isa sa mga babaing lumuluhod ng atensiyon niya para lamang sa kapritso.
    Bakas sa magandang mukha nito ang kaligayahan sa sensuwalidad na kanyang ibinibigay. Sa bawat tumataginting na kanyang pag-ulos ay siya namang paghalinghing nito sa ibabaw ng kanyang mesa.
    Kahit sabihin pa na nasa maximum level ang aircon ng kanyang opisina, ay hindi pa rin mawari ang pawisang katawan nila at ang dulot ng pagdikit ng mga ilang papel na dukomento sa hubad na katawan ng babae sa ibabaw ng may kalakihan niyang babasagin na mesa.
    Sa paano na lamang na mabilis niyang ipapaulit sa sekretarya ang mga iyon kung hindi na mapapakinabangan pa.
    Pero ang inaalala niya ay baka sa puwersiya nilang dulot sa pagkikipagtalik ay bumigay ang babasaging mesa at mabasag.
    Tiyak na makakarating sa daddy niya ang kalokohan niyang iyon.
    "Harder.. Babe.." daing pa ng modelang halos mabaon na ang katawan sa mesang kinadadapaan nito.
    Pagod na rin siya sa pakikipagbakbakan dito, ngunit ayaw niyang biguin ang pantasyang kanina pa sumisiksik sa kanyang utak habang pinagmamasdan ang isa sa mga larawang nasa kanyang mesa na natumba dahil sa malikot na  pagsakop ng kaniig sa espasyo.
    Nais na niyang matapos iyon upang makapagpahinga.
    "I'm cumming.." usal niya na lalong pinagbuti ang ginagawang pagbayo sa katawan ng magandang kaniig.
    Ngunit bago pa tuluyang marating ni Yaru ang karimlam. Natigilan siya sa biglang pagbukas ng pinto ng kanyang opisina.
    At bago pa niya mabulyawan ang pangahas na taong iyon, iniisip na niyang sisi-sentahin ora-mismo.
    "Shit!" Bulalas niya ng mapagkunsino ang inuluwa ng pinto.
    Ang naghuhumindig niyang pagkalalaki ay tila nawala sa huwisyo sa gagawing pagduwal.
    Ang kamay niyang bumabaon sa pagkapit sa balakang ng modela ay tila bakal na nalusaw sa kinakapitan.
    "Sweetheart.." halos pabulong niyang daing.
   
   
    "Yaru!" Ang nanlalaking mga mata na sambit ni Meggie ng mula sa hubad na katawan ng lalaking nakatayo sa harap ng mesa nito.
    Hindi niya napigilan ang sariling mapalunok ng ilang sunod-sunod buhat sa paghimpil ng mga mata niya sa kalagitnaan ng bahagi ng katawan nito.
    Tila iyon katanghalian sa gitna ng tag-init.
    Tirik na tirik sa nag iinit na panahon.
    "Ohh, Meg!" Hiyaw nito na ikinataas ng kanyang paningin sa mukha ng binatang nagtatama sa mga mata nilang animo nakakita ng multo sa hating gabi. "You're eyes!"
    Namumula ang mukha nito sa pagtitig sa kanya.
    Hindi niya malaman kung galit ba o pagkapahiya ang napapaloloob doon.
    "Ohh.. I.. t-thoughts.." sa namumulang mukha ay agad siyang napatalikod at halos wala sa sariling pumihit upang liparin ang pintong pinasukan ngunit nagsara na iyon at ang ginawang pagbibitiw niya ng maling hakbang para takbuhin palabas.
    "Hey, hey, hey!.." ang babalang awat ni Yaru kasabay ay isang malakas na pag-untog ng kanyang noo sa solidong narra na pinto ng opisinang iyon.
    Bumagsak siya paatras at sumadsad sa sahig. Unang pumakda ang kanyang pang upo sa well tiled na sahig.
    "Holy, fuck!" Narinig niyang sigaw ng binata.
    Sa ilang saglit pa ay nasa tabi na niya ito.
    Bakas ang pag-aalala sa mukha ng sapuin ang kanyang mukha.
    "Look at me, sweetheart.." malamyos na utos nito sa kabila ng pandidilim ng kanyang mata at pagkakaramdam ng pagkahilo. Dala iyon marahil ng impact na tinamo.
    Bukod sa malakas na pagpintig ng kirot ng kanyang noo na nasaktan ay naroroon ang biglang pagguhit ng hapdi sa kanyang kalooban.
    Sa ilang pag-pilig ng kanyang ulo upang pawiin ang pag-inog ng paligid ay siya namang agad na mariing pagpikit ng mga mata niya ng saktong tumama ang paningin niya sa bagay na ayaw na niyang asahan pang masulyapan.
    "Ohh.. please, dress up first!" mariing naiutos niya rito.
    "Ohh.." usal nito na tila doon lamang napagtanto ang sariling anyo. "I'm sorry."
    Hindi man lamang ba ito tinablahan ng konting hiya ng kaswal na lakarin ang distansiya ng kasuotang nagkalat sa sahig. At ang babaing kasama nito ay tila manhid na nagmamatiyag lamang sa kanila.
    Suot na nito ang pantalon ng balikan siya ng lalaki. Bago pa siya nakakilos upang kumuha ng lakas dito para makatayo ay napangko na siya ni Yaru at inilapag pahiga sa leathered sofa nito.
    Nilingon ang babaing nakaupo sa mesa nito na wala pa rin yatang balak na magbihis.
    "Fix yourself, ipahahatid kita sa driver." Utos nito sa magandang modela na kilalang kilala niya at kilala rin siya marahil.
    "Ohh.. hindi ko alam na papalitan niya ako." Sarkastikang wika nito.
    "The hell, Marta!" May banta sa tinig nitong lingon sa modela. "She's not same as you!"
    "Pareho naman kaming endorser ng kompanya mo, bakit parang mas mahalaga siya kaysa sa akin?" Saad pa nito habang isa isang dinadampot ang kasuotan na nagkalat sa sahig at sinusuot.
    "Hindi ko kailangan magpaliwanag sayo. You, get out now!" Bahagyang tumaas ang tinig nito gaya ng isang amo sa empleyadong nag-uutos.
    Tumayo si Yaru upang abutin ang intercom nito at sa ilang sandali ay binakasan ng pagkabugnot ng walang sumasagot sa linya.
    "Wala ang secretary mo." Aniya na ikinalingon sa kanya nito.
    "Kaya pala nakapang-gulo ka sa amin?" Komento nito na may halong paninisi.
    "Shut up, Marta!" Madilim ang anyong sulyap dito ni Yaru, at maingat na umupo sa tabi niya sa sofa.
    "You should need an ice pack, siguradong uumbok ang bukol diyan sa noo mo." Nag-aalalang sabi nito kasabay ang maingat na paghaplos sa bahagi ng noo niyang may pinsala.
    Pinandilatan niya itong tinabig ang kamay.
    "Put some clothes!" Utos niya rito.
    Hindi pa rin siya nakakabawi sa katawan nitong nahantad, at ngayon umaapaw ang mabilis na pagtahip ng kanyang dibdib sa six packs abs nito.
    No doubt na kahit balot na balot ito ng suit alam niyang maganda ang hubog ng katawan nito, hindi lang ibabase sa magandang tindig. Dahil sadya namang pinagpala ito sa nag uumapaw na kagwapuhan. Ilang mga babae ang nagkakandarapa dito para lamang mabigyan ng atensiyon idagdag pa ang magandang pangalan nito sa lipunan bilang acting president sa kompanya na mamanahin nito sa ama. Ang breweries ng alak na nabibilang sa multaynasyunal na pinamamahalaan ng Sanchez.
    "May masakit pa ba sayo?" Tanong pa nito ng lingunin niyang nagbubutones ng puting long sleeve polo nito.
    Oh, God! Kung kasing linis lang sana nito ang polong sinusuot, baka isa na siya sa mga babaing magkakandarapang lumuhod sa harapan nito.
    Pero hindi niya gagawin iyon.
    Hindi sa isang playboy na gaya nito at itinuturing siyang nakababatang kapatid.
    Minsan na siyang naakit sa karisma nito at muntikang mahulog sa pang-aakit, pero hindi niya  uulitin iyon, even the hells come out to freeze.
    "I'm leaving." Paalam ng modela dito ng matapos ayusin ang sarili.
    Tangkang lalapit sana ito kay Yaru upang magbigay ng isang halik ngunit mabilis na nakailag ang binata ng maupo agad sa kanyang tabi.
    "Ipadadala ko ang pera sa account mo." Wika ni Yaru ng abutin ang kanyang nakaipit na buhok upang hilain at pakawalan sa pagkakabalunbon.
    "Kailan tayo ulit magkikita" sa kanya ito na katingin habang ang binata ay abala sa paglalaro sa kanyang buhok na nakalugay na.
    "I'll call you." Walang sulyap nitong tugon. "And you know what to do, remember.. alam mo ang pupuwede kong gawin to ruin you." Nasa himig nito ang pagbabanta.
    Matalim ang mga matang binalingan siya ng modela. "Were fair enough." Saka ito nagmamadaling humakbang palabas ng opisinang iyon.
    Tila doon lamang lumuwag ang pagkakahinga ni Meggie ng maipinid ng lumabas ang pinto.
    "Ilang babae ba ang nagpapaloko sayo?" Pagsusungit niya rito ng sapuin ang balakang na bahagyang na nanakit pa dulot ng pagbagsak.
    "Magpaloko?" Maang nitong gagad na napasandig sa backrest ng sofa. "Sila ang pumupunta dito sa opisina ko."
    Inis niyang pinatirik ang mga mata.
    Wala na naman patutunguhan ang pakikipag-usap niya sa lalaking ito, pipilosopohin lamang siya nito at aasarin.
    "Si Kuya nga pala?" Nawala na sa isip niya ang dahilan kung bakit siya napasugod sa opisina ng lalaking ito.
    "Si Owen?"
    "May iba pa ba?" Pagtataray niya.
    "Ohh.. hindi ba pupuweding ako?" Nakangiti nitong saad.
    "Yaru, alam mong si kuya ang lagi kong dahilan kung bakit ako napunta dito!" Buska niya.
    "Then why are you here?" Kibit balikat nitong tanong.
    "Hinahanap ko si Kuya, I thought he was here.. wala ang sekretarya mo sa labas kaya nagtuloy-tuloy ako, hindi ko naman alam na.." sadyang pinutol niya ang sasabihin ng humugot ng isang malalim na paghinga. Hindi niya kayang banggitin ang maselang salita na iyon.
    "And?" Naghahamong tudyo nito.
    "Forget it!" Pinandilatan niya ito.
    "Sinira mo ang moment ko, Meg."
    "Ohh, your moment." Sarkastika niyang gagad at akmang tatayo na sana kung hindi lamang niya naramdaman ang pananakit bigla ng balakang.
    Nabalian pa yata siya ng buto sa balakang.
    "Magpapatawag ako ng company nurse, you don't need to move, sweetheart." may pag-aalala sa tinig nito ng muling abutin ang intercom.
    "Kasalanan mo to eh!" Paninisi niya kasabay ang pag-ngiwi ng labi ng ibalik ang katawan sa pagkakasandal sa sofa.
    "Kasalanan ko pa?" Amused na umiling ito. "Kung tutuusin ako itong lugi dito."
    Tinutukoy ba nito ang bagay na hindi niya dapat makita?
    Natahimik siya saglit ng makipag-usap ito sa linya. Nang matapos ay bumalik ito sa tabi niya.
    "Gusto mo bang hilutin ko muna habang wala pa ang nurse?" Bakas ang matinding pag-aalala sa mukha nito. Pero hindi iyon ang oras para paniwalaan niya ito sa concerned.
    Mabilis pa sa segundong naisiksik niya ang sarili sa dulo ng sofa kung saan nandoroon ang armrest.
    "No, and keep your distance to me!"
    Kumunot ang noo nito sa biglang pagpapakawala niya ng panic.
    Maging siya man ay nagulat sa reaksiyong pinakawalan, complacency naman siya dito lagi, pero bakit parang biglang nakaramdam siya ng awkward at uneasy guilt feelings.
    Dahil ba sa nadatnan niyang eksena?
    May bahagyang kirot siyang nadama sa dibdib dahilan para masapo niya ang bahaging iyon.
    "Nahihirapan ka ba huminga?" Nasa mukha na naman nito ang pag-aalala.
    Bago pa man siya tumugon upang tumanggi sa tanong nito ay siya namang pagkatok sa pinto ng opisina nito ang sunod na naganap.
    Nang mag hayag ito ng salitang 'come in' ay doon lamang pumasok ang nasa kabilang panig.
    Niluwa noon ang dalawang nurse.
    Bakas pa sa mukha ng dalawang magandang nurse ang pagkagulat ng makita siyang nakahilig sa sofa. Ang binata naman ay nasa bahagi ng paanan niya.
    Hindi yata inaasahan ng mga ito ang madadatnan niyang ayos maging ang itsura ni Yaru na bukas pa ang pang itaas na butones na polo, kung saan nahahantad ang bahagi ng matipunong dibdib nito.
    Iniisip marahil ng mga ito na may naganap sa pagitan nila ng binata.
    Gusto niyang tapikin ang sariling noo ngunit pinipigil niya iyon dahil sa may pinsala siyang nadarama doon.
    Ang lalaking ito, pahamak na lang lagi sa kanya.
   
    Dalawang taon lamang ang agwat ng edad ni Meggie kay Yaru, matalik itong kaibigan ng kanyang Kuya Owen, magkasing edad. Kung saan naging magkaklase ang mga ito noong highschool.
    Bagaman may sinabi sa buhay ang pamilya nila Yaru, naging scholar naman ang kanyang kuya Owen sa eklusibong paaralan na pinapasukan nito.
    Hindi niya maikakailang pinagpala pagdating sa katalinuhan ang kanyang nakatatandang kapatid.
    Habang siya naman ay umaani ng laging pasang-awa sa mga grado. Aminado naman talaga siya na tamad siyang mag-aral. Ngunit hindi naman siya nagpapahuli pagdating sa pisikal kung ganda ang pag-uusapan dahil lagi siyang top sa mga pageant na sinasalihan sa curricular.
    Ika-nga, ganda lang ang panlaban niya, ngunit kamote naman ang utak.
    Sa edad niyang bente kwatro ngayon, masasabi naman niyang nakaangat na siya kumpara sa mga kasabayan niya sa pag-aaral noon. Bakit hindi? Modela at endorser siya ng kompanyang pag-aari nila Yaru. May sariling condominium sa sikat na residences. May savings at ano mang oras maari na siyang lumagay sa tahimik na buhay. Kung hindi lamang nakipaghiwalay sa kanya ng kanyang nobyo, kani-kanina lang.
    At ang dahilan nito ay hindi daw ito gusto ng kanyang kuya Owen.
    Hindi ba't iyon ang pakay niya ngayon, kung bakit napasubo siya sa pagsugod sa Opisina ng kapatid. At dahil hindi niya makita ang kapatid sa opisina nito, dinayo niya ang opisina ng matalik nitong kaibigan na hindi naman niya alam na may kalampungan ang damuho.
    "How do you feel now?" Tanong ni Yura na ang tinutukoy ay ang ice pack na nakadampi sa noo niya.
    Nakaalis na ang mga nurse nito na nag-asikaso sa kanya. At tiniyak naman ng mga ito na walang nabali sa buto niya at bugbog lamang ang nangyari sa pagbagsak niya sa sahig.
    "Feel better, kung makakausap ko ang kuya." Aniya na pinandilatan ito ng mata.
    "Almost six months tayong hindi nagkita, tapos tinatarayan mo na naman ako." Hayag nito ng lumapit sa kanya.
    Maingat nitong iniangat ang binti niya na nakahilata sa sofa at inukupa ang espasyo saka ipinatong sa kandungan nito ang kanyang binti.
    Sadyang malapit naman sila sa isa't isa pero nandoon pa rin ang pagkailang ni Meggie sa tuwing dumadampi sa balat niya ang balat ng binata.
    "Six months?" Piyok niya, ng bawiin ang nakahantad na binti dahil sa bestidang suot niya.
    Undies lamang ang pang-ilalim niya kaya nakababalisa para sa kanya na may masilip ito.
    "Hindi ba't nagkita tayo sa Cebu nung nakaraang buwan lang?" Dagdag pa niya.
    Patungkol iyon sa commercial na ginawa niya, kasama ang kanyang nobyo na kapwa modelo din. Dalawang beses na nitong nakilala ng personal si Theo, una ay noong may ramp show siya sa isang kilalang clothing brand pangalawa ay ang commercial shoot nila na ginanap sa Cebu.
    "But still six month pa rin, saglit lang tayo nagkita noon, ni hindi nga tayo nakapagkwentuhan. Akalain ko ba na magkaroon ako ng business trip sa Macau, and you should thank me, dahil pagbalik ko kaagad dito sa Pinas, ikaw agad ng pinuntahan ko sa Cebu."
    "Excuse me!" Nakaarkong kilay niyang pagtataray dito. "Wala akong sinabi sayo na puntahan mo ako sa Cebu, and as far as your concerned, trabaho mo na alamin ang plot ng commercial na gagawin sa manufactures ng product ninyo!"
    "Okay, okay.." kibit balikat nito na tumayo na sa katabing espasyo niya at tinungo ang mesa nito.
    Inukupa ang swivel chair at sumulyap sa kanya.
    "So, bakit mo hinahanap ang kuya mo?"
    "May dapat kaming pag-usapan."
    "Ano bang pinagkaiba ko at ng kuya mo na hindi mo pupuweding sabihin sa akin?"
    Inalis niya sa noo ang pagkakapatong ng ice pack at kahit nahihirapan sa pagkilos ay pinilit niyang maibaba sa sahig ang talampakan upang maiupo ng ayos ang sarili sa mahabang sofa.
    Ano nga bang pinagkaiba ng dalawang lalaking ito sa buhay niya? Hindi ba't tumatayo na ring pangalawang kapatid niya si Yaru?
    At kahit hindi niya sabihin minsan ang pangangailangan niya financially, lagi itong may palusot para mabigyan siya ng tulong.
    Gaya na lamang ng malaking pagtanggi ni Owen sa kagustuhan niyang magkaroon ng sariling unit na condo.
    Si Yaru ang tumulong sa kanya upang mapabago ang isip ng kapatid at mabigyan siya ng malaking discount sa kakilala nitong agent.
    Halos ito na rin ang tumatayong kuya niya sa tuwing wala ang kanyang kapatid. Taga-ayos ng gusot niya na pinagtatakpan bago pa malaman at makarating kay Owen, di man niya iyon idulog sa binata. Talaga namang ikinamamangha niya ang suportang ibinibigay nito sa kanya. Solong anak lang naman kasi ito kaya marahil, nasasabik na magkaroon ng kapatid na hindi naman nagawang sundan ng magulang nito at sa kanilang magkapatid nalang binabaling ang atensiyon.
    May anim na taon ng namayapa ang magulang nila ni Owen matapos ang car accident na kinasangkutan ng mag-asawa. Ang pamilya din ni Yaru ang tumulong sa kanila upang mabigyan ng magandang libing ang kanilang magulang at makapagpatuloy sa pag-aaral ang kanyang kuya sa kursong engineering, na ngayon ay nasa kompanya na ng mga ito.
    Kung sa usapang utang na loob lang, kahit habang buhay pa yata silang manilbihan sa pamilya ng Sanchez ay walang duda na gagawin nilang magkapatid iyon. Ngunit dahil sadyang mabuti ang pamilya ng mga ito itinuturing silang kaisa sa pamilya ng mga ito, higit lalo ang pakikisama ni Yaru sa kanilang dalawa magkapatid.
   
    Ang mga mata ni Meggie ay naihayon sa brown envelop na inilapag ni Yaru sa tapat ng lamesitang kinauupuan niya.
    Ang akala lamang niya ay kung anong dukomento lamang ang hinugot nito sa drawer ng file cabinet.
    Sadyang sinadya ng binata na mailadlad ang laman niyon at tumambad sa mga mata niya ang mga larawang naroroon.
    "What was this?" Sa nanginginig na kamay ay isa-isa niyang dinampot iyon.
    Mga larawang hindi niya inaasahan.
    "All information about Teodoro Trinidad, or let say Theo?" Ani Yaru na muling naupo sa tabi niya. "You're seventh boyfriend." May diin sa tinig nitong dagdag ng muling bumalik sa kanyang tabi. "Iyan ang dahilan kung bakit mo hinahanap si Owen diba?"
    Ang mga mata niyang nakatitig sa mga larawan na inisa-isa na pawang ang nobyo niya na may iba't ibang babaeng kasama sa larawan na lumalabas sa kung saan saang kilalang hotel ay napabaling kay Yaru.
    "How.. how did you get this?" Namamanghang tanong niya sa binata.
    "Nothing impossible with money, sweetheart." Kibit balikat nitong pahayag. "Magaling ang source na nakuha ko."
    "You mean, ikaw ang.. ang.. ohh, hell no!" Hindi iyon kapani-paniwala para sa kanya.
    Kasunod noon ang hindi mapigilang pagikot ng sariling eyeballs niya sa ceiling wall.
    "You need to thank me for that, dahil hindi ko pa sinasabi kay Owen ang patungkol sa lalaking iyan, Meg. And believe me, aawayin ako ng kuya mo para paalisin ka sa condo mo at iterminate ang kontrata mo sa kompanya."
    "Your crazy!" Bulalas niya na basta na lang itinapon sa lamesita ang hawak na larawan.
    Hindi lang ito ang una, dahil ang mga nakaraang karelasyon niya ay ito rin ang may dahilan kung bakit siya hinaharang ng kanyang kuya.
    Laging may napupuna at inaayawan, kung hindi ay binabantaan ng mga ito ang kanyang mga nobyo, kaya minsan ang ilan sa mga manliligaw niya ay natatakot.
    "Ikaw ang may dahilan kung bakit hiniwalayan niya ako?"
    "She's already married, sweetheart. At hindi ako papayag na sa may asawa kang tao mapupunta." Hayag nito. "I'm just protecting you to those bastard. Hindi ko gustong ibilang ka nila sa mga babaing ikakama lang nila."
    "Look who's saying!" Gagad niya sa naiinis na tono. "Hindi ba't katatapos mo lang din gawing kama iyang mesa mo?" Sinabayan pa niya iyon ng pagturo sa hintuturong daliri sa mesa nitong magulo pa rin.
    Dagling dumaan sa mga mata nito ang pandidilim ngunit agad din napawi ng masuyo siyang hilain nito patungo sa mga bisig upang bigyan ng isang malamyos na halik sa noo.
    Lagi itong ganito sa tuwing may ginagawa sa kanya na hindi niya magugustuhan.
    Parang panunuhol sa kasalanang ginawa.
    Kung hindi siya nito binibilhan ng mga mamahaling gamit, dinadaan nito sa simpleng pagyakap at paghalik sa kanyang noo o pisngi.
    "Don't you touch me!" Salag niya rito. "Ginamit mo iyang bibig mo sa babae mo."
    "I've never use my lips to kissed someone." Depensa nito. "Nakita mo naman umiwas ako kanina."
    "Kiss your ass, pervert!"
    "Hey, nagseselos ka ba?" Natatawang tudyo nito.
    "To hell I care!" Pinandilatan niya ito ng mata. "Ang point ko rito ay ang ginawa mo kay Theo!"
    "Can you be more thankful, nalaman mong mas womanizer pa sa akin ang boyfriend mo?" Nilaro ng mga mga daliri nito ang hibla ng buhok niya.
    "Tell me, anong pananakot na naman ang ginawa mo sa kanya?" Matapang na sinalubong niya ang mga mata ni Yaru na nakatitig sa kanya.
    "Gaya ng mga kinatatakutan ng mga artista, Meg." Tugon nito. "Ang kasikatan ang nagdadala ng karangyaan sa kanila."
    "At ano naman ang mapapala mo kung sisirain mo siya?"
    "Sa kanya wala, pero sayo? It's means all."
    "Gusto kong isipin na ang tingin ninyo sa akin ni kuya ay parang bata!" Naipikit niya ang sariling mga mata ng ibalik sa noo ang ice pack na hawak at inihilig ang ulo sa backrest ng sofa.
    Feeling niya hindi lang ang bukol niya sa noo ang masakit kundi pati ang ulo niya.
    "But your acting like one, sweetheart." Gagap nito sa kamay niyang nakahawak sa ice pack. "Masyado kang nagpapabola sa mga lalaking malangis ang dila."
    Matalim ang mga matang sinulyapan niya ang binatang nagdadampi ng ice pack sa kanyang noo.
    "Come." Utos nito ng kabigin siyang bigla sa baywang upang mapahiga sa sofa at gawing unan ang kandungan nito. Saka marahang idinadampi sa noo niya ang ice pack.
    Napangiwi na lang siya sa biglang pagkirot ng balakang niya.
    "Dahan dahan ka nga!" Inis niyang maktol dito. "Alam mong masakit pa ang balakang ko!"
    "I'm sorry." Anito na hinahawi ang buhok niya sa mukha. "So, anong nangyari sa inyo ng Theo na 'yon?" Usisa nito.
    "A lunch break." Pang-iirap niya sa binatang nakatunghay sa kanya. "Lunch of break up."
    "That's good." Nakangiting sabi nito. "At least hindi ka na umiiyak ngayon kumpara noon na nagbabasag ka pa sa opisina ng kuya mo."
    Pinaalala pa nito ang mga kagagahan niya.
    Ilang beses nga ba nasaksihan ng lalaking ito ang mga kadramahan niya noon? Lalo na kapag kinukompronta niya ang kapatid patungkol sa pagtutol nito sa mga dating nakarelasyon niya.
    Laking insulto pa nga sa kanya tuwing pinagtatawanan siya nito. Pagkatapos niyang mapikon susuhulan siya ng kung ano-ano.
    "May balak ka ba na magsumbong kay kuya?"
    "Kung ipipilit mo ang pakikipag relasyon mo sa Theo na 'yon no hesitating na gagawin ko." Pinisil nito ang tungki ng ilong niya. "But I'm pretty sure na tinapos na niya ang relasyon ninyo."
    "Seems you've really confident?"
    "One hundred one percent, sweetheart."
    "Iniisip ko kung may balak pa ba kayo na pag-asawahin ako." Buntong hininga niya.
    Nagpakawala ng isang pagak na tawa si Yaru bago dinampot ang palad niyang nakapatong sa ibabaw ng tiyan niya.
    "I'm willing to be you're husband, sweetheart." Wika nito ng dampian ng isang halik ang likod ng palad niya.
    "Ohh, come on!" Agad ang ginawa niyang pagbawi ng kamay sa labi nitong nakalapat.
    "Hindi ko pinangarap na sabunutan ng mga babaing nagkakandarapa sayo." Matapat niyang saad. "At sinabi ko na sayo, hindi kita gustong maging asawa, ni pangarapin na maging boyfriend ay hindi, Yaru Sanchez!"
    Totoo iyon, minsan na siyang pinaglaruan nito noong highschool day niya. Nagsabi ito na liligawan siya, pero nahuli niya ito kausap ang kanyang kuya Owen na nakikipagpustahan na mapapasagot siya.
    Ang pag-hangang nadama niya noon sa binata ay biglang naglaho, para dito pustahan lamang ang dahilan para magkaroon sila ng relasyon.
    At kahit sabihin pa na tapos na ang panahong iyon, hindi niya gugustuhing magkaroon ng ano mang pag-ibig sa pagitan nila ni Yaru.
    Para dito laro lamang ang isang relasyon.
    Masasaktan lamang siya kung ipagpapatuloy niya ang kahibangan mamahalin siya nito.
    Mas ligtas siya sa mapaglarong binata kung magtuturingan lamang silang sibil bilang magkapatid.
    "Bakit ba ang hirap mong pasagutin?" Ang mahinang tanong nito bakas ang pagkabigo sa tinig, na nais niyang paniwalaan na totoo ang hinahayag.
    "Huwag mo ng itanong, hindi ako interesado na maging boyfriend ka." Iniwas niya ang paningin rito.
    "Ano bang ayaw mo sa akin?"
    "Hindi dahil sa ayaw kita!" Naiiritang tugon niya. "Nakikita mo bang mag bestfriend kayo ni kuya at parang kuya na rin kita?"
    "And so? Puwedi ko namang maging brother in-law si Owen." Kaswal na sabi nito.
    Inabot nito ang balikat niya sa tangkang pagbangon upang harapin ito kapantay ng kanyang mukha. Ang binti at hita niya ay bumaon sa pagkakalapat sa sofa.
    "Hindi mo ba naiintindihan, na hindi kita gustong maging boyfriend!" Pinagkadiin-diinan niya ang huling salita. At bago pa siya makailag sa pag hulma ng kamay nito sa likod ng kanyang ulo ay kaagad na lumapat sa kanyang labi ang mga labi nito.
    Sa una'y marahan lamang ang paghagod ng banayad na halik nito, ngunit sa ilang segundo ay nagiging mapanakop at palalim ng palalim.
    Tila tinatangay siya sa init at tamis ng labing naglalaro sa kanyang bibig.
    Ilan sa nobyo niya ay nakahalikan na niya, ngunit sa mga halik na kanyang natikman, ang halik lamang ng pangahas na lalaking ito ang nagbibigay sa kanya ng ganoong kaeratikong damdamin. Nakatatangay at nakawawala sa tamang pag-iisip.
    Isang pag-singhap ang kumawala sa kanyang bibig ng maramdaman ang masuyong pagkabig nito sa kanyang katawan patungo sa mga bisig nito. At bago pa niya mamalayan ang sarili na tumugon, kapwa nagkaroon ng biglang pagkawang ang kanilang magkahinang na labi ng marinig ang biglang pag-angat ng pinto ng opisinang iyon.
    "Hey!" Anang baritonong boses kasabay ang nakapameywang na kunot noong nagpapalit-palit ng tingin sa kanila.
    Ang kuya niya na si Owen.
    "Bakit ba ang mga taong pumapasok sa opisina ko ngayon ay hindi marunong kumatok?" Inis na sapo ni Yaru na noo at naisandig ang likod sa backrest ng sofa habang tuptop ang noo na napapikit. Ang kaliwang bisig pa rin nito ay nakapulupot sa kanyang baywang.
    "At anong kalokohan ang pinaggagawa ninyo?" Seryosong tanong ni Owen ng hubarin nito ang graded lenses na salamin sa mata.
    Sa kamay niya ito nakatingin kung saan nakakapit sa polo ng binata sa bahagi ng dibdib nito. Kaya naman kaagad niyang binitiwan ang nagusot na tela.
    "Nothing!" Agap niya, na sinabayan ng pag-iling at simpleng pagtapik sa kamay ni Yaru na nakakapit pa rin sa kanyang katawan.
    "Bakit namumula iyang noo mo?" Puna ng papalapit na kapatid at ng makitang lubos ang nakaumbok doon ay mabilis na dinukwang nito ang kanyang mukha.
    Nakulong sa magkabilang palad nito ang pisngi niya.
    "Saan mo nakuha iyan?" Ang bakas ng kasungitan sa mukha nito kanina ng pumasok ay dagling nagbago ng makita ang namumula sa noo niya.
    Tinabig niya ang mga kamay ng kapatid at sa mataray na paraan ay binalingan ang katabing binata na nagmamasid sa kanila.
    "Ipaliwanag mo 'to kay kuya!"
    "Ikaw itong may kasalanan, bakit ako?" Muli niyong hinapit ang baywang niya upang paupuin siya ng ayos sa sofa ngunit maagap niya itong bahagyang siniko.
    "Sabi ng masakit pa ang balakang ko!" Pagsusungit niya habang napapangiwi.
    "Ano bang nangyari dito?" Si Owen, puno ng pagtataka at hinala ang mga matang pasulyap sulyap sa kanilang dalawa.
    "Well, ang magaling mong kaibigan. Nadatnan ko lang naman na may babaing kalampungan dito sa sariling opisina niya."
    "And?" Ang nagtatakang usisa pa ng kapatid.
    "And I was not expecting their live.." inis niyang pinatirik ang mga mata at iwinawaksi ang bagay na sumisiksik sa kanyang isipan. "Never mind!"
    Patulugin kaya siya ng imahinasyon niya mamayang gabi? Napapangiwing ipinilig niya ang ulo sa paraang nais mabura ang imahe.
    Kapwa awang mga labi ng dalawang binata sa harapan niya ng ibalik niya ang pansin sa mga ito.
    "You, idiot!" Tukoy ni Owen kay Yaru na napapangiti. "Don't tell me that you fuck up here and my sister.." bigla itong napahugot ng isang malalim na hininga at tipong ayaw na rin ipagpatuloy ang pagtatanong.
    "Pareho kayong hindi marunong kumatok, and now ako ang sisihin ninyo?"
    Tuptop ni Owen ang noong napailing at sinalubong ng tingin ang nakababatang kapatid.
    "And what are you doing here?"
    Ang mga mata niya ay biglang naglikot at sa hindi sinasadya ay nasundan ng kapatid ang paningin niyang napadaan sa lamisitang may nakaladlad na larawan.
    Bago pa niya maisipang ibulusok ang katawan upang takluban ang mga dukomentong nagkalat roon at maagap ng nadampot ni Owen ang mga nagkalat roon.
    Pikit matang isinubsob niya ang mukha sa balikat ni Yaru.
    "Well, well, well.." ang sarkastikong wika ni Owen. "Mukhang, palpak ka na naman sa boyfriend mo, Little Meggie?"
    "I'm sorry, kuya." Sambit niya na napakagat sa pang-ibabang labi.
    "Now you should need to pack up your things and back to our home."
    Sa isang banda lihim na hinila niya ang tagilirang polo ni Yaru upang humingi ng saklolo sa binata.
    Hindi niya gustong umuwi sa kanilang tahanan.
    Ikukulong na naman kasi siya sa bahay ng kanyang kapatid at gagawing kasambahay.
    Bawat pag labas at pagpasok niya, ay aalamin nito.
    "May usapan tayo hindi ba?" Paalala nito sa kanya.
    Nakangusong nag angat siya ng paningin ng maramdaman ang kamay ni Yaru sa kanyang balikat. Kasabay noon ang pagsulyap nito sa pambisig na orasan.
    "Why don't we have a dinner, tutal ay oras na rin ng off?" Si Yaru. "Inabot ka yata ng maghapon sa meeting mo?"
    Inililihis nito ang usapan.
    "I have an reservation in Taku's restaurant." Tugon ni Owen, "may usapan kami ni Amarie, saka maaga ako aalis bukas para i-check ang bagong pinatatayo mong warehouse sa Mindoro."
    "Gagamitin mo ang chopper bukas?"
    "Yeah, pu-pwede ba?"
    "Kausapin mo ang piloto, ilang araw ka ba magtatagal doon?"
    "One week." Tugon nito na napasulyap sa kanya. "Siguro naman ay nakauwi ka na sa bahay natin pagbalik ko?"
    "Kuya naman, papaano ang condo ko?"
    "Sell it!" Demand nito.
    Sasagot pa sana siya upang tutulan ang kapatid ng maramdaman niya ang bahagyang pagpisil ng mga daliri ni Yaru sa kanyang balikat.
    "Ako ang sasalo, kung disidido kayo na ibenta iyon." Anito.
    Saglit na pinagkakatitigan ni Owen ang kaibigan bago sumulyap sa kanya.
    "Mukhang may usapan na kayo, ah?"
    "Not really." Depensa ni Yaru. "Actually, ikaw talaga ang hinahanap kanina ni Meg, kaya siya nagpunta dito sa opisina ko. She was saying na nakipaghiwalay na sa kanya ang boyfriend niya."
    "Kaibigan ba talaga kita?" Naiiling na Tanong ni Owen. "O feeling ko lang parang na set-up ako?"
    Natawa ito, "anyway, ma-le-late na tayo sa on-time reservation ko sa Taku's doon nalang natin pag-usapan ang mga ito."
    Nang pakawalan ni Yaru ang balikat niya upang akmang tatayo na sana ay saka bumuka ang kanyang bibig.
    "I've rather not to go, wala sa plano ko ang sumama sa dinner ninyo ni Amarie!" Mahinang wika niya.
    Hindi niya gusto ang nobya ng kapatid, feeling kasi niya masyadong perpekto ang babae, o dahil baka masyado lang mabini dahil guro iyon.
    Basta hindi siya kampante sa nobya ni Owen.
    Nagkasalubong naman ang mata ng dalawang lalaki at pawang pagkibit balikat lang ang nagawa ng mga ito sa isa't isa na para bang nagkakaunawaan sa titigan lang.
    "Ihahatid ko nalang siya." Si Yaru, "take your time with Amarie, Men."
    Tumango naman si Owen na napapasulyap sa kapatid na madilim ang anyo.
    "I'll call you later, honey." Paalam ni Owen na plano pa sanang lumapit sa kanya upang humalik sa kanyang pisngi ngunit mabilis siyang nakailag ng isubsob niya ang mukha sa dibdib ni Yaru, para lamang maikubli roon.
    Naiinis siya sa kapatid, ilang taon na ang relasyon nito kay Amarie buhat ng kolehiyo. Wala itong ibang babae na pinakilala sa kanya kung hindi si Amarie lamang. Kahit ilang ulit niyang sinasabi sa kapatid na ayaw niya sa nobya nito ay lagi lamang nitong hinahalintulad sa kanya ang professionalism's ng babae.
    Porke mahusay daw iyon sa gawaing bahay, simple at walang arte, hindi rin gumagamit ng mga kung-ano-anong kosmetiko sa mukha.
    Ang kinasasama pa niya ng loob ay nag-iisang kapatid na babae na lamang siya at hindi pa nito magawang suportahan ang mga bagay na nagpapaligaya sa kanya. Lagi itong may komento at napupuna sa kanya.