Eveeeetttt merhabalar sevgili okur. Nasılsın? Umarım iyisindir. Değilsen söyle dertleşelim biraz.
Ben değilim, anlamışsındır zaten. Ama güzel bir şey oldu, bir süredir konuşmadığım benim için değerli biri vardı onunla tekrar konuşmaya başladık. Her neyse bugünkü konumuz biraz garip ölümden bahsedicem bugün.
Ölüm ile ilk karşılaşmam annemin anneannesini kaybetmesiyle oldu, 5. Sınıftım. Anlamamıştım ne olduğunu ama “öldü” kelimesi çok korkunç gelmişti, oturup ağlamıştım. 2. Karşılaşmam benim için çok acıydı, dedemi kaybetmiştim 7. Sınıfın sonuydu herhalde, toparlanamamıştım uzun bir süre, kötü bir dönemdi hatırlamak istemiyorum. Bir süre ölüm kelimesi rahat bıraktı beni. Şu an ise yine yakamda.
Bu karşılaşmalarım bir şey fark etmeme sebep oldu, kendimizi her gün öldürdüğümüz gerçeğini.-nasıl fark ettiğim çokta önemli değil- Sen ne düşünüyorsun bu konuda bilmiyorum sevgili okur ama bence böyle. Yaptığımız her hareket aldığımız her karar ölüme doğru farklı bir yol açmamıza sebep oluyor.
Birini seviyorsun, seni sevmiyor. Kalp kırıklığı, kendi üzerine gidiyorsun bir dönem. Üzülüyorsun, toparlanman biraz zaman alıyor. Ne oluyor o sırada biliyor musun? Kendinden bir parçayı öldürüyorsun. Hiç bana hayır onlar öldürüyor deme, sen öldürüyorsun onlar yardım ediyor sadece. Bilmeden. Ya da bilerek.
Peki, birini seviyorsun, oda seni seviyor. Ne güzel! Sevgili oluyorsunuz belkide. Sonunun ayrılık olacağını bile bile. Ee? Yine kendini öldürüyorsun ayrıldığınızda.
Tamam sevmek sevilmek felan filan, şeker yiyorsundur illaki. Var mı ben yemiyorum diyen? Yoktur. (Evet ben diyenler lütfen yalanlarınızı kendinize saklayın.) kanserin bir numaralı davetiyesiymiş -annem öyle der hep beyaz olan 3 şeyden uzak durun un, seker ve bir şey daha ama hatırlamıyorum böyle demesine de bakmayın beraber kavanoz kavanoz nutella yeriz-
Güzellik kavramı. Bence herkes güzel. Ama diyelim ki kendini beğenmiyorsun, burnunu mesela, tırnaklarını, boyunu, fiziğini bunu kendine itiraf etmek seni üzüyor belkide kendine olan güvenini etkiliyor. Kendine olan güvenin de senin bir parçan, sen onu kaybettikçe kendinden bir parçayı öldürüyorsun. Kendinden bir parçayı kendini sevmediğin için öldürüyorsun.
Pekiiii alkol kullanıyor musun? Ya da sigara veya vb. şeyler. Eee biliyorsun zarar veriyorlar sana. Ben bağımlısı değilim, dertli olunca içiyorum beni çok etkilemez demeyin etkiliyor. Yine kendini öldürüyorsun, bilerek.
Şimdi bunu söylemezsem içim rahat etmeyecek o yüzden dinleyin, ya da okumaya devam edin. Bunların hiçbirini yapmayın demiyorum. Sevin, sevilin, tatlı da yiyin hatta o kadar çok yiyinki komaya felan girin, alkol için aynı şeyi söylemiycem çünkü beni üzer ama seçim sizin. Bir kez dünyaya geliyoruz gibi klişe bir şey diycem, dedim bile. Sadece yaptığınız şeylerin size yaptıklarına dikkat edin, farkında olun.
Evet biraz garip oldu bu konuşmamız, herhalde bir ara yine yazarım sana sevgili okur, kendine dikkat et!
Medyadakini ben cizdim evet :P
YOU ARE READING
I'm thinking
RandomAman tanrilarim felsefe yapmaya basladim eyvahlar olsun (Dusuncelerimi felan da yaziyorum oyle yaziyorum yani, gel bir goz at ) Okuyup yazdiklarim hakkinda geri donus yaparsaniz sevinirim
