Author; iego080910
Prologue;
Hi I'm Sherilyn Garcia but you can call me Sheryl for short, isa akong maganda, sexy, mabait, at syempre mapagmahal na tao, pero maliban sa pamilya ko, lagi nila akong tinataboy at ginagawang alipin sa sarili kong bahay, tapos minsan sinasabihan nila akong pabigat sa buhay nila.
Si Papa nalang ang kakampi ko kapag minamaliit ako nila Mama, pero ngayon nasa heaven na siya dahil inatake siya sa puso at sakin yun sinisisi ni Mama. Tsk. Nakakainis di ba? Sinisisi ka ng sarili mong magulang sa kasalanan na di mo naman ginawa.
Kaya naman ito ako ngayon nag - iisa, at kasama ko pa ang mga kontrabida sa buhay ko. Sila Mama at ang kapatid kong si Marie...
At may isa pang kakaiba sakin dahil nakakakita ako ng mga mahihiwagang nilalang na ako mismo namamangha. Pero dahil ako lang ang nakakakita sa kanila ay sinasabihan akong baliw nila Mama dahil sa mga pinagsasabi ko. Aish. Di ko naman siya masisisi eh.. =___=
Pero may isang tao na lagi kong nakikita sa mga panaginip ko...
Isang napakagwapong lalake na nakatago sa dilim kaya di ko malinawan ang kanyang mukha...
Kaya may namuong tanong sa isip ko na kahit anong gawin ko ay di ko masagot...
At ang tanong na yun ay.......
"Sino ba talaga ang lalaking yun?"
>__________<
Chapter 1;
SHERYL POV;
"Sheryl!!!!!!" Pasigaw na sabi ni Mama mula sa baba.
Panigurado akong uutusan na naman ako nun . Tsk. Halos araw - araw naman eh.
Kaya bumangon na agad ako sa kama at derecho ng nagbihis then pagkatapos ay lumabas na ako sa kwarto at nagmamadaling pinuntahan si Mama..
"B-Bakit po?" Nauutal kong tanong sa mukhang tigre kong nanay na galit na nakatitig sakin.
"Late ka na namang gumising! Alam mo namang tambak ang mga gawain mo dito sa bahay!"
Galit na galit na sermon sakin ni Mama habang napamewang siya, pero sanay na rin ako dahil manhid na ang tenga ko sa mga sigaw niya..
"Pasensya na po" magalang kong sagot sa kanya pero tinalikuran niya lang ako.
"Ikaw ng bahala dito sa bahay may pupuntahan lang ako at baka gabihin ako ng uwi" seryosong sabi ni Mama habang naglalakad palabas ng bahay.
Tsk. Sigurado akong sa sugalan lang yun pupunta dahil bihis na bihis siya. Di ko nalang yun pinansin at nagsimula na akong maglinis ng bahay.
*********
"Hay salamat at natapos din" ^__^
Yep natapos ko na rin ang sandamakmak na gawain dito sa bahay kaya ito ako ngayon nagpapahinga sa aking kama. At oo nga pala hapon na ngayon pero wala pa rin si Mama. Shh. Nawili na naman siguro yun..
Pero wala na akong pakealam dun basta ang mahalaga tapos na ako sa gawain ko. Hahaha..
*Tok*tok*
O___O
"Sheryl!"
Mukhang alam ko na kung sino yun, edi sino pa ba? Edi ang kontrabida kong kapatid na si Marie. =___=
Tumayo na lang ako at binuksan ang pinto kaya mukha agad ni Marie ang nakita ko.
"Bakit Marie?" Mahinahon kong tanong sa kanya .
"Gusto kong labhan mo 'to ngayon dahil may lakad ako bukas" sabay hagis sakin ng damit niya.
Errr! Nakakairita na talaga siya! Pati sarili niyang damit di niya malabhan.
"Uhm Marie pwedeng ikaw nalang maglaba pagod kase ako eh." Sabi ko...
"Aba! Inuutusan mo na ako ha!" Nagulat ako nung hilahin niya ang buhok ko at kinaladkad ako palabas ng kwarto.
"Aray! Marie tama na!" Nagmamakaawa kong sabi sa kanya habang pilit ko tinatanggal ang kamay niya sa buhok ko.
Pero ng makarating na kami sa baba ay nakahanap ako ng tyempo kaya nakawala ako sa kamay niya.
"Ano ba Marie sumosobra ka na ah!" Pagrereklamo ko sa kanya dahil di ko na talaga matiis ang pinaggagawa niya sakin.
"Kapatid mo rin ak---" di ko na natuloy ang sasabihin ko ng bigla siyang magsalita..
"Hindi kita kapatid dahil sambit ka lang dito! Inampon ka lang ni Papa!!" <--Marie
O__O
"A-Ano?" Gulat na gulat kong sagot sa kanya ..
Imposible....
Inampon lang ako ni Papa?!?!
Pero bakit?!?!?
"Kaya pwede ba, wag kang umasta na parang kadugo ka talaga namin!!"Inis na inis na sabi ni Marie.
Napansin kong may tumutulo sa mata ko. Shet! Umiiyak na pala ako kainis..
Bakit di yun sinabi sakin ni Papa? Bakit?!
"Teka, anong nangyayari dito?!"
Napalingon kaming pareho ni Marie kung sino ang nagsalita at si Mama pala na kakarating lang..
"Eh kase 'tong ampon ni Papa eh!" Sabay turo sakin ni Marie, para ako ang masisi ni Mama..
"Ano na namang ginawa mo Sheryl?!!"
Halos napapikit nalang ako sa sigaw ni Mama, pero hindi 'to oras para manahimik lang ako. Gusto kong malaman ang totoo tungkol sakin..
"Mama sabihin mong di totoo ang sinasabi ni Marie. Na di ako ampon." Sabi ko.
"Di nagsisinungaling si Marie, dahil napulot ka lang sa kalye ng Papa mo"
"Dahil napulot ka lang sa kalye ng Papa mo"
"Dahil napulot ka lang sa kalye ng Papa mo"
"Dahil napulot ka lang sa kalye ng Papa mo"
*Ouch*
Tuluyan ng nasira ang buhay ko. Well i expected.... Umakyat nalang ako sa kwarto at nginudngod ang mukha ko sa unan.
Bakit sa lahat - lahat ng tao sa mundo ako pa ang nakaranas ng gantong buhay?!?
