Αγνάντεψα το μέλλον με την άκρη των ματιών μου.
Ήμουν δειλή για να κοιτάξω την αλήθεια κατάματα.
Σε ένα λιβάδι, λίγο πιο πέρα, μια παπαρούνα ανθίζει.
Είναι η ελπίδα που χάρη σ'εσένα έμαθα να με κατακλύζει.
Το μέλλον μυρίζει εσύ
και έτσι η αλήθεια πονάει λιγότερο.
Μου δίνεις μια υπόσχεση κι αυτή
γίνεται σκοπός για τα πουλιά
που θα τον κελαηδήσουν σε ένα όμορφο, εξωτικό νησί
που πάντοτε θυμίζει ξεγνοιασιά.
Κι εμείς, από κάπου ψηλά
πιο ψηλά και από αυτά,
θα αγναντεύουμε την άβυσσο
κι εσύ θα μου χαμογελάς.
