"Tammi - Origami" [Miraculous]

Złodziejka

- Na, na, na, na, na, na, na, na - na. - Śpiewała smutnym, tajemniczym i strasznym głosem nastolatka. Jednak tak się nie czuła. Składał sobie origami siedzą w końcie. Nie interesowali ją uczniowie ze szkoły. Do szczęścia wystarczało jej origami. Prze mieszczała się skacząc. Jedynie przed nauczycielami w klasie, gdy była wzywana do tablicy, szła normalnie. Każdy bał się do niej zagadać. Miała jedną przyjaciółkę: Carmen Brand. Rozmawiała z nią przez internet.  Obserwowała wszytkich i wszystko. Wiedziała wszystko. No nie wszystko-wszytko, ale znała ich mowę ciała, sposób chodzenia, itp. Na każdej lekcji, siedziała w końcie, skulona na końcu klasy. Nie odzywała się do nikogo, oprócz rodziców i Carmen. Nawet Marinette, w pierwszy dzień szkoły po wakacjach, bała się do niej zagadać, a co dopiero uśmiechnąć. Tammi była raczej samótnikiem, i nie cierpiała pracować w grupie. Zawsze po lekcji, pytała nauczycielki, czy może sama zrobić projekt, bo mieszka na drugim końcu Paryża. Kłamała. Ale nie tak jak Lila, której prawie nie widywała. Każda nauczycielka się na to zgadzała, bo widziała że Tammi nie lubiła towarzystwa. Mimo wszystkiego Tammi miała dobre oceny, była ładna, i na maxa wysportowana. Nie dorównowywała swoimi ruchami do superbohaterów, ale to jej wystarczało. Jednak dzisiaj, podczas składania origami, zagadała do niej jakaś uczennica. To był okropny pomysł. Gdy tylko Tammi na nią spojrzała śpiewając swój kawałek, ta uciekła. To nie było spowodowane jej wyglądem, po prostu było w niej coś takiego, co odstraszało ludzi. Gdy dzwonek się odezwał, spakowała swoje origami do plecaka, i weszła do sali. Jednak klasie, nie umkneła data jej urodzin. Gdy weszła do pomieszczenia, w którym miała mieć lekcję, było pusto. Po chwili wszyscy wyszli z ukrycia śpiewając "Sto lat". Dziewczyna nie wytrzymała, i wyszła. Po drodze trzasneła drzwiami. Była wściekła, totalnie zła. Ona nie lubiła urodzin obchodzonych w szkole. Co prawda, gdy któś miał urodziny, Tammi uśmiechała się do niego. Weszła do toalety, żeby z papieru coś poskładać. To pomagało jej na stres. Nagle z za drzwi rozległ się odgłos kroków, Rose. Nastolatka się tym nie przejeła, i nadal składała z papieru. 

- Musisz uci-! - Wypowiedziała Rose. Nie dokończyła, bo Tammi rzuciła w nią zębatką z papieru. Na szczęście trafiła w drzwi, i zrobiła w nich małą dziurę.

Słyszała, jak rozlega się huk, a potem krzyki paniki. 

- Kolejna akuma - szepneła pod nosem, po czym parskneła. 

- Muszę się przygotować na wroga - powiedziała, zastanawiając się, kto został opętany przez akumę z powodu jej urodzin. W tedy, przypomniała jej się zła mina Ayli, gdy trzasneła drzwiami.

- Lady wifi, chodź do Tammi. - przygotowała amunicję z papieru.

Jednak jako pierwszy wszedł Czarny Kot. I to do DAMSKIEJ TOALETY. Dziewczyna i tak w niego rzucała. Była zadowolona, bo obcieła mu włosy, i wygłądał o wiele lepiej.

- Ej! - Chłopak oddychał bardzo szybko.

- "To damska" - Odpowiedziała, rękoma wykonując znak cudzysłowia. Po czym znowu rzuciła w niego origami. I zaczeła. Zamkneła oczy.

- Na, na, na, na, na, na.... - Ten wystraszył się bez powodu, bo nie chciał. Ale ona była przerażająca. Kot szybko wylądował za drzwiami. Parę minut po tym, rozległy się kroki Alyi. Gdy ta otworzyła drzwi do toalety, Tammi strzeliła papierem w jej telefon, niszcząc jego ekran. Z telefonu wyleciała akuma, która siadła na jej ramieniu. Nastolatka z przekonaniem wyszła z toalety, zamykając drzwi.

- Koniec zabawy skarbie. - wypowiedziała te słowa z pogardą.

Prawie uderzyło ją yo-yo, ale zrobiła krok do tyłu. Nikt nie chciał jej uderzyć, ale Biedronka chciała złapać akumę. Myślała że Tammi zostanie opętana przez akumę, ale tak się nie stało. Akuma powoli schodziła w stronę dłoni, w której miała origami. Biedronka tym razem złapała akumę. Tammi tylko przewróciła oczami, i wyszła do domu, pogadać z Carmen. I tak dla niej i innych uczniów, szkoła się skończyła przez akumę. Gdy przechodziła obok Czarnego kota, poruszyła ustami. Ten skoczył za Biedronkę.