Sabah kulaklarımı çınlatan alarm sesimle irkildim.Her ne kadar bedenim uyku için yalvarsa da kendimi kalkmaya zorladım.Çıplak ayaklarım soğuk zemine değince biraz üşüsemde sıcacık ev terliklerimi giyince alıştım.Temiz hava almak için pencereme doğru ilerlerken içeri annem girdi."Günaydın canım,kahvaltı hazır.Çabuk ol yoksa okula geç kalacaksın" dedi ve odamdan çıktı. Annem bana bu zamana kadar hep destek çıkmıştı.Ve aramızda çok güçlü bir bağ vardı, ve her sabah odama uğrayıp çabuk olmam gerektiğini söylemeyi ihmal etmezdi.Hafifçe dudaklarımı kıvırdıktan sonra beyaz perdelerimi çekip camı açtım.Karşımda büyüleyici bir manzara belirdi.Etraf beyaza bürünmüştü, belli ki gece oldukça fazla kar yağmıştı.Kış mevsimini çok sevdiğimi bir kez daha anladım. Kar yağınca kendimi çok iyi hissediyordum çünkü beyaz renk bana huzur veriyordu.Aynı zamanda yazarken en keyif aldığım zamanlar kar yağdığı günlerdi. Yaklaşık üç yıldır bir sosyal medya platformunda kendi çapımda hikayeler yazıyordum ve aynı zamanda büyük bir kitlem de vardı. Küçüklüğümden beri yazmayı çok sevdiğim için boş zamanlarımı hep yazarak değerlendirirdim.Dışarının soğukluğu yüzüme vurunca okula hazırlanmam gerektiğini hatırladım ve camı kapattım. Hızlıca üzerime beyaz bir kazak altıma siyah bir eşofman geçirdim ve saçımı yukarıdan at kuyruğu yaptım. Hiç bir zaman okula makyaj yapıp özenerek gidenlerden olmamıştım. Sadece dudaklarım kışın hep çatladığı için dudak koruyucu sürüp odamdan çıktım.Çantamı geceden hazırladığımı hatırlayıp rahatladım. Çünkü okulun başlamasına yalnızca yirmi dakika kalmıştı.Hemen mutfağa gittim ve babamın her zamanki pozisyonunda gazete okuduğunu gördüm. Babama "günaydın baba" dedim babamda "günaydın kızım " diyerek karşılık verdikten sonra gazetesinin sayfasını çevirdi.Babam tanıdığım en sıcakkanlı insandı,aynı zamanda sık sık odama gelip kötü bir espri yapıp gülerek odamdan çıkmayı ihmal etmezdi.Hızlıca annemin yaptığı omleti yedikten sonra anne ve babama "görüşürüz anne , görüşürüz baba" dedim çantamı aldım ve evden çıktım. Asansörde Gamze'ye hızlıca evden çıktığıma dair mesaj attım. Gamze benim iki yıllık arkadaşımdı.Huylarımız, karakterlerimiz birbirimize çok uyuyordu ve Gamze'yi gerçekten kendime çok yakın görüyordum.Apartman kapısını açar açmaz dışarının soğuğuyla bedenim titredi.Kalın bir mont giymeme rağmen dışarısı çok soğuk olduğu için üşümüştüm.Etrafıma baktığımda Gamze'yi görünce şaşırdım, ilk defa erken gelmişti.Hızlı adımlarla yanına gittim ve " Günaydın kokoş hanım"dedim.Aynı zamanda çok bakımlı ve güzel bir kızdı, her sabah makyaj yapmayı hiç ihmal etmezdi.Gamze "Günaydın Buse hanım yine çok güzelsiniz" dedi. Bende "Çok teşekkürler siz de öylesiniz ama şimdi güzellik sırası değil geç kalacağız " dedim ve yürümeye koyulduk. Okulumuz evimize çok yakın olduğu için sabahları Gamze ile yürürdük.Bakalım bugün bizi okulda nasıl maceralar bekliyor?Okulda neredeyse her gün olay olurdu ve mutlaka 1 kişi disipline giderdi. Hatta bazen ben ve Gamze bile.Sonuçta okulda kurallar çiğnenmek için var değil mi? Bazen okul gibi sıkıcı şeylerin eğlenceli olması gerektiğinde Gamze ile hemfikirdik.İkimizde hiç tembel öğrenci olmadık ama bazen tabii bizde kuralları çiğniyorduk. Gamze ile sohbete devam ederken soğuk havada okul yoluna koyulduk.
Merhabalar, burada yeniyim ve ilk hikayemi yazıyorum. Umarım hoşunuza gider. Destek olursanız çok sevinirim.Haftada 2 bölüm yayımlayacağım şimdilik.Bakalım bir sonraki bölümlerde neler olacak?? Görüşmek üzere:)
