{1.Bölüm}

98 17 35
                                        

Yatağımda, yorganımı içinde, defalarca dönüp durduğum şu dakikalarda kendime yapacak daha güzel bir aktivite bulamıyordum. Bütün günümü ve son birkaç yılımı aynı şekilde harcamıştım ama bu durum her geçen gün alışılmış olmayı bir kenara atıp, beni boğmaya başlamıştı. Sıkıntıyla nefesimi dışarıya verdim ve kısa bir süre tavanı inceledim. Biraz oyalanmak adına yatağımın içindeki telefonumu aldım ve kilidini açtım. Her zaman olduğu gibi yine cevapsız çağrı veya mesaj yoktu. Alıştığım bir manzarayı. O harika arkadaşlarım, o güzel gemilere binip gitmişlerdi(!)
Derin bir iç çekip tekrar ekranı kilitledim ve içinde kaybolduğum yorgana iyice sarıldım.
Birazdan balkona çıkıp, "İmdat! Sıkılıyorum!" diye bağıracaksın. Belki o zaman birileri yanıma gelir de iletişime geçebilirdim.
Ufak gece lambasının aydınlattığı odama göz attım. İçeriye gidip televizyon seyretmeyi aklımdan geçirdim ama bundan hemen vaz geçtim. Televizyon izlemek pek bana göre değildi. Onun yerine yeni bir diziye başlıyabilirdim ama izlediğim onca diziden sonra yeni bir tane bulmak zor olacaktı.
Bugün kaçıncı kez olduğunu bilmeden bir kez daha iç çektim. O sırada aklıma gelen fikirle birlikte gözlerim irice açıldı. Hafifçe yutkunurken aklımdaki fikri bir düşündüm.
Tereddüt dolu bir haraket le elimdeki telefonun ekran kilidini açtım. Bir süre ekrana baktıktan sonra rehberime girdim. Yapmakta olduğum şeyde bir anlam arıyordum ama bulamıyordum. İçimden sadece denemek geçiyordu.
Yeni kişiye bastıktan sonra isim kısmına biri yazdım. Numara kısmına gelince durdum. Belkide delirmeye başlamıştım. Gerçekten yalnızlık çektiğimin farkındaydım ama numara sallayıp mesaj atmak biraz fazla saçma değilmiydi? Benim için bile fazla.
Fazla falan değil.
Numara olarak da uğurlu saygımdan, doğum tarihimden ve eski okul numaramdan oluşan bir saçmalığı yazarak kaybetim.
Normal mesaj atmak yerine uygulamadan yazmak istedim. Böylece atacağım numaranın bir sahibi olup olmadığını görebilirdim. Uygulamaya tıkladığımda attığım numaranın bir sahibi olması için yalvarıyorum. Basmadan önce gözlerimi istemsizce, sıkıca kapattım. Kirpiklerimi kırpıştırarak hafifçe gözlerimi aralarken beklentiye dolmuştum.
Gözlerim açılmış, iki kişilik "Kişiler" listem karşımdayken suratım donakalmıştı. Annem ve babam dışında uygulamada kimse gözükmüyordu. Kursağımda kalan hevesim, yutkunmamla birlikte boğazımdan aşağıya, derinlere doğru süzüldü.

Sonradan Görme AşkStories to obsess over. Discover now