Chapter 1
The world really is spinning fast. Kauuwi lang namin dito sa Pinas last week after a two-month vacation with my mom sa Paris. Well , I enjoy it but not completely. I know it was already two years ago pero sa sakit na nararamdaman ko hanggang ngayon, tila ba ilang segundo lang to nangyari. The bents marked in my heart still stings and will always sting forever. I will never forget that very day. The day when my heart was drifting apart like cotinents as my tears was flowing down my cheeks like fountain. The day when my mouth uttered that I will never fall in love again and would never befriend men. They 're all the same like the constant gravity that pulls us downward. Yes. I think you got it. Im a man hater! FOREVER!!
" Maam nandito na po tayo sa school niyo" , sabi ng driver ko habang ako ay nakatulala pa sa loob ng kotse.
" Maam ? ok lang po ba kayo? bubuksan ko na po ang pinto." sabi ulit ng driver ko. Talagang wala na ako sa sarili ko palagi.
" u-uh, yes manong." sagot ko sa driver ko well i hate men except sa driver ko at mga tito ko. Mabait yan . He is our very loyal 40-year-old driver and almost 15 years na siyang nagtatrabaho sa amin. Kaya parang pamilya ko na din yan. And talking to my father? Well, he left us just for an ugly witch of his. And isa din yan sa mga reasons why I hate men. SEE? They are the same.
Pagbukas ng pinto ng sasakyan dumungo ako tsaka inuna palabas ang right foot ko and the rest parts followed. Just imagine a sexy actress na lumalabas sa kotse habang nagsisigawan ang kanyang mga fans sa labas. Pag angat ko kitang kita ko ang mga tao sa school, ang rami. Pasukan na kasi at tulala na naman ang lahat na nakatitig sa akin. Well, wag na kayong magtaka. Im used to it. Well , they always give me a stare na parang ngayon lang sila nakakita ng angel na lumabas mula sa kotse. Am I really that gorgeous for a 4th-year highschool girl?
"Uy nandito na si Yuri. Ganda talaga nya !"
" Sinabi mo pa ,kahit snob siya sa boys mabait yan sa ating mga girls ,eh."
" Hahaha. Uu nga nakapagtataka."
" Di, siguro naiinip lang talaga siya sa mga boys na panay ang pagpapansin sa kanya "
"Hi Yuri! " sabay bati ng mga nagkukumpulang girls.
" uh ..Hi! " bati ko din sa kanila and while giving them a friendly and angelic smile as I pass by them.
Well narinig ko din yung sinabi nila kanina noh. Kung magkapagbulangan parang di ko naririnig eh. Damn epic. Right? I dont know but im so much intimidated whenever i hear people praising me such boring words. Always nalang kasi Pretty , cute, sexy, talented , pero syempre snob na mabait din daw. Pwedeng pangit na naman? Sobrang sawa na kasi eh. Sa buong buhay ko pa kasi hindi ko pa natatangap yan eh. I wonder who would have guts to say that right on my face! Well , Im an angel when I talk to my fella girls but sa boys? hmp! Makikita niyo ang demonyong side ko. I always hate boys kahit pa magpakitang gilas sila sa'kin. Useless yan. Kaya din siguro wala akong enemy na girls kasi i dont flirt back with their crushes. It always end up rejecting them and those girls witnessing would just rather laugh at them. Well ,wala kasi akong crush. Im not abnormal but just telling the truth. Simple as that. Sadyang naging stone lang talaga ang puso ko.
" Hi!"
Narinig ko ding sabi sa mga nagkukumpulang boys na nakatingin sakin with matching freaky smiles pa. Di ko sila inimikan. I just gave them an ignore and mataray look. Well I hate this part. Naiirita ako sa tuwing bumabati ang mga boys sakin. Parati ko naman silang iniisnob ah ba't di parin nila tinitigilan ang pagha-"hi" sa'kin?
Ni isang "hi" nga from me never nilang natanggap eh. I dont waste my precious "hi" with such freaking flirty boys. Im not a flirt anyway . So boys? Sorry nalang kayo! Giving up is always the best decision.
