*KORUYUCU*

Tehlikenin peşine doğru(taehyung ile hayal et)

"Belkide hayat bitti dediğimiz yerde başlar"

.....

5 ay geçmişi ailsininin ölümünün üzerinden halen unutamıyordu o anı kardeşinin kopmuş kolunu babasının ve annesinin parçalanmış boğazını

derin bir nefes aldı....

Ayı çakal yada kurt saldırısı diye geçmişti ölüm raporuna ama emindiki gerçekler öyle değildi ve bu işin peşini bırakmıycaktı görmüştü çünkü...onu ailesini parçalayıp ona birşey yapmadan gidişini...

psikoloklara gimişti başatan sona kadar anlatmıştı ama onun aklını kaybettiğinı bunun ancak filmelerde olacağıni söylüyorlardi ama öyle degildi işte

Halen 5 ay geçmesine rağmen üstünden o kahve kızıl ton arasındaki tüylerini hatırlıyordu diğer kurtların yanından gelip kız bayılacak noktadayken gelip onu koklaması ve daha sonra gidişini hiç unutmamıştı

belkide psikoloklar haklı delirmişmiydim.....yoksa bilinç altım bana meydanmı okuyodu

Artık fazla ağlamıyordu çünkü bir insan söyleyeceği seyi ne kadar söyler o kadar içinden atarsa yükü kalkıyordu ve artık bahsederken ağalamasını durdurabiliyodu

sadece ihtiyaçalrımı karşılamak için gidiyordum merkeze bugünde yenilecek birşeh kalmadığı ve özel ihtiyaçlarım için merkeze gidecektim mağlum burası her mevsim kış olduğundan arabayla gittiğim halde kalın giyiniyodum

merkezde tüm ihtiyackarımı karşıladım ve tekrar dağ evime doğru yol aldım eve gelince kendime öğrenci tarzında akşam yemeği yaptım o sırada telefonum çaldı

-hana: alo..suga

-suga: nasılsın görüşmeyeli

-hana: iyi olmaya çalışıyorum

-suga: fikrin değiştimi?

-hana: suga..bak duygularına karşılık veremem anlıyomusun seni yakın-arkadaştan daha fazla olarak görmem

-suga: neden başka biri mi? Var.

-hana: hayir zaten senden başka kimseyle konuşmıyorumki

-suga: bir şans versen yanımda seni dünyanın en mutlu kadını yaparım

-hana: bak kalbini kırmak istemiyorum o yüzden kapıyorum biz arkaďaştan fazlası olamayız suga görüşrüz.

*Görüşme sonlandı**

Yediğim yemek tabaklarıni yikadiktan sonra çöplerin haftada bir toplandığı yere atmam gerekiyodu çöpler iyice birikmişti gece 11'i geçerken evden çıktım arabayı alamadan çöpün toplandıği yere doğru yol aldım

Yeredeki aşırı buzdan dolayi ayağım kayınca ormanain sağ tarafına doğru kaymaya başaldim o kadar hızlı kayıyordum ki zar zor durabildim zor bela ayağa kalktığımda bana bakan karanlıkta bile parlayan 4 çift gözle karşılaştım

karşımda duruyordu şuan 2 kurt birinin ağzından akan sıvı diğerinin ulumasıyla geri bir adıma attım daha fazla gidemedim kitlenmiştim olduğum yere biri yaklaştı ve beni koklamaya başladı ve üstüne dogru bir hamle haptı

Çığlığım ormanı inletirken montumun şapkasından başka bir kurt tarafından çekildim daha yeni fark etmiş olacağimki korkudan insanın iki katıydı önüme gecen kurt diğer iki kurtla birbirine hırlarken birbirlerinin üstüne atladı

bende fırsattan istifade biraz uzağa geçtim ve onları izlemeye başladım beni kurtaran kurt o iki kurtuda parçalamıştı bir nevi kurtarıcım olmuştu ama kurtlara olan nefretim halen devam ediyordu ama birkaç kurt yüzünden diğerlerininde onlar gibi görmemiliydim aynı demin beni kurtaran kurt gibi

İşini bitiren kurt bana doğru sol tarafa doğru gitmeye başaldi giderken bana son kez baktı hırlıtılı ses çıkartıp hızla ormanın sol tarafına koşmaya başladı peşinden baka kaldım kimdi buldu aniden çıka gelip hayatını kurtarıp gizemli bir şekilde tekrar geri giden kurt kesin ailsinin ölmüyle ilgiliydi.

bu işin peşini bırakmıycaktım ve şimdide olduğu gibi yine tehlikenin peşine takıldım ve bende hayatımı kurtaran kurdun peşinden koşmaya başaldım pati izlerinden nereye gittiğini bulamk zor olmiycakti.