1.bölüm

19 0 0
                                        

             GELDIK GİDİYORUZ                     Geldik gidiyoruz yalancı dünya
Sanmaki bu dünya senindir beyim
Yaratmış YARADAN hem seni hem beni
İğneden ipliğe onundur beyim

Ol deyince herşey yoktan varolur
Olma derse ne cin ne insan kalır
İlâhi adalet yerini bulur
Şimdilik sen konuş günündür beyim

Emri vaki olup gün geldiğinde
Mahşer-i divanda tek kaldığında
Evlad-ı iyalin sen öldüğünde
Senin ile gelmez yemindir beyim

Deveden büyüktür fillerin boyu
Elbet kuruyacak ebu cehil soyu
Sana bir sözüm var ey beyler beyi
Sanmaki her sözün kanundur beyim

İçimiz dışımız hep haram olmuş 
Defter-i amelin günahla dolmuş
Hükümdar Kanuni o bile ölmüş
Divanda hesaplar çetindir beyim

Durum bu dahada söze gerek yok
Anlatsak tükenmez söylenecek çok
Adalet denilen ucu sivri ok
Açar bir yara ki derindir beyim

Anlayan anladı Aşkar 'ın sözü
Kapattım sayfayı kaldırdım sazı
Geçti gitti ömrün baharı güzü
Ve sonunda gelen ÖLÜMDÜR beyim   

                   ÇAKAL

Bizi bilen bilir korkmayız kuldan
Yaksa bile kendi cürmünce yakar
İster dağdan gelsin isterse yoldan
Aslı belli onun çakaldıŕ çakal

Pervane gibidir bir yönü yoktur
Hakka yarar doğru bir yolu yoktur
Kökü haramzade bir sonu yoktur
Aslı belli onun çakaldır  çakal

Kul hakkın alırken titremez eli
Yalan söyleriken dolanmaz dili
Böylesine denmez Allah'ın kulu
Aslı belli onun çakaldır çakal

Sözün aslı buna çakalda denmez
Her iki cihanda yüzüde gülmez
Toplumun içinde haddini bilmez
Aslı belli onun çakaldıŕ çakal

Tuhaf olan böyle insana rabet
Düştüğü çamurdan hiç almaz ibret
Aşkar onda değil Hak'tadır himmet
Aslı belli onun çakaldır çakal

            SUSKUNUM 
Birgün öylesine konuşacağım
Üstüne söz diyen dil utanacak
Ne varsa içimde anlatacağım
Doğruyu gizleyen kul utanacak

Söylediğim her bir söz duyulanda
Kulaktan kulağa her yayınlanda
Baharla bahçeler bağlar ayılanda
Bekleyip açmayan gül utanacak

Haktan başka nara yanmayacağım
Yalana dolana kanmayacağım
Ölsemde yolumdan dönmeyeceğim
Döndürmeye kalkan el utanacak

Sermayesi nefret olan susacak
İnçindeki kanı kini kusacak
Yıkmaya uğraşan rüzgarlar  kesecek
Acı acı esen yel utanacak

Velhasılı kelam budur sözün özü
Gözyaşları yıkar aşkla bakan gözü
Aşkar ım bilmeyen öğrensin bizi
Tadımız öyle ki bal utanacak

                        ŞÜKÜR                                 
Allah beni sana muhtaç etmesin
Kendi kapısından gelene şükür
Benim malım mülküm fazla artmasın
Şu an elimdekin verene şükür

Mevlam layık görmüş ne vermiş ise
Baş tacı Allah 'dan ne gelmiş ise
Kendi verdiğinden geri almış ise
Bugün elimizde kalana şükür

Hak dan başkasına tapmak olur mu
Gönül Onda derman kuldan gelir mi
İnsan olan başka ilah bilir mi
Bizi kulu sayıp bilene şükür

İçme zalim suyun sonra kanarsın
Narı cehennemde sende yanarsın
Yalvaracak Hak dır ne dolanırsın
Döndürüp kapısın açana şükür

Böylemi olunur Ol ilaha kul
Sevgisi olmasa nefsimize zul
Aşkar hiç aranma hak yolunu bul
Bizi kucaklayan rabbime şükür

                     EŞŞEKLİK

KarbeyazWhere stories live. Discover now