Sevgim bi anda bitmiş , ailem bi anda dağılmış ,
arkadaşlarımın çoğu bozulmuştu.o kadar kötü
hissediyordumki , "ne yaptımda bunlar başıma geldi
"ben bunları hak etmedimki diyip duruyordum .
Gözlerim görüyor kulaklarım duyuyor ama kalbim bir
türlü anlamıyordu bazı şeyler.sonra sonra anladim ;
hayatın öğretmek istediğini öğrenmek içindenki
mucizeleri görmek için gözlerle görüp, kulaklarla
duymak yetmiyormuş.
Hayatta hep üzüldüğüm kadar üzüldüm ama
üzüldüğüm kadarda kimseyi üzmedim.
Öfkemin dilime taşıdığı hiç bir cümleyi gidip
söylemedim beni kandiranlara.
💎 mutlu olmak istiyosan , herkesi kendin gibi sanma. Ve yaşadıklarının kolay olmadığıni bil.
Kimseyede güvenilmiyceğini unutma.
YOU ARE READING
OLANLAR OLDU
ChickLitNeden yalnızlıktan şikayetçidir ki insan. Ne yani, Mutlu olması için bir sevgiliye mi muhtaçtır her zaman?
