24.03.20
Hayatım boyunca koşuşturmadan, karmaşadan hoşlanmayan ve ayak uyduramayan biri oldum.Ne gariptir ki çevremdekiler beni buna zorluyordu.
Aceleyle gözüme çarpan eşyalarımı çantama attım. Vestiyerden paltomu alırken mutfakta yanan sigaramı söndürüp söndürmediğim aklıma takılınca koşarak mutfağa gittim. Söndürmediğim sigaram kendiliğinden bitip tablanın içine düşmüştü bile. Son kez göz gezdirip küçük mutfağımın kapısını kapattım. Botlarımı giyip kapıyı aralayacakken telefonum çalmaya başladı. Şimdi açıp yarım saat daha kaybetmek istemediğimden meşgule atıp kapı koluna uzandım. Kapı kolunu indirmemle kapıya uygulanan baskıyla geriye savrulmam bir oldu. Elimdeki çantamla telefonum da ben gibi bir yerlere savrulurken elim kafamın arkasına gitti. Düşmenin etkisiyle çok sert vurmuştum. Sanki bilincimi yitirmiştim. Kafamı kaldırıp bakmak istiyordum ama güç bulamıyordum. Bir kaç saniye daha bekleyip kafamı kaldırıp o yöne baktım. Ve O'nu gördüm. Bir daha da gözüm başka birini görmez oldu zaten..
