VAMPİR KÖŞKÜ

Herşey normal

Meraba ben Ceylin 16 yaşındayım
Biz 3 kardeşiz küçük erkek kardeşim Güney ve küçük kız kardeşim Ayça. Şafak adına bir kasabada yaşıyoruz.Babamı bir sene önce kaybettik yada biz öyle  sanıyorduk.Ama esrarengiz bir biçimde.Kaybettiğimiz gün hepimiz sesiz sedasız kahverengi küçük şirin kulübemizde çatırdayan ateşin ışığında şöminenin dibinde orutup birbirimize eski zamanlardan bahsediyorduk.Sonra annem akşam yemiğini hazırladı yemekten sonra hepimiz yatmaya hazırlanıyorduk ki Ayça birden ateşlenmeye başladı.Annem ateşini düşürmek için onu banyo yaptırdı fakat ateşi dinmedi.Babam Ayça'yı şehirdeki hastaneye götürme fikrini verdi ve sanırım çaremiz yoktu.Babam Ayça'yı da alıp dışarı çıktı dışarıda lapa lapa kar yağıyordu.Babam güçde olsa yola çıkabildi şimdi sadece onları bekleyecektik.Çok uzun süre bekledik ama ne gelen oldu ne giden annem Güney'yi uyuttu. Ve sadece annem ile ben kaldım onları beklerken uyuyakalmışız. Ve sabah olmuş!Ama hala yoklar.Annem çok telaşlandı hatta onları bulmak için peşlerinden bile gitmeyi düşündü ama Güney vardı gidemezdi Güney annemsiz duramazdı. Bu yüzden ben gitmeye karar verdim.Üzerimi sıkı bir şekilde giyindikten sonra yola koyuldum hastane yoluna vardığımda 1 m kadar ilerleyince kapısı açık bir kulube göründü ve oraya doğru gittim.Kapının ağzında  yüzüstü yatan küçük bir kız çocuğu vardı.Önce korktum fakat nefes alıp veriyordu yavaşça onu çevirdim ve..Ayça.Yüzü yara bere içindeydi ne yapacağımı bilmiyordum Ayça diye bağırdım aç gözlerini Ayça lütfen diye yalvarıyordum. O sırada aklıma babam geldi nerede bu adam küçücük çocuğu bu halde bırakıp gitmiş.Lanet olsun Ayça uyan hadi diye haykırıyordum. Önce tatlı bir inleme ve gözlerini açtı abla diye birden boynuma atladı bunu beklemiyordum ve bende ona sarıldım ve ağlamaya başladım bana minik elleriyle ağlama diyordu.Ona hemen sinirli bir şekilde babamın nerede olduğunu sordum cevap vermedi hadi Ayça söyelsene babam nerde!Ağlayarak bilmediğini söyledi onu kucağıma alıp eve götürdüm.Onu evde sorguya çekecektim eve geldiğimde annem Güney'e kitap okuyordu.Ben içeri girdiğimde derin bir sessizlik oldu annem bana doğru heyecan ve korku ile geldi Ayça'nınn suratına baktı ve ne olduğunu babamın nerede olduğunu sordu bende gördüğüm kadarıyla herşeyi anlattım.Annem şoka girdi ilk 2 hafta şok içerisindeydi hiç konuşmuyordu.Sonra şoku atlattı annemle çok ağladık ben ben Ayça'yı konuşturmak için çok çabaladım ama her seferinde hatırlamadığını veya bilmediğini söylüyordu nasıl olmuştu babam neredeydi?Aklım almıyordu o günden bu güne bunu düşünüyorum..

Şimdi...