S'onsuzum

1. Bölüm (Kaba Çocuk)

Ben masal 17 yaşındayım. Babamın işi yüzünden İstanbul'a geldik ve bugün okulumun ilk günü nasıl heyecanlıyım anlatamam. Babam sabah beni kaldırdıktan sonra  aşağı indim annem kahvaltıyı hazırlamıştı. Ben kahvaltımı yaparken annem konuşmaya başladı:
- Günaydın güzel kızım.
- Günaydın annecim.
- Bugün okulunun ilk günü heyecanlı mısın?
- Hemde nasıl anne ama içimde bir korku var. Sanki kötü geçecek gibi hissediyorum.
- Korkulacak ne var kuzucum. Bence sende sınıfını çok seveceksin.
Kahvaltımı yaptıktan sonra babam geldi.
- Hadi kızım yemeğini yediysen  çıkalım.
-Tamam dedim ve annemi iki yanağından öpüp çantamı alıp çıktım dışarı.
Arabaya bindik. Hiç konuşmadan gittik okula. Ellerim heyecandan buz kesiyordu. Ben arabadan indim babam arabayı park ettikten sonra yanıma geldi. Beraber okulun kapısına yürümeye başladık . Kapıda Yeliz abla karşıladı bizi. Yeliz abla okulun müdürü aynı zamanda annemin yakın arkadaşı.
- Hoşgeldiniz.
- Hoşbulduk Yeliz ablaa.
Babamla vedalaştıktan sonra Yeliz abla beni sınıfıma götürdü. (Yeliz abla aynı zamanda sınıf öğretmenimiz oluyor.) Sınıftan içeri girdik.
- Günaydın çocuklar. Sınıfın yeni üyesi Masal artık sizlerle beraber olacak. Masalcım boş bulduğun bir yere oturabilirsin.
Bir kızın yanı boştu tam oraya oturacakken kız çantasını koyup:
- Burası dolu dedi. Sinir bir şekilde.
Yeliz abla:
- Bak  ön taraf boş oraya oturabilirsin dedi .
Yanımda kulaklarında kulaklık takılı bir çocuk vardı. Ben oturunca kafasını kaldırıp bana baktı . Kulaklığını çıkardı;
- Başka yere otursan mı ?
- Boş yer olsa otururdum zaten sana meraklı değilim.
Ne kaba insanlar var bu sınıfta bu dönemin çok kötü geçeceği belliydi.