13.10.2019
Wracam właśnie do domu autobusem myśląc właśnie o NIM. Najdziwniejsze w tym wszystkim jest to że jeszcze niecałe 3 miesiące temu nienawidziłam i miałam go serdecznie dość, a dzisiaj nadal nie wierze że akurat to na niego trafiło. Myślałam o tych gestych brązowych włosach, zielonych oczach, 185 wzrosty, i ten uroczy uśmiech.
Stop
Musze zająć sie czymś innym-powiedziałam sama do siebie, w tym samym czasie wchodząc na instagrama i scroolując moją ,,tablice".
Podróż zleciała mi dość szybko. Po przejściu przez furtke zdziwił mnie fakt że drzwi były zamknięte, ponieważ zawsze o tej porze ktoś był w domu. Sięgając po klucze z mojej torebki usłyszałam radosne szczekanie psa z wnętrza domu. Uśmiechmełam sie sama do siebie na myśl o tym małym spanielu i szybko otworzyłam drzwi. Rozebrałam sie i włączałam muzyke na fulla. Gdy nagle mój organizm stwierdził że da mi znać o tym że jest głody. Słuchając losowej playlisty na spotyfi robiłam na szybko płatki. Jedząc moje myśli znów wróciły do niego i do mojej zazrości wywołanej innymi dziewczynami kręcącymi sie wokół niego. Szczerze to już miałam wrażenie że ON należy do mnie lecz nie stety tak nie było. Weszłam do mojego pokoju w celu podłaczenie telefonu.
-szit jak tu brudno-
po raz kolejny odezwałam sie sama do siebie i zaczełam sprzątać pokój. Gdy skończyłam podeszłam do lustra i zobaczyłam średniej grubości blondynke z niebieskimi oczami, 170 wzrostu i z milion kompleksów co u mnie było normą. Z moich przemyśleń wyrwał mnie dźwięk dzwoniącego telefonu
-halo?
-no cześć, nie będzie nas dzisiaj nanoc mam nadzieje że poradzisz sobie sama
-no raczej tak
Odpowiedzi już nie usłyszałam.
Nie przejmując sie rozmową zerknełam na mój zegarek. Strasznie sie zdziwiłam gdy zobaczyłam że jest już 22:37.
Stwierdzając że nic więcej sie już niewydaży przebrałam sie w getry i bluze i poszłam spać.
------------------------------------------------------------------------
Kontynuować? Jeżeli pojawią sie następne rozdziały to już na wstępie mówie że będą o wiele dłuższe
