HAYATIN ACI GERÇEKLERİ

ℍ𝔸𝕐𝔸𝕋𝕀 𝔻𝕆Ğℝ𝕌 𝕐𝔸Ş𝔸𝕄𝔸𝕐𝕀 ÖĞℝ𝔼ℕ𝕄𝔼𝕂

      İmsanı acı güçlü yapar; ne kadar hoş bir cümle "ACI GÜÇLÜ YAPAR"
     Sizce acı insanı gerçekten güçlü yapar mı?
     Biz acı çekerek hayatı doğru yaşamayı öğrenmedik mi?
     Bu zamandaki gençlere acım, derdim var denildiğinde otomatikmen aşk acısı anlaşılıyor.
     Gençler! Acı, dert sadece "AŞK" değil.
     Herkesin ayrı bir derdi ayrı bir acısı var. Bu her seferinde aşk acısı olmuyor.
    Kimileri arkadaşları tarafından ihanete uğrar...
    Kimileri ailesiyle sorun yaşar...
    Kimileri sevdikleri tarafından terk edilir...
    Bunlar acı değil mi? Dert değil mi?
    Bu acıları yaşayarak hayat dersi alıyoruz, hayatımızı doğru yaşamayı, ayaklarımızın üzerinde kendimiz durmayı öğreniyoruz.
    Ben hayatı sırat köprüsüne benzetiyorum; nasıl ki orda huzura erecek olan kişiler hiç sırıtmadan o köprğden tek nefesle geçiyorlar. İşte hayat da böyle, uzun, ince bir çizgi. Onu geçebilmek için hayatımızı doğru yaşamayı öğrenmemiz gerek. Hayatımızda bir yanlış yaptığımızda sırıtıyoruz, o dertten, sıkıntıdan kurtulmaya çalışıyoruz çoğu sefer kurtulamıyoruz öyle değil mi? Ayağımız kayıp düşüyoruz. Sırat köprüsünde de insanın hatalarına, işlemiş oldukları günahlarına bakılarak o köprüden geçemeyip kendi kendilerini ateşe atıveriyorlar....Hayatın zorlukları var diye pes edecek değiliz! Düşünün bu zamana kadar tek başınıza ayağa kalkmadınız mı? Arkadaşlarınız sadece iyi günlerinizde yanınızda olup kötü günlerinizde sizi terk etmedi mi? Sizi kötü günlerinizde terk etmeyen birileri varsa size ne mutlu. Her zaman tutunacak dalınız olduğunu biliyorsunuz....