Cömert gökyüzünden bir ahmak ıslatan yağışı,
Cimri sokak lambalarının aydınlatmayan loş ışığı,
Hatıraları silip götüren acımasız kaldırım kanalları
Ve insanoğlunun sevgi sığdıramadığı acınası zamanları
En kötü devire denk gelmemin talihsizliği var üzerimde.
Bence asıl mevcut hayat, evrenin insan olmayan gezegeninde
Hele olmasaydı yüreklerde bir cehennem kaygısı,
Olmasaydı her suçlunun inandığı yüce bir tanrısı.
O zaman daha mı fazla kanardı bu merhametin sargısı?
Gidecek miydi canlıların, canlılara kırıntı kalmış saygısı?
"Daha kötüsü ne olabilir?" denilen herşeyin kötüsü bugün oldu.
"Daha neler yaşayacağız neler" dediğimiz şeyler yarın olmadan soldu.
Bana gece-gündüz hep kara. Nedir bahsedilen bu gün yüzü?
Bayram-seyran demeden, benim içim hep bir kerbelâ hüznü!
Ne bitmek bilmez bir ömür bahşedilmiş bu Ömer'e
Mükafat mı, ceza mı hak görüldü hak ettiğim kadere?
Gökyüzü yerden, yeryüzü gökten sıkıştırıyor ruhumu
Her damla gözyaşımla kaybediyorum yaşama umudumu.
Kalbim sıkışıyor ve kulağımda hep bir arabesk tınısı.
Madem deprem olmuyor neden bu yeryüzünün sarsıntısı?
Güya ağustos iliklerime kadar üşüyorum.
İçim bu kadar yanarken bunun nasıl olduğunu düşünüyorum.
Oksijenle yayılan gereksiz sorular; "Yaşam var mı uzayda?"
Bilmiyorlarmış gibi, sanki dünyada var da!
