Çok bir şey istemedim, yemin ederim. Yalnızca şu kalbimdeki alevi alın. Beynimi durdurun; odunumu, kömürümü bıraksın artık. Ciğerlerime bakın, duman altında kaldı. Midemde uçuşan kelebekler, yerini küllere bıraktı. Bana yardım etmeyin! Beni sevin! Bana acımayın, beni sevin! Bana yalan söylemeyin, beni sevin! Bana masal anlatmayın, beni sevin! Ne bekliyorsunuz beni sevmek için? Ne istiyorsunuz beni sevmek için? Ölmek isteyen insan bile boğulurken çırpınırmış, ben yaşamayı seviyorken batıyorum peki beni ne zaman göreceksiniz? Okudum, kazıdım aklıma. Çok seversen gider. Bu yüzden kısıtlıyorum her hareketimi. Bu yüzden kesiyorum sevgimden. Ben, ben oluyorum onun yanında. Düşüncelerimi dile dökemeyince bir derdim olduğunu anlatamıyorum sessizliğimle. Sen değiştin, diyor. Defalarca tekrarlıyor. Ben içinde seni taşıdığım bir kalbe nasıl değiş derim. Sessizliğim çığlık atıyor. Gözyaşlarım yanaklarımı kesiyor.
Yazılarımı okuyabilen, sen, beni sever misin?
