O Kristal Gece'de gökyüzü ve yeryüzü cehenneme dönüştü. Savaşın hayatını yerle bir ettiği kurbanlardan yalnızca biriydi. Tanık olduğu tek şey ölüm ve vahşetken, kurtarıldı ve ona yeni bir kimlik verildi: Sarah... Sarah Meyer. Ve onu korkutan, tehlik...
Oups ! Cette image n'est pas conforme à nos directives de contenu. Afin de continuer la publication, veuillez la retirer ou mettre en ligne une autre image.
Herkese merhaba. Umarım iyisinizdir. Ben çok iyim. Çünkü uzun zamandır bu kitabımı yazabilmek için kitaplar okuyup araştırmalar yapıyordum. Yazacağım şeylerin sizde etki bırakabilmesi için yaptım bunu. Açıkçası, bitirdiğinizde hayatınız boyunca unutamayacağınız bir kitap olması için çabalayacağım.
Ciddi manada emek verdim. Emeklerimi yazıya dökmenin vakti geldi bence. FAKAT LÜTFEN EDEBİYAT ŞAHESERİ OLMADIĞINI BİLEREK OKUYUN. ONUN DIŞINDA ELEŞTİRİYE AÇIĞIM.
Bu süreçte sizden ricam, desteğinizi benden esirgemeyin. Benim en büyük ilham kaynağım sizsiniz. Yazdığınız tek cümle beni yazmaya itiyor. Varlığınızı hissetmek paha biçilemez bir duygu.
Şimdiden teşekkür ediyorum.
Bu arada kitap ve karakterlerin bir kısmı kurgu olsa da savaş ile ilgili çoğu bilgi kuruluşlar, yöneticiler gerçektir.
Başlama tarihinizi de pıt pıt yazın lütfen.
Ben de yazayım. 27 Kasım Çarşamba, 2019 21:50
Sevildiğinizi zaten biliyorsunuz.
Onun yüzü dinlediğim en güzel müzik gibiydi.
O bakmaktan öteydi. Sesti, dokunuştu, en mistik kokuydu. O benim tüm algılarımı esir alan bir albaydı.
Savaşta birinci kural; hayatta kalmaktı. Yani yaşamak için ondan uzak durmam gerekiyordu. Fakat yapamıyordum. Aramızda kaderin hammaddesini verdiği bir mıknatıs vardı. Zıt kutupları birleştiriyordu.
Ben yaşam, o ölümdü ve hızla birleşiyorduk. Bu ölümcül bir harmoniydi.
Tüm dünyayı karşısına almak deyimi bizden doğmuştu.
Biz dünyanın ayırmaya mahkum ettiği suçsuzlardık.
Ama biliyordum ki onsuz yaşadığım dünya ancak cehennem olabilirdi.
🍃
Ben Nazi hükümetinin ve SS ordusunun askeri Albay Julian Müller.
On kuşak asker olan bir soydan geldim ve doğarken asker olacağım belirlenmişti.
Ordu beni eğitti. Bir savaş başlattı ve insanları öldürmem gerektiğini söyledi. Yahudilerin ve kusurlu insanların dünyada yalnızca bir pislik olduğunu empoze ettiler. Bizi buna inandırmak için yıllarca çabaladılar. Ve başardılar. Bunu başardıklarında 26 yaşındaydım ve ordunun en genç albaylarından biriydim. Aynı zamanda kalpsiz ve zalim bir adama dönüştüm.
Bu, kesinlikle istediğim bir şey değildi. Ama çok geçti.
Sonuçta Yahudiler kötüydü. Bu fikri beynime mühürlemişlerdi. Sonsuza kadar bu nefretle yaşayacağımı düşünüyordum.
Onu görene kadar ve kalbimin hâlâ var olduğunu hatırlayana kadar... Benim tüm tabularımı yıktı. Bana kendimi ve doğru sandığım yanlışlarımı gösterdi. İnsanlığımı hatırlattı.
Fakat bir savaşta insanlığınızı hatırlayamazdınız. Bu hep sonuncu planda kalmalıydı.
O kız benim felaketim olacaktı.
Bilmiyordum.
Onu gördüğümde ölümüm olacağını bilmiyordum.
"Savaş başladı. Göreviniz öldürmek."
İnsanın insana yapabileceği en korkunç şey.
🥀
Acemiliğimin kitabına hoş geldiniz. Kusurlarım mutlaka vardır, affedin. 🌺
