Camp Of The Heroine

Synopsis :

The surrounding is dark. Hmmm, it feels so odd.

I remembered sleeping on my room with a very low air temperature, what is it now that it is so hot? Nananaginip na naman ba ako?

"Miss?! Miss! Sh*t, gumising ka miss!" Sigaw ng isang baritonong boses.

?__?

Minumulto na naman ba ako ni Apo? Yung matandang yun hindi parin ba nakakaakyat sa langit? Yan kase, lasinggero kaya ngayon hindi pinagbuksan ni Lord ng gate. Sabagay kung ako din naman di ko papapasukin ang kagaya ni Apo doon. Mamaya niyan maimpluwesyahan pa ang mga anghel at maging manginginom.

"Miss?! Tang*na! Gabriel akina na nga yung kutchilyo diyaan!"

WHAT?!!

Papatayin na ako ni Apo? Di ata naintindihan na joke lang yun.

Wahhh! I don't wanna die pa!!

"Zero wag mo namang—"

"NOOOOO!!!" sigaw ko at walang pakundangang bumangon. Saka ko lang nagawang buksan ang mga mata ko ng tila bumangga ako sa kung ano.

Pag-angat ko ng tingin ay tila nasilaw ako kaya marahan kong pinikit ang mga mata kong muli.

I step backward to adjust my distance from that object. And when I open my eyes—

"Sa wakas gising ka na." Malumanay na wika nito.

"Sino kayo?!" I exclaimed. Then I roam my eyes around only to find out that this isn't my room! The f! Am I kidnapped?!

I am surrounded by six handsome men. Are they my kidnappers?! What the f!

"You got the guts ah! Kanina pa ako naiinis sayo dahil ayaw mong magising tapos ngayon naman ay aartehan mo kami ng ganyan?!" Sikmat ng lalake sa harapan ko.

Napakalakas ng boses nito at may bahid ng inis. Teka, sinisigawan niya ba ako?!

"Who are you and why are you here in our headquarters?! Sabihin mo, espiya kaba mula sa kabilang kampo?!" Sikmat nito uli saakin.

Napakurap-kurap ako. A-anong kampo? Don't tell me na — pinagbibintangan nila akong terorista?!

"Ano?!" I said in disbelief.

Naningkit ang mata nito saakin. Lumapit ito upang kwelyuhan ako.

"Don't make us fool!" Sigaw niya sa mismong mukha ko.

"Zero, pare babae 'yan." Saad ng isang lalake na may berdeng buhok na siyang umagaw saakin sa lalake kanina.

Pumwesto ito sa pagitan namin nung lalake. Kung tama ang pagkakarinig ko ay Zero ang pangalan. Lalong sumama ang mukha nito.

"Don't get on my way Gabriel!"

"Don't be rude. She's a girl, hindi tama ang ginagawa mo sakanya." Mahinahon ang boses nito.

"What?! You are—"

"Zero that's enough." Napalingon ako sa nagsalita. 

A handsome tall man with a silver white hair in messed step forward. I gape at his sight.

0o0

Such a greek god! Kamukhang-kamukha niya si Arthur sa bagong on-going story ko.

His physical feature. The intimidating aura when he spoke and the irresistible charm he had even though he looks so cold.

"Gabriel is right. She's still a girl, no one in our camp must hurt a girl or else... you will be terminated." His cold yet soothing voice cross my ears.