မခြဲဘူးဆို.......
💔💔💔💔
ေဆာင္းတြင္းရဲ႕မနက္ခင္းက ကိုယ့္အတြက္ ပံုမွန္ထက္ပိုေအးစက္ေနတယ္...အရင္လို ေႏြးေထြးမႈေပးမယ့္မင္းမ႐ွိေတာ့လို႔နဲ႔တူတယ္..
ေတြးရင္းမ်က္ရည္က်ရျပန္တယ္ မနက္တိုင္း မင္းအေၾကာင္းေတြးရင္းငိုရတာ ကိုယ့္အလုပ္လိုျဖစ္ေနၿပီ..
ေလးပင္ေနတဲ့ေျခလွမ္းေတြကို သက္ျပင္းတစ္ခ်ိဳ႕နဲ႔အတူ ေရခ်ိဳးခန္းထဲဝင္ၿပီး အရင္ေန႔ေတြကလိုဘဲ ျပင္ဆင္ေနမိတယ္ ဒါေပမဲ့ မင္းမပါဘူးေပါ့
အရာရာက အရင္တိုင္းေပမယ့္ ကိုယ့္ကေတာ့ လိုေနတာ ႐ွိေနတယ္... ေနရာတိုင္းက မင္းရဲ႕ အေငြ႔အသက္ေတြနဲ႔ျပည့္ေနတယ္
ဘယ္လိုလဲ ထားခဲ့ရတာေပ်ာ္ရဲ႕လား...
ဒီလိုေျပာလို႔ မင္းကို အျပစ္တင္ရတာမဟုတ္ေပမယ့္ ေဒါသေတာ့ထြက္ရတယ္..တစ္ေယာက္ထဲ ထားခဲ့ရက္တယ္.
ထံုးစံလိုအလုပ္ထဲ စိတ္မပါစြာ လုပ္ေနမိတယ္..အရင္လိုမင္းလာဆူေလမလားဆိုၿပီး.
အခ်ည္းအႏီွးပါဘဲ မင္းရဲ႕ အရိပ္ေလးေတာင္ထပ္မေတြ႔ရေတာ့ဘူး.
ဒါေပမယ့္ကိုယ့္ရင္ထဲမွာ မင္းရဲ႕ပံုရိပ္ေတြ ျပည့္ႏွက္ေနျပန္တယ္
မ်က္ရည္ေတြ က်လာျပန္ၿပီ ဒီတစ္ခါမသုတ္ေတာ့ဘူး..ဘယ္တုန္းကမွမသုတ္ခဲ့ဘူး.
ကိုယ္ငိုတာမၾကည့္ရက္တဲ့ မင္းေလး လာမ်ားသုတ္ေပးေလမလား ေမ်ွာ္လင့္ခ်က္ေလးနဲ႔
ကိုယ္ငိုတာေတြ႔တဲ့သူေ႒းက အိမ္ျပန္ၿပီး နားဖို႔ေျပာတယ္ ကိုယ္မျငင္းခဲ့မိဘူး ကိုယ့္အတြက္ အခ်ိန္လိုတယ္မလား
အိမ္ျပန္လမ္းမွာ မင္းနဲ႔စေတြ႔တဲ့ ေကာ္ဖီဆိုင္ေလး အရင္လိုဒီဆိုင္ေ႐ွ႕ကျဖတ္ရင္ ကိုယ္မျပံဳးမိေတာ့ဘူး
မ်က္ရည္ေတြကနာက်ည္းစြာက်လာတယ္..
မင္းထားရက္ခဲ့တယ္..မခြဲဘူးလို႔ ထပ္ခါထပ္ခါေျပာေနခဲ့တဲ့ မင္းက ကိုယ့္ဆီက အေစာႀကီး ဘာလို႔ ထြက္သြားခဲ့ရတာလဲ..
ေနာက္ဆံုးအေနနဲ႔ ကိုယ့္ကိုျပံဳးျပခဲ့တဲ့ မင္းအျပံဳးေတြ ကိုယ့္မွာ ရင္နာနာနဲ႔ သိမ္းထားရတယ္..
ၾကည့္ေနရဲ႕လား ေကာင္းကင္ေပၚကေန ကိုယ့္ကို
ျမင္ရဲ႕လား မင္းမ႐ွိေတာ့ အ႐ူးတစ္ေယာက္လိုျဖစ္ေနတဲ့ ကိုယ့္ကို.
